Δευτέρα, 28 Ιουλίου 2014

ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΣΑ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΣΤΟΝ ΠΤΕΛΕΟ ΑΛΜΥΡΟΥ


Με πρωτοβουλία του Συλλόγου "Ο ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΣ" και την πολύτιμη συνεργασία: του Εκκλ.  Συμβουλίου του Ιερού Ναού Κοιμήσεως της Θεοτόκου Πτελεού και του Λαογραφικού Ομίλου Πτελεού θα πραγματοποιηθεί τον Αύγουστο 2014 στον Πτελεό μεγάλη καλλιτεχνική εκδήλωση επ΄ ευκαιρία της Β΄ Παρουσίασης του βιβλίου: "ΦΙΛΟΚΑΛΙΚΑ ΜΕΛΕΤΗΜΑΤΑ". Μικρά πετράδια από το πέλαγος της αγάπης του Θεού. 

Το βιβλίο έχει εκδώσει "Ο ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΣ" και διασώζει μια ομάδα χειρογράφων - πνευματικών και θεολογικών κειμένων - του Μακαριστού Αγιορείτη Μοναχού π. Μαρκέλλου Καρακαλλινού, ο οποίος γεννήθηκε στον Πτελεό.

Συγκεκριμένα, η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 8 Αυγούστου 2014, στον Προαύλιο χώρο του Ιερού Ναού Κοιμ. της Θεοτόκου Πτελεού:
6:00 μ.μ - 7:30 μ.μ. Εσπερινός και Ι.Παράκληση στην Θεοτόκο. 7:30 μ.μ.- 9:00 μ.μ. Καλλιτεχνική εκδήλωση.


Πρόγραμμα εκδηλώσεως
  1. Χαιρετισμοί επισήμων και εκπροσώπου των συγγενών του π. Μαρκέλλου.
  2. Σύντομη ομιλία του π. Θεοδώρου Μπατάκα, Προέδρου του Δ. Σ. του Συλλόγου μας.
  3. Ομιλία του εκπροσώπου της Ι. Μονής Καρακάλλου του Αγίου Όρους.
  4. Η παρουσίαση του βιβλίου: "ΦΙΛΟΚΑΛΙΚΑ ΜΕΛΕΤΗΜΑΤ" από τον Φιλόλογο κ. Νικόλαο Σπανό. 
  5. Καλλιτεχνικό πρόγραμμα από τη Χορωδία του Λαογραφικού Ομίλου Πτελεού που θα διευθύνη η Καθηγήτρις Μουσικής κ. Μαριάνα Σαμαρτζή.
Κατά την διάρκεια της εκδηλώσεως θα έχετε την ευκαιρία:
  1. Να αγοράσετε το βιβλίο: "ΦΙΛΟΚΑΛΙΚΑ ΜΕΛΕΤΗΜΑΤΑ " και άλλες εκδόσεις του Συλλόγου μας, όπως βιβλία, CD, DVD, κάρτες κ.α.
  2. Να δείτε σε πίνακα πολλά αποξηραμένα φύλλα δένδρων πάνω στα οποία ο π. Μάρκελος έγραφε διάφορα μηνύματα και ρητά.
  3. Ν' ακούσετε την φωνή του (από συνέντευξη που είχε παραχωρήσει).
  4. Να δείτε την μορφή του σε φωτογραφία που έχει εκδώσει ο "Ε" ειδικά για την εκδήλωση αυτή.
  5. Ν' ακούσετε αναμνήσεις από συγγενείς,  μαθητές, φίλους και συνεργάτες του χαριτωμένου αυτού μοναχού. 
Ιερό Μνημόσυνο 
Την άλλη ημέρα, Σάββατο 9 Αυγούστου 2014, θα τελεστεί θεία Λειτουργία και μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του π. Μαρκέλλου, στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Πτελεού, όπου διασώζονται πολλές βυζαντινές εικόνες που είχε προσφέρει ο ίδιος. 
Ευχαριστούμε θερμά:
Τον π. Σταύρο Μαλλιαρό, Εφημέριο του χωριού.
Τα μέλη του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου του Ιερού Ναού     Κοιμήσεως της Θεοτόκου Πτελεού.
Την Πρόεδρο και τα μέλη του Δ.Σ. του Λογραφικού Ομίλου Πτελεού
Τον κ. Νικόλαο Σπανό, Φιλόλογο και
Τον κ. Απόστολο Δουλγέρη
για την πολύτιμη συνεργασία τους και το μεγάλο ενδιαφέρον που επιδεικνύουν για τον π. Μάρκελλο και την προετοιμασία της εκδηλώσεως.


Εκ του Δ.Σ. 
του Συλλόγου Συμπαραστάσεως Κρατουμένων Βόλου "Ο ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΣ"

Γύρισε κανείς;


«Άμα πεθάνει κανείς. άμα κλείσει, τα μάτια του. πάει. όλα τελείωσαν. Ποιός γύρισε από τον άλλο κόσμο να μας πει, αν είναι τίποτε;

Δε βαριέσαι. Εδώ είναι ο παράδεισος και η κόλαση,.
Λόγια γνωστά. Χιλιοειπωμένα. «Τροπάριο»! Τα λένε συνεχώς πολλοί. Με. πολλή σοβαρότητα. Με την πεποίθηση ότι είναι μία σοφή διαπίστωση· με τετραγωνική λογική!
Αλλά δεν είναι. Είναι φτηνές ανοησίες· αφέλειες· απερισκεψίες· επιπόλαια λόγια
Θέλετε να το διαπιστώσετε; Ρωτήστε τους! Όχι πολλά πράγματα. Μόνο τούτο:
- Πώς το καταλάβατε; Πώς φθάσατε σ' αυτή τη διαπίστωση; Τί έρευνα κάνατε;
Δεν έχουν τί να απαντήσουν. Όμως έρχονται τα γεγονότα, που φανερώνουν, πόσο εκτός πραγματικότητας είναι κάτι τέτοιες «διαπιστώσεις»! Και δείχνουν ότι αυτοί που τα λένε δεν έχουν επαφή με την πραγματικότητα· ζουν στον κόσμο τους! Γεγονότα είναι οι συνεχείς και αδιάκοπες εμφανίσεις και παρεμβάσεις των αγίων στην ζωή μας. Και όλη η παρουσία των αγίων στη ζωή μας, μας λέει, όχι απλά «κάτι», αλλά «κάτι» για την μετά θάνατο ζωή.
* * *
Το θαυμαστό είναι ότι για εκείνη την πραγματικότητα μας αποκαλύπτουν αισθητά την αλήθεια όχι μόνο άγιοι, αλλά και αμαρτωλοί.
Στο βιβλίο «ΣΤΑΤΕΡΣ ΒΑΡΣΑΝΟΥΦΙΟΣ» τ. Α΄, ο όσιος αυτός Ρώσσος αναφέρει, ότι μια χήρα του διηγήθηκε τα εξής:
«Μερικά χρόνια πριν, όταν έχασα τον άνδρα μου, ήμουν φοβερά λυπημένη. Η ζωή είχε χάσει για μένα κάθε ενδιαφέρον· και η σκέψη για αυτοκτονία ερχόταν στο νου μου όλο και πιο συχνά. Ποτέ δεν θα ξεχάσω την παραμονή του Πάσχα εκείνης της τραγικής για μένα χρονιάς. Με την φροντίδα της μητέρας όλα ήταν έτοιμα για τον μεγάλο εορτασμό· και το σπίτι μας είχε πάρει την πανηγυρική του όψη. Μόνο που στην ψυχή μου δεν είχα Πάσχα! Αντίθετα μάλιστα, κυριαρχούσε εκεί το ζοφερό σκοτάδι της απογοήτευσης.
Η μητέρα μου όμως, που ήξερε τη βαρειά μου ψυχική κατάσταση, δεν με άφηνε ούτε βήμα να κάνω από κοντά της, χωρίς να με παρακολουθεί. Και τότε εγώ, σαν χρόνο κατάλληλο να φέρω σε πέρας το λογισμό μου, να θέσω τέρμα με την αυτοκτονία στη ζωή μου, διάλεξα τη νύχτα του Πάσχα. Έτσι δεν θα ήταν στο σπίτι, σκεφτόμουν, κανένας -εκτός από την κορούλα μου- να με εμποδίσει! Είπα λοιπόν στην μητέρα μου, πως εγώ θα αργούσα λίγο, γιατί με πονούσε τάχα το κεφάλι. «Καλά τότε, ξάπλωσε λίγο -με συμβούλευσε η μητέρα- και, αφού σου περάσει το κεφάλι, θα πάμε μαζί στην εκκλησία».
Για να αποφύγω την κουβέντα της ξάπλωσα. Και χωρίς να το καταλάβω αποκοιμήθηκα. Και ξαφνικά βλέπω ένα παράξενο όνειρο. Ευρίσκομαι σε κάποιο σκοτεινό και τρομακτικό υπόγειο. Μακριά, βλέπω τεράστιες φλόγες. Και από το κάτω μέρος του υπογείου αυτού χώρου, κατακαμένη, φρικιαστική, μ' ένα σχοινί στο λαιμό, τρέχει προς το μέρος μου μια παλιά μου συμμαθήτρια. «Όλγα, Όλγα,  τί κάνεις;» Φωνάζω. «Δυστυχή, και συ θέλεις νά 'ρθης εδώ;» μου σκούζει εκείνη. Και αμέσως αντηχεί ο γλυκύς ήχος της μεγάλης μας καμπάνας».
Ήταν η καμπάνα της εκκλησίας, που χτυπούσε για την ακολουθία της Αναστάσεως. Η Όλγα με το σχοινί στο λαιμό, που είχε φανεί μέσα σ' εκείνη τη φρικτή κατάσταση, είχε αυτοκτονήσει πριν ένα χρόνο.
Το γεγονός αυτό συνέτισε την απελπισμένη γυναίκα. Την έβγαλε από το τέλμα της απόγνωσης, που είναι η χειρότερη παγίδα του διαβόλου. Και εμάς μας διδάσκει ότι:
1.    Ναι. Έχουν έλθει και έρχονται και θα έρχονται από τον «άλλο κόσμο» πολλοί· και άγιοι και αμαρτωλοί· και μας το λένε καθαρά ότι ο θάνατος δεν είναι ΤΕΛΟΣ· και ότι μετά τον θάνατο ακολουθεί η ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ, ή η ΑΙΩΝΙΑ ΚΟΛΑΣΗ.
2.    Δεν υπάρχει για τον άνθρωπο, μεγαλύτερο λάθος, από το να μη προσδοκά «Ανάσταση νεκρών και ζωήν του μέλλοντος αιώνος».

(Αρχιμ Σάββα Δημητρέα, «Κατεύθυνον τα διαβήματά μου», εκδ. Ι.Μ.Προφ. Ηλιού, Πρέβεζα 2012)
ΠΗΓΗ: http://www.agioritikovima.gr/

Κυριακή, 27 Ιουλίου 2014

Έκλαιγα, έκλαιγα. Τι ήτανε αυτό, Θεέ μου;


ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΑΝΩΘΕΝ ΕΙΡΗΝΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΤΟΝ ΨΥΧΩΝ ΗΜΩΝ, 
ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΔΕΗΘΩΜΕΝ

Ό μακαριστός π. Χαράλαμπος, πού διετέλεσε και Ηγούμενος της Ιεράς Μονής Διονυσίου του Αγίου Όρους, όταν ήταν στη Νέα Σκήτη το 1964, σε ανύποπτη στιγμή και στην ερώτησή μου “τι διαφέρει ή ειρήνη του Χριστού από την ειρήνη του κόσμου”. 
Απάντησε:

“Ειρήνη με ειρήνη έχει διαφορά. Υπάρχει τεραστία διαφορά από την ειρήνη πού δίδει ο Θεός. Ούτω κάποτε προσευχόμενος πλησίον του παραθύρου του κελιού μου, αισθάνθηκα ένα πράγμα, που δεν μπορεί να το έκφραση κανείς. 
Εκεί πού προσευχόμουν, ακούω ξαφνικά μια βοή “σσσ, συσ.,. σσσσ”. 
Οι αισθήσεις μου οι εξωτερικές κόπηκαν και “άνοιξε” μέσα στην καρδιά μου μία ειρήνη σε ανέκφραστο βαθμό. Δεν μπορούσα να κουνηθώ. Μία ανέκφραστος γλυκύτης, γαλήνη, ειρήνη… Δεν περιγράφεται!
Αισθανόμουν Παράδεισον μέσα μου. Αυτό ίσως κράτησε μία ώρα. Κατόπιν υποχώρησε. Έμεινε όμως μέσα μου. Βεβαίως, ελάχιστο πράγμα παρέμεινε. 
Και έκτοτε ό,τι κι αν συνέβαινε, οιαδήποτε φροντίδα, ταραχή, πειρασμός κλπ, ή ειρήνη από μέσα μου δεν χανόταν. 
Όταν έφυγε εκείνη ή μεγάλη και ανέκφραστος ειρήνη, έκλαιγα, φώναζα:" τι ήτανε αυτό, τι ήτανε αυτό; Θεέ μου, έλεγα, αύτη ήτανε ή ειρήνη πού έδωσες στους Αγίους Αποστόλους: “ειρήνη την εμήν διδωμι υμίν”;
 "Δεν μπορούσα να βαστάξω. Έκλαιγα, έκλαιγα. τι ήτανε αυτό, Θεέ μου;!!"

ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ. ΠΡ. ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ
http://ellinonpaligenesia.blogspot.gr/ - http://anazhthseis-elena.blogspot.gr/

Παρασκευή, 25 Ιουλίου 2014

Ηρθε το τέλος των Χριστιανών!!! Τα σπίτια των Χριστιανών σημαδεύτηκαν με το γράμμα Ν που σημαίνει «Ναζωραίος»


Ιράκ: Ηρθε το τέλος των Χριστιανών -Ισλαμιστές σημαδεύουν τα σπίτια, καταδιώκουν χιλιάδες άτομα 
Οι τζιχαντιστές αντάρτες εξέδωσαν το Σάββατο ένα τελεσίγραφο και έδωσαν μερικές ώρες στις χριστιανικές οικογένειες να εγκαταλείψουν την πόλη. «Το Ισλαμικό Κράτος πήρε τα χρήματά τους, τα αυτοκίνητά τους και όλα τα προσωπικά τους αντικείμενα πριν τους απειλήσει ότι πρέπει να εγκαταλείψουν την πόλη» δηλώνει στην γαλλική Figaro ένας ιερέας που διαμένει στην πόλη  Bartella, 35 χιλιόμετρα από τη Μοσούλη.

Θυμίζει την «Τελική Λύση» στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο
Με μεγάφωνα, από την περασμένη Παρασκευή, οι τζιχαντιστές, κάλεσαν τους Χριστιανούς είτε να γίνουν Μουσουλμάνοι και να πληρώσουν έναν ειδικό φόρο ή να εγκαταλείψουν την πόλη, αλλιώς θα εκτελεστούν. Τα σπίτια των Χριστιανών σημαδεύτηκαν με το γράμμα Ν που σημαίνει «Ναζωραίος», υποτιμητικός όρος με τον οποίο αποκαλούν τους Χριστιανούς. Έγραφαν, επίσης, στην πόρτα των σπιτιών «Αυτό το σπίτι ανήκει στο Ισλαμικό Κράτος».
Το αρχαιότερο λίκνο του Χριστιανισμού στη Μέση Ανατολή

Οι Χριστιανοί αποτελούν σήμερα το 2% του συνολικού πληθυσμού του Ιράκ, ενώ το 1932 ήταν 20% και την παραμονή της εισβολής των Αμερικανών το 2003 ήταν 5%. Μετά την πτώση του Σαντάμ Χουσείν η χώρα έπεσε στο σπιράλ της βίας και της τρομοκρατίας, με συνέπεια ο αριθμός των Χριστιανών να μειώνεται συνεχώς. Σήμερα οι Χριστιανοί, ο αριθμός των οποίων μειώνεται σε ολόκληρη τη Μέση Ανατολή, τείνουν να εξαφανιστούν εντελώς στο αρχαιότερο λίκνο του Χριστιανισμού.


Μετά την κατάληψη της Μοσούλης από τους φανατικούς τζιχαντιστές, ο πρώην καθολικός αρχιεπίσκοπος Τζορτζ Κασμούσα φοβάται ότι αυτή η πόλη, όπως και άλλες στο Ιράκ, θα αδειάσουν οριστικά από Χριστιανούς.
Στη Μοσούλη οι Χριστιανοί ήταν 30.000 σε σύνολο 2 εκατ κατοίκων, στην πλειοψηφία τους μουσουλμάνοι, ως το βράδυ που η πόλη έπεσε στα χέρια των τζιχαντιστών, το βράδυ της 9ης Ιουνίου 2014. Η Μοσούλη είναι πόλη-κλειδί για την παρουσία των Χριστιανών στο Ιράκ. «Σήμερα απομένουν περίπου 50 οικογένειες χριστιανών, ίσως και λιγότερες» αναφέρει ο σεβασμιότατος Κασμούσα.


Έφυγαν με τα πόδια ή με αυτοκίνητα και τα άφησαν όλα πίσω τους, μόλις ανακοινώθηκε ότι η πόλη Μοσούλη καταλήφθηκε. Οι περισσότεροι κατέφυγαν στην κοντινή πόλη  Qaraqosh, το πιο μεγάλο σταυροδρόμι χριστιανών, κοντά στην πόλη Νινίβ. Αλλοι πήραν το δρόμο για το  Erbil και το Duhok, πόλεις του Κουρδιστάν, για να ξεφύγουν από τον κίνδυνο που τους απειλούσε. Η είσοδος σε αυτές τις πόλεις φυλάσσονταν αυστηρά από τις δυνάμεις ασφαλείας των Κούρδων και ένας πρόχειρος καταυλισμός δημιουργήθηκε για να τους υποδεχθεί.


Αλλοι βρήκαν καταφύγιο στο μοναστήρι του  Mar Matta, κοντά στην κουρδική επαρχία. Δεν ήταν η πρώτη φορά που το μοναστήρι φιλοξενούσε Χριστιανούς, το σενάριο έχει επαναληφθεί τουλάχιστον δύο φορές. Αλλά τώρα, το μέρος πλημμύρισε καταδιωκόμενους πρόσφυγες Χριστιανούς.


Ο αρχιεπίσκοπος Κασμούσα μένει στη Βηρυττό και προειδοποιεί ότι οι Χριστιανοί Χαλδαίοι, Σύριοι, Νεστόριοι και Αρμένιοι έχουν αποδεκατιστεί. Η Μοσούλη έχει ακόμη 30 εκκλησίες, εκ των οποίων μία χρονολογείται από τον 7ο αιώνα, καθώς και μια χούφτα εκκλησιαστικές σχολές. Αλλά κανένας ιερέας δεν βρίσκεται πια εκεί.


O γενικός γραμματέας του ΟΗΕ  Ban Ki-Moon καταδίκασε τον «συστηματικό αποδεκατισμό» των θρησκευτικών μειονοτήτων από το Ισλαμικό Κράτος, το οποίο εκδίωξε τους τελευταίους Χριστιανούς της Μοσούλης μετά από ένα τελεσίγραφο που έληξε το περασμένο Σάββατο. 
«Στο Ιράκ, οι πράξεις του Ισλαμικού Κράτους μπορούν να θεωρηθούν ως έγκλημα εναντίον της ανθρωπότητας» ήταν η δήλωση του γραμματέα του ΟΗΕ. Από την πλευρά της η γαλλική κυβέρνηση κατήγγειλε ότι οι ισλαμιστές διώκουν τους χριστιανούς με «ανεπίτρεπτες απειλές».


ΠΗΓΗ: http://www.iefimerida.gr/

Πέμπτη, 24 Ιουλίου 2014

Μαρτυρία αστυνομικού το 1998. Η Παναγιά με βοήθησε


Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Α.Τ» ο αρχιφύλακας Χρίστος Πετρόπουλος, που υπηρετεί στο τμήμα Πετραλώνων Αττικής, αναφέρει ότι καταδιώκοντας Ρουμάνο κακοποιό πυροβολήθηκε από αυτόν και κτυπήθηκε από μία σφαίρα. Ψηλαφώντας ανακάλυψε την σφαίρα σφηνωμένη στο πορτοφόλι του. 
Λέει ο ίδιος:
«Ξέρετε τί με γλύτωσε; Η Παναγία. Έχω ένα κομμάτι κορδόνι από την Τίμια Ζώνη της και από τότε
το φυλάω σε ειδική θέση μέσα στο πορτοφόλι μου και δεν το αποχωρίζομαι».

http://orthodoxianpress.com/

Τετάρτη, 23 Ιουλίου 2014

Η Παναγία και ο κλόουν - Διδακτική ιστορία

Ο Πέτρος Γκουερέν ήταν σπουδαίος κλόουν. Τα χρόνια όμως πέρασαν, γέρασε και δεν έβρισκε πια δουλειά. Απελπισμένος και για να μη πεθάνει της πείνας, πήρε το δρόμο για ένα μοναστήρι αφιερωμένο στην Παναγία. Ίσως οι καλόγεροι να τον φιλοξενούσαν για λίγο. Πραγματικά, ο ηγούμενος τον κράτησε εκεί, για να κάνει κάποιο θέλημα.
Ο Πέτρος χάρηκε. Κι ήθελε να ευχαριστήσει την Παναγία γι' αυτό. Δεν ήξερε όμως γράμματα, για να μπορεί να διαβάζει στα μεγάλα βιβλία και να της ψέλνει ύμνους, όπως οι καλόγεροι. Αλλά κάτι σκέφτηκε να κάνει κι αυτός... Κι ένα μεσημέρι, που οι καλογέροι ησύχαζαν στα κελιά τους, ο Πέτρος χάθηκε. Ο ηγούμενος, θέλοντας να τον στείλει σε κάποιο θέλημα, έψαξε να τον βρει.Τον γύρεψε παντού μα δεν φαινόταν πουθενά. Κάποια στιγμή πέρασε και μπροστά απ' τη δυτική πόρτα της εκκλησίας κι απ' το μεγάλο τζάμι της έριξε μία γρήγορη ματιά μέσα στην εκκλησία. Και τι να δει! Ο Πέτρος ήταν μπρος στη μεγάλη εικόνα της Παναγίας κι έκανε τούμπες και χίλια δύο ακροβατικά. Μία περπατούσε με τα χέρια, μία ισορροπούσε μόνο πάνω στο ένα χέρι, μία κυλούσε στηριγμένος στις άκρες των ποδιών και των χεριών σαν τροχός. 
Ο ηγούμενος αναστατώθηκε απ' αυτά που έβλεπε. Τα πέρασε για μεγάλη ασέβεια κι ήταν έτοιμος να του βάλει τις φωνές.Ήταν ακριβώς η στιγμή που... ο Πέτρος, ακουμπώντας μόνο πάνω στο κεφάλι του, έπαιζε στα πόδια του, τα γυρισμένα προς τα πάνω, το παλιό του μπαστούνι των κλόουν. Κι είχε αναψοκοκκινίσει το γέρικο πρόσωπό του κι είχαν φουσκώσει οι φλέβες του λαιμού του και ποτάμι έτρεχε ο ιδρώτας από το μέτωπό του. Έτοιμος ήταν να του βάλει τις φωνές ο ηγούμενος. Μα εκείνη τη στιγμή φάνηκε η Παναγία εκεί από τη μεγάλη εικόνα ν' απλώνει το χέρι της, να σκύβει και με την άκρη του μανδύα της να σκουπίζει τον ιδρώτα από το πρόσωπο του Πέτρου.Ανατριχίασε ο ηγούμενος. Γονάτισε, σταυροκοπήθηκε και ψιθύρισε τρέμοντας:
«Συγχώρεσε με, Παναγία μου. Εσύ ξέρεις ποιός σε τιμά και σε δοξάζει καλύτερα...» 
ΠΗΓΗ: http://orthodoxianpress.com/

Ο βράχος της Αγίας Μαρκέλλας, στην Χίο




http://anazhthseis-elena.blogspot.gr/