Κυριακή, 30 Ιουνίου 2019

Πως ο Άγιος Λουκάς ο Ιατρός θεράπευσε παιδί με εγκεφαλική παράλυση

Παραθέτουμε αυτολεξεί την ευχαριστήρια επιστολή που δέχτηκε ο σεβασμιώτατος μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων και ο καθηγούμενος της Ι.Μ. Παναγίας Δοβρά αρχιμ. Παντελεήμων Κορφιωτάκης από τον ευγνώμωνα πατέρα του οποίου ο Άγιος Λουκάς θεράπευσε το παιδί.
Ηράκλειο, Δευτέρα 22 Φεβρουαρίου 2016
Προς
– τον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη
Βεροίας, Ναούσης & Καμπανίας
κ. κ. Παντελέημονα
– τον Πανοσιολογιώτατο Αρχιμανδρίτη
π. Παντελεήμονα
Ηγούμενο της Ιεράς Μονής Παναγίας Δοβρά
Σεβασμιότατε Άγιε Βεροίας και Πανοσιολογιώτατε Άγιε Καθηγούμενε της Ιεράς Μονής Παναγίας Δοβρά καλημέρα σας και έτη πολλά.
Σήμερα για την ταπεινότητα και την ελαχιστότητα μου είναι μια μεγάλη ημέρα, μια μέρα χαράς και ευλογίας διότι σεις Άγιε Βεροίας μου δώσατε την ευκαιρία να επικοινωνήσω μαζί σας.

Σάββατο, 29 Ιουνίου 2019

ΟΙ 12 ΑΠΟΣΤΟΛΟΙ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΚΑΙ Ο ΘΑΝΑΤΟΣ ΤΟΥΣ

Απόστολοι ονομάζονται οί Δώδεκα μαθητές του Κυρίου πού άφησαν τα πάντα καί ακολούθησαν τον Κύριο σε όλη τη δημόσια διακονία Του μέχρι της Αναλήψεως. Στή συνέχεια μετά την έπι φοίτηση του Άγιου Πνεύματος, έγιναν κήρυκες καί μάρτυρες της πίστεως στον Χριστό προς λύτρωση της ανθρωπότητας από την αμαρτία καί συνέβαλαν στην εξάπλωση της Βασιλείας του Θεού στη γη.

Το ιερό καί τιμητικότατο αυτό όνομα, Απόστολοι,  δόθηκε από τον ίδιο τον Κύριο στους Μαθητές Του, όταν διανυκτέρευσε στο ορός προσευχόμενος’ τότε, «προσεφώνησε τους μαθητάς αυτού, καί έκλεξάμενος άπ’ αυτών δώδεκα, ους καί Αποστόλους ώνόμασεν…» (Λουκ. στ’, 12-13).
Κατά την εκλογή των Μαθητών Του, ό Κύριος έσταμάτησε στον αριθμό δώδεκα, γιατί όπως οι δώδεκα υιοί του Ιακώβ, οί δώδεκα Πατριάρχες, θεωρούνται σι αρχηγοί των δώδεκα φυλών του Ισραήλ, δηλαδή όλου του Ιουδαϊσμού, έτσι καί οί Δώδεκα αυτοί πρώτοι Μαθητές του Κυρίου, έγιναν οι πνευματικοί αρχηγοί του νέου Ισραήλ, δηλαδή του Χριστιανισμού. Άλλα καί διότι τα δωδέκα κουδουνάκια στο κάτω μέρος του χιτώνα του Άρχιερέως Ααρών πού κουδούνιζαν, όταν βημάτιζε στη Σκηνή, τους δώδεκα Αποστόλους εδήλωναν, πού ήχησαν (κουδούνισαν) καί έκήρυξαν σε ολόκληρη την οικουμένη το Ευαγγέλιο της άπολυτρώσεως. Γι’ αυτό καί ό Ώσηέ προφήτευσε ότι δώδεκα δρύες θα ακολουθήσουν τον Θεό πού θα φανεί στη γη.
Πρώτος Απόστολος είναι ό Πέτρος, ό κορυφαίος των Αποστόλων, ό όποιος προηγουμένως ονομαζόταν Σίμων. Ήταν έγγαμος ψαράς, αγράμματος, αδελφός του Ανδρέα του Πρωτοκλήτου, από τη Βηθσαϊδα της Γαλιλαΐας, υιός του Ίωνα. Αυτόν τον Απόστολο μακάρισε ό Κύριος καί τον ονόμασε Πέτρο, ενώ την πίστη του απεκάλεσε πέτρα πάνω στην όποια απεφάσισε να οικοδομήσει την Εκκλησία Του. «Μακάριος ει, Σΐμων Βαριωνα… συ ει Πέτρος, καί έπι ταύτη τη πέτρα οικοδομήσω μου την εκκλησίαν, καί πύλαι άδου ου κατισχύσουσιν αυτής» (Ματ. ιστ’, 17, 18).  Έκήρυξε το Ευαγγέλιο πρώτα στην Ιουδαία καί Αντιόχεια ακολούθως στη Μικρά Ασία καί κατέληξε στη Ρώμη.
Δεύτερος είναι ό Ανδρέας, ό Πρωτόκλητος, ο αδελφός του Πέτρου. Υπήρξε ενωρίτερα μαθητής του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, αλλά τον εγκατέλειψε για να ακολουθήσει τον Χριστό. Προσέλκυσε καί τον αδελφό του λέγοντας: «Εύρήκαμεν τον Μεσσίαν». Θεωρείται ιδρυτής της Εκκλησίας της Κων/πόλεως. Έκήρυξε το Ευαγγέλιο σε όλα τα παραθαλάσσια μέρη της Μαύρης θάλασσας, Βιθυνίας καί Βυζαντίου. Αργότερα μέσω Θράκης καί Μακεδονίας κατήλθε μέχρι την Αχαΐα.
Τρίτος Απόστολος είναι ό Ιάκωβος, ό του Ζεβεδαίου, αδελφός του Ιωάννου του Θεολόγου καί Ευαγγελιστού. Είναι ό τρίτος της τριάδος Απόστολος, τον όποιον ό Κύριος ελάμβανε μαζί με τον Πέτρο καί Ιωάννη ιδιαιτέρως στίς προσευχές, αλλά καί στη Μεταμόρφωση Του. Έκήρυξε το Ευαγγέλιο σ’ ολόκληρη την Ιουδαία.
Τέταρτος είναι ό Ιωάννης ό Ευαγγελιστής καί Θεολόγος, αδελφός του Ιακώβου. Είναι ό Απόστολος πού αγαπήθηκε από τον Χριστό «σφόδρα» καί ό έπιπεσών έπι το στήθος Αυτού. Ό Ιωάννης έχει λάβει τα περισσότερα επίθετα: Απόστολος, Ευαγγελιστής, Θεολόγος, Μαθητής της αγάπης, Ήγαπημένος μαθητής, Επιστήθιος, Παρθένος, Βοανεργές – υιός της Βροντής. Έκήρυξε το Ευαγγέλιο στη Μικρά Ασία. Εξορίστηκε στην Πάτμο, όπου πλήθη απίστων προσήλθαν στο Χριστιανισμό.
Πέμπτος Απόστολος του Χριστού είναι ο Φίλιππος ό από Βηθσαϊδα της Γαλιλαίος, συμπατριώτης του Ανδρέου καί Πέτρου.  Είναι αυτός πού είπε στο Ναθαναήλ «όν έγραψε Μωσής καί Προφήται εύρήκαμεν,Ίησούν τον υίόν του Ιωσήφ τον από Ναζαρέτ» (Ίω. α’, 46). Έκήρυξε το Ευαγγέλιο στη Μικρά Ασία (Λυδία καί Μυσία) καί στην Ίεράπολη μαζί με τον Βαρθολομαίο (Ναθαναήλ) καί την αδελφή του Μαριάμνη.
Εκτος Είναι ό Βαρθολομαίος ή Ναθαναήλ. Όταν ό φίλος του Φίλιππος του είπε για τον Χριστό τ’ άνωτέρω καί πλησίασε, ό Χριστός τον προϋπάντησε λέγοντας: «Ιδε αληθώς Ισραηλίτης, εν ώ δόλος ουκ εστί» (Ίω. α’, 48). Έκήρυξε το Ευαγγέλιο στους Ινδούς, οι όποιοι ονομάζονταν Ευδαίμονες καί τους παρέδωσε το κατά Ματθαίον Εύαγγέλιον.
Εβδομος Απόστολος είναι ό Θωμάς πού λεγόταν καί Δίδυμος. Είναι ό Μαθητής πού για την απιστία του είπε ό Κύριος: «Μη γίνου άπιστος, αλλά πιστός» (Ίω. κ’, 27) καί αυτός ψηλαφώντας Τον είπε: «Ό Κύριος μου καί ό Θεός μου» (κ’, 28). Έκήρυξε το Ευαγγέλιο του Χρίστου στους Πάρθους, Μήδους, Πέρσες καί Ινδούς.
Ογδοος είναι ό Ματθαίος, ό Τελώνης, αδελφός του Ιακώβου του Άλφαίου. Είναι αυτός που ακολούθησε τον Χριστό αφού εγκατέλειψε «την ύπηρεσίαν του». Μετά το μεγάλο δείπνο πού προσέφερε στον Χριστό έγινε Απόστολος καί Ευαγγελιστής. Το Ευαγγέλιο του το έγραψε στην Αραμαική γλώσσα οκτώ χρόνια μετά την Πεντηκοστή, αργότερα όμως μεταφράστηκε στα Ελληνικά. Έκήρυξε το Ευαγγέλιο στους Πάρθους καί Μήδους στους οποίους ίδρυσε Εκκλησία, μετά από πολλά θαύματα πού έκανε σ’ αυτούς.
Ενατος είναι ό Ιάκωβος ό υιός του Άλφαίου, αδελφός του Λευί δηλ. του Ματθαίου.  Λέγεται καί Ιάκωβος ό μικρός, προς διάκριση από τον Ιάκωβο το μεγάλο, τον αδελφό του Ιωάννου, αλλά καί προς διάκριση από τον Ιάκωβο τον Άδελφόθεο. Ό τόπος στον όποιο έκήρυξε ό Απόστολος Ιάκωβος δεν είναι εξακριβωμένος. Αναγράφεται ότι έκήρυξε στα έθνη καί ονομάστηκε σπέρμα θειο.
Δέκατος Απόστολος είναι ό Σίμων ό Κανανίτης δηλ. ό Ζηλωτής, από την Κανά της Γαλιλαίας. Ό Σίμων ανήκε στο κόμμα των Ζηλωτών (πού στα Αραμαικά ό ζηλωτής λέγεται Κanana καί με Ελληνική κατάληξη Κανανίτης = Ζηλωτής) καί διατήρησε την ονομασία του αυτή καί ως Απόστολος, (όπως καί ό Ματθαίος ό Τελώνης). Έκήρυξε το Ευαγγέλιο του Χριστού στη Μαυριτανία καί γενικά στην Αφρική.
Ενδέκατος είναι ό Ιούδας Ιακώβου, τον οποίο ό Ματθαίος ονομάζει Λεββαϊο ή Θαδδαΐο.
Ό Ιούδας, δηλαδή αυτός διακρινόμενος από τον Ιούδα τον Ισκαριώτη, τον προδότη, είναι αδελφός του Ιακώβου του Αδελφό-θεού καί επομένως υιός του Ιωσήφ του μνήστορος. Αρα είναι «αδελφός» του Κυρίου. Λεββαΐος σημαίνει θαρραλέος καί Θαδ-δαϊος (στα Αραμαικά) σημαίνει μεγάθυμος, μεγαλόψυχος. Είναι συγγραφεύς της Καθολικής επιστολής Ιούδα. Έκήρυξε το Ευαγγέλιο στη Μεσοποταμία καί έφώτισε τα ευρισκόμενα στη χώρα αυτή έθνη.

Δωδέκατος Απόστολος τον Χριστού είναι ό Ματθίας, στη θέση του προδότη Ιούδα.
Μετά την Ανάληψη του Κυρίου, οί Απόστολοι, αφού έπιλέξανε δύο, τους καταλληλότερους από τους έβδομήκοντα Αποστόλους, έβαλαν κλήρο «καί προσευξάμενοι… επεσεν ό κλήρος έπι Ματθίαν καί συγκατεψηφίσθη μετά των ένδεκα Αποστόλων» (Πράξ. α’, 24.26).


Πώς πέθαναν οι δώδεκα Απόστολοι
Ο Πέτρος : τον σταύρωσαν! Επειδή εκεί ένίκησε με υπερφυσικό τρόπο το μάγο Σίμωνα, σταυρώθηκε από τον αυτοκράτορα Νέρωνα κατακέφαλα, (πάνω τα πόδια – κάτω το κεφάλι), όπως ό ίδιος το ζήτησε καί έτσι έλαβε το άφθαρτο στεφάνι του μαρτυρίου, μεταξύ των ετών 66 καί 69, αφού άφησε δύο καθολικές επιστολές στην Εκκλησία του Χριστού.
Ο Ανδρέας : τον σταύρωσαν! Στήν Πάτρα ενήργησε πολλά θαύματα καί επειδή πολλοί επίστευαν στον Χριστό ό Ανθύπατος της πόλεως Αιγεάτης έκάρφωσε τον Απόστολο του Χρίστου σε ένα Σταυρό ανάποδα κι’ εκεί παρέδωσε το πνεύμα του. Το λείψανο του μετά από πολλά χρόνια μεταφέρθηκε στο Ναό των Αγίων Αποστόλων Κωνσταντινουπόλεως.
Ο Ιάκωβος ο του Ζεβεδαίου: τον έσφαξαν. Ό Ηρώδης ό Άγρίππας για την πολλή παρρησία πού είχε, τον έθανάτωσε με μαχαίρι το 44 μ.Χ. καί έτσι έγινε ό δεύτερος μάρτυρας της πίστεως μας μετά τον Πρωτομάρτυρα Στέφανο ( 43 μ.Χ.).
Ο Ιωάννης ο Θεολόγος: πέθανε με φυσικό θάνατο. Όταν επέστρεψε στην Εφεσο αναπαύθηκε εν ειρήνη (περίπου 95 χρονών). Ενωρίτερα μας άφησε το Ευαγγέλιο του, τρεις Καθολικές επιστολές καί την Αποκάλυψη.
Ο Φίλιππος : τον κρέμασαν ανάποδα. Μαρτύρησε τρυπημένος στους αστραγάλους καί καρφωμένος σ’ ένα ξύλο στην Ίεράπολη. Λόγω σεισμού πού ακολούθησε οι συνοδοί του αφέθησαν ελεύθεροι.
Ο Βαρθολομαίος : τον σταύρωσαν! Από τους απίστους όμως σταυρώθηκε στην Ούρβανούπολη. Εκεί παρέδωσε το πνεύμα του καί έλαβε το στέφανο του μαρτυρίου.
Ο Θωμάς : τον θανάτωσαν με τόξα. Ό Βασιλεύς των Ινδών, επειδή ό Θωμάς έβάπτισε καί τον υιό του, τον φυλάκισε καί τελικά τον καταδίκασε σε θάνατο: Οι στρατιώτες τον κατατρύπησαν με τις λόγχες τους.
Ο Ιάκωβος: Κρεμάστηκε σε σταυρό καί έτσι παρέδωσε την ψυχή του στον Θεό.
Ο Σίμωνας ο Ζηλωτής : τον σταύρωσαν!
Ο Ματθαίος : τον έκαψαν ζωντανό άπιστοι σε ένα καμίνι.
Ο Ιούδας ο Θαδδαίος : τον θανάτωσαν με τόξα. Πήγε καί στην Εδεσσα, οπού έθεράπευσε τον Τοπάρχη. Τελικά τον κρεμάσανε καί τον θανάτωσαν με έκτοξευόμενα βέλη.
Ο Ματθίας (που πήρε την θέση του Ιούδα): με φρικτά βασανιστήρια. Έκήρυξε το Ευαγγέλιο του Χριστού στην Αιθιοπία καί αφού ύπέμεινε πολλά βασανιστήρια από τους απίστους παρέδωσε την ψυχή του στα χέρια του Θεού.

Παρασκευή, 28 Ιουνίου 2019

Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ π. ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΣΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ Ι.Μ. ΒΕΡΟΙΑΣ (28/06)

\
«Η ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΩΝ»
Σεβασμιώτατε Πρόεδρε, Σεβασμιώτατοι, Πανοσιολογιώτατοι, Αιδεσιμολογιώτατοι, Ιερολογιώτατοι, Ελλογιμώτατοι κύριοι Καθηγητές, αγαπητοί Σύνεδροι.

Νιώθω την ανάγκη να ευχαριστήσω μέσα από την καρδιά μου το Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Βεροίας κ. Παντελεήμονα για την τιμητική πρόσκληση, αλλά και για την ευκαιρία που μου προσφέρει σήμερα να επικοινωνήσω μαζί σας.  Θα σας μιλήσω απλά και καρδιακά, για  να εκφράσω την εμπειρία μου από τη διακονία των φυλακισμένων, αλλά και για να σας μεταφέρω την κραυγή των εγκλείστων, που κι αυτοί είναι πλάσματα του Θεού.
***
       Το Ευαγγέλιο μάς διδάσκει πως και ο φυλακισμένος, όσο κι αν εγκλημάτησε, δεν παύει να είναι εικόνα του Θεού. Θεωρείται αδελφός του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και κατ΄ επέκταση και δικός μας αδελφός. Ναι, και ο κρατούμενος είναι αδελφός μας. Εκείνος είπε: «Ήμουν στη φυλακή και μ’ επισκεφθήκατε». Όπως επίσης και το «ήμουν στη φυλακή και δεν μ’ επισκεφθήκατε».  Μας προέτρεψε, δηλαδή, να βλέπουμε στο πρόσωπο και του κρατουμένου τον Ίδιο. Αυτή είναι η πίστη και η πρακτική της Εκκλησίας του Χριστού και πάνω σ’ αυτήν την αλήθεια θεμελιώνεται η ποιμαντική φροντίδα της για τους φυλακισμένους.
       Διακονώ τους έγκλειστους από το Φθινόπωρο του 1995, με παρότρυνση και εντολή του τότε Μητροπολίτου Δημητριάδος και μετέπειτα Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος, κυρού Χριστοδούλου.
Στο ξεκίνημα της διακονίας μου με διακατείχε φόβος και δειλία για το άγνωστο. Αργότερα όμως αγάπησα τη διακονία αυτή και την έκανα πια έργο ζωής. Όσο κυλούσε ο χρόνος, ένιωθα πως οι φυλακές είναι χώροι που πλεονάζει ο πόνος και η θλίψη. Εκεί, στα σύγχρονα κολαστήρια, που τα ονομάζουν σήμερα «Ειδικά Καταστήματα Κράτησης», υπάρχουν συνάνθρωποί μας που έχουν την ανάγκη της παρουσίας και της έμπρακτης αγάπης του ιερέως, ο οποίος θα αγαπήσει την ευαίσθητη και επώδυνη διακονία του και θα την κάνει έργο ζωής και όχι ένα απλό καθήκον που πρέπει να το φέρει εις πέρας πιεζόμενος, επειδή του επεβλήθη άνωθεν.
       Οι φυλακισμένοι έχουν ανάγκη της παρουσίας του ιερέως. Θέλουν ν΄ ακούσουν τον πατρικό του λόγο. Να νιώσουν την αγάπη του. Έχουν ανάγκη να του εκμυστηρευτούν τον  πόνο τους και τα παράπονα τους.  Στο πρόσωπό του βλέπουν το Θεό. «Όταν σε βλέπω να περπατάς μέσα στο προαύλιο της φυλακής», μου είπε κάποιος κρατούμενος, «νιώθω πως μας επισκέφθηκε ο Ίδιος ο Θεός».
Ο εγκλεισμός, ποτέ δε σωφρονίζει τον παραβάτη. Μόνο η χάρις του Θεού μπορεί να τον αλλοιώσει και να τον οδηγήσει στη μετάνοια. Για κάθε άνθρωπο, η φυλάκιση είναι μια δύσκολη και σκληρή δοκιμασία. Δοκιμάζεται σκληρά, όμως, όχι μόνο ο ίδιος, αλλά  και η οικογένειά του,  που συνήθως βιώνει τη φτώχεια, την περιθωριοποίηση  και το ρατσισμό της κοινωνίας. Η ποιμαντική της Εκκλησίας θα πρέπει να μεριμνά ιδιαιτέρως και για τις οικογένειες των εγκλείστων.
Οι φυλακές κατά κανόνα, εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων, είναι «αποθήκες,  μέσα στις οποίες στοιβάζεται ένας μεγάλος αριθμός ανθρώπων», για να κοιμούνται χωρίς φόβο οι άνθρωποι της ελεύθερης κοινωνίας.
Ο φυλακισμένος βιώνει τη μοναξιά, την εγκατάλειψη, την αδιαφορία της κοινωνίας, την ανέχεια, την απελπισία, την απόγνωση και πολλές άλλες αρνητικές καταστάσεις. Αντιδρώντας στις συνθήκες αυτές, ο κρατούμενος εφευρίσκει διάφορους τρόπους για να προσελκύσει την προσοχή της κοινωνίας και να στείλει  ένα ηχηρό μήνυμα. Το ράψιμο των χειλέων του με σπάγκους και σύρματα,  οι απόπειρες αυτοκτονίας, οι αυτοτραυματισμοί, το κόψιμο των φλεβών, η κατάποση καρφιών, κρυστάλλων, μπαταριών και ό,τι άλλο μπορεί να οδηγήσει στο νοσοκομείο ή και στο θάνατο ακόμη, είναι ουσιαστικά μια «σιωπηλή κραυγή» του απελπισμένου, με αποδέκτη την Πολιτεία, την Εκκλησία, την Οικογένεια και ολόκληρη την κοινωνία. 
Στις φυλακές γνώρισα και διακόνησα πολλούς παραβατικούς ανθρώπους, οι οποίοι ποτέ δεν έπαψαν να είναι εικόνες του Θεού του Ζώντος, που ζητούσαν μια δεύτερη ευκαιρία για μια νέα ζωή. Δυστυχώς, μέσα σ’ αυτούς συνάντησα και φυλακισμένους κληρικούς και μοναχούς που βρέθηκαν στη φυλακή,  άλλοι δικαίως και άλλοι αδίκως. 
Το πιο ευαίσθητο όμως και συγκλονιστικό τμήμα των κρατουμένων, αποτελούν οι έγκλειστοι ανήλικοι. Είναι συνήθως παιδιά προερχόμενα από προβληματικές οικογένειες, που βίωσαν έντονα την έλλειψη της αγάπης, της παιδείας και της φροντίδας των γονέων τους. Αυτήν την αγάπη και το ενδιαφέρον αναζητούν κοντά στους ιερείς που διακονούν στο χώρο κράτησής τους και στα πρόσωπα που ασχολούνται μαζί τους, όπως είναι οι κοινωνικοί λειτουργοί και οι εθελοντές της Εκκλησίας. Στην επικοινωνία μαζί τους, αντιλαμβάνεται κανείς πόσο έντονη είναι η ανάγκη της παρουσίας μας εκεί και πόσο πρόθυμα μας αποδέχονται και συνεργάζονται μαζί μας.

       Τα ποιμαντικά εργαλεία που χρησιμοποιεί ο ιερέας είναι: η τέλεση της Θ.Λειτουργίας και των άλλων ιερών ακολουθιών, η μνημόνευση των ονομάτων των εγκλείστων στην ιερά προσκομιδή, η προσωπική του προσευχή, ο διακριτικός και πνευματικός του λόγος, η διανομή ιερών εικόνων και πνευματικών εντύπων και βιβλίων, η διάθεσή του ν’ ακούσει με υπομονή τα ποικίλα προβλήματα, οι διάφορες καλλιτεχνικές εκδηλώσεις που πραγματοποιούνται με τη βοήθεια των διαφόρων συνεργατών του. Όμως το πιο πολύτιμο δώρο που μεταφέρει ο ιερέας στη φυλακή, είναι η χάρις του Θεού. Χωρίς την παρουσία Της δεν μπορεί να γίνει τίποτε το θετικό και θεάρεστο. Αλλοίμονο σ’ εκείνον που στηρίζεται μόνο στην εξυπνάδα και στην κοσμική του μόρφωσή.
       Άλλα σπουδαία ποιμαντικά εργαλεία είναι: η τακτική επίσκεψη του ιερέα και των συνεργατών του στη φυλακή, το χαμόγελό τους, η αγκαλιά τους και η έμπρακτη αγάπη τους, η προσφορά των αναγκαίων υλικών για την ανθρώπινη διαβίωση του κρατουμένου, δεδομένου πως η ελληνική πολιτεία είναι πια ανίκανη να καλύψει τα κενά που δημιουργούν η έλλειψη συγγενών, η φτώχεια και η ανέχεια του συνόλου των εγκλείστων. Άρα, λοιπόν, δεν αρκούν μόνο οι ευχές για να τους βοηθήσει  ο Θεός σ’ αυτές τις δύσκολες στιγμές. Χρειάζονται και χειροπιαστά πράγματα.
       Θα πρέπει να γνωρίζετε, πατέρες και αδελφοί μου, πως στη φυλακή όλα πληρώνονται. Όποιος δεν έχει χρήματα υποφέρει. Υπάρχουν κρατούμενοι - μικροί και μεγάλοι - που λόγω ανέχειας, μπορούν να υποστούν ακόμη και σωματικό βιασμό για ένα πακέτο τσιγάρα ή μία τηλεκάρτα. Είναι φοβερό να μαθαίνει κανείς πως ακόμη και το χαρτί υγείας είναι είδος πολυτελείας σ’ αυτούς τους απαράκλητους χώρους.  Στερούνται πράγματα που δεν μπορείτε να φανταστείτε.  Εσώρουχα, κάλτσες, παπούτσια, σεντόνια, κουβέρτες, είδη υγιεινής και πολλά άλλα αναγκαία αγαθά. Σε κάποιες φυλακές ανηλίκων δεν επαρκεί ακόμη και το φαγητό.
       Τι ποιμαντική να εφαρμόσει ο ιερέας σε ανθρώπους που στερούνται τα πιο απλά πράγματα; Τι να τα κάνουν τα λόγια οι κρατούμενοι όταν στερούνται τα πιο βασικά είδη; Όταν νιώθουν  παραπεταμένοι και αποθηκευμένοι σε ακατάλληλους χώρους, όχι μόνο για ανθρώπους, αλλά ακόμη και για ζώα.
       Αυτή η αλήθεια φανερώνει το πόσο σημαντική είναι και η ενεργοποίηση μιας ομάδας εκπαιδευμένων συνεργατών  του κληρικού, που θα τον στηρίζουν σε κάθε του ενέργεια. Μόνος του ο ιερεύς της φυλακής δεν μπορεί να προχωρήσει. Η μέριμνα των κρατουμένων  έχει πολύ κόπο και εναλλαγή συναισθημάτων. Θα κουραστεί γρήγορα και σιγά - σιγά θα εγκαταλείψει το έργο του. Έχει, λοιπόν, ανάγκη από συνεργάτες - κληρικούς και λαϊκούς - που θα σηκώσουν μέρος του φορτίου του. Ό,τι καλό βιώνει στη φυλακή είναι αποτέλεσμα της προσευχής του που έλκει τη χάρη του Θεού και ευλογούνται  οι θεάρεστες ενέργειές του.
       Στην Ι. Μ. Δημητριάδος ζούμε ένα μεγάλο θαύμα στον τομέα της ποιμαντικής μερίμνης των φυλακισμένων, των αποφυλακισμένων και των οικογενειών τους – και όχι μόνο!!! Σε κάθε χώρο κράτησης υπάρχουν εθελοντές ιερείς που πραγματοποιούν σταθερά  εβδομαδιαίες επισκέψεις στις φυλακές, τα κρατητήρια της Ελληνικής Αστυνομίας, του Κεντρικού Λιμεναρχείου Βόλου και το Ίδρυμα Αγωγής Ανηλίκων της περιοχής μας.
       Το μεγαλύτερο φορτίο παροχής υπηρεσιών, οικονομικών και αναγκαίων ειδών στους άπορους φυλακισμένους, καθώς και της υποδοχής των αποφυλακισμένων, έχει αναλάβει εξ ολοκλήρου ο Σύλλογος Συμπαραστάσεως Κρατουμένων  «Ο ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΣ». Ο σύλλογος αυτός, που δραστηριοποιείται από το 1995 μέχρι και σήμερα, λειτουργεί 365 ημέρες το χρόνο, χωρίς καμία κρατική επιχορήγηση.  Πρόκειται για ένα εκκλησιαστικό φιλανθρωπικό σωματείο, που δραστηριοποιείται στο όνομα του Κυρίου μας Ιησού Χριστού και λειτουργεί κάτω από τη σκέπη της Εκκλησίας, με την ευλογία του Επισκόπου της.
       Την τελευταία δεκαετία ο «Ε»  μεριμνά και αγκαλιάζει πολλές κοινωνικά ευπαθείς ομάδες και τοπικές κοινωνικές υπηρεσίες, αναπτύσσοντας  μια ενδιαφέρουσα πανελλήνια δράση. Οι ευεργεσίες του, ξεπερνώντας τα σύνορα της χώρας μας, έφθασαν στα Βαλκάνια και μέχρι την εξωτερική ιεραποστολή της Εκκλησίας μας, στη μακρινή Μαδαγασκάρη.
       Ο «Εσταυρωμένος», που είναι η ναυαρχίδα του φιλανθρωπικού έργου της τοπικής μας Εκκλησίας, όπως τονίζει συχνά ο Δημητριάδος Ιγνάτιος,  με τη βοήθεια των 150 εθελοντών του λειτουργεί καθημερινά στο Βόλο τις εξής κοινωνικές δομές:
1.     Κέντρο Υποδοχής Κρατουμένων.
2.     Σταθμό Πρώτων Κοινωνικών Βοηθειών «Η ΔΙΑΚΟΝΙΑ».
3.     Κέντρο Διαχείρισης Ανθρωπιστικής Βοήθειας.
4.     Τέσσερεις χώρους φιλοξενίας – Ξενώνες – για άστεγους.
5.     Εργαστήριο Ραπτικής για τη δημιουργία σεντονιών και άλλων κλινοσκεπασμάτων που τα προσφέρουμε δωρεάν στις φυλακές

Για να λάβετε μια γεύση από την προσφορά του «Ε», επιτρέψτε μου να καταθέσω στην αγάπη σας λίγα απολογιστικά στοιχεία του 2018.

Απολογιστικά στοιχεία του 2018
·       Δόθηκαν μηνιαία οικονομικά βοηθήματα και δέματα με τρόφιμα σε  627 άπορες οικογένειες και άστεγους.
·       Το εργαστήρι ραπτικής προσέφερε δωρεάν 460 σεντόνια και πολλές μαξιλαροθήκες
·       Από τις  κοινωνικές μας δομές ενισχύθηκαν 1080 άπορες οικογένειες και έλαβαν ΔΩΡΕΑΝ ενδύματα, υποδήματα, κλινοσκεπάσματα, μικροέπιπλα, παραϊατρικό υλικό κ.α.
·       Πραγματοποιήθηκαν 146 ανθρωπιστικές αποστολές σε χώρους κράτησης (φυλακές, κρατητήρια, ιδρύματα κ.α.) σ’ ολόκληρη την Ελλάδα και στη Σερβία.
·       Μέσω των τεσσάρων (4) ξενώνων προσφέραμε 1853 διανυκτερεύσεις.
·       Ενισχύθηκαν ποικιλοτρόπως 12 φυλακές της πατρίδος μας.
·       Προσφέραμε μηνιαίες υποτροφίες σε 22 άπορους φοιτητές, σπουδαστές και μαθητές.
Και όλα αυτά - και πολλά άλλα - από έναν μικρό σύλλογο που εργάζεται αθόρυβα, χωρίς καμιά κρατική χρηματοδότηση. Ως συμπλήρωμα της ενημέρωσής σας, εκδώσαμε προ ημερών ένα μικρό έντυπο μέσω του οποίου φαίνονται περίτρανα τα αποτελέσματα της διακονίας των φυλακισμένων. Παρακαλώ να το διαβάσετε και να χαρείτε τ’ αποτελέσματα της ποιμαντικής της Εκκλησίας σ’ αυτούς τους απαράκλητους χώρους, στις φυλακές, όπως τα καταγράφει σε μια συγκλονιστική επιστολή ένας από τους αποφυλακισθέντας.

Σεβασμιώτατοι, σεβαστοί Πατέρες και αγαπητοί Σύνεδροι.
Όλα αυτά που σας κατέθεσα εν ολίγοις είναι αληθινά. Αυτή είναι η πραγματικότητα που ζούμε σε καθημερινή βάση. Είχαμε την ευκαιρία μετά από επίσημη πρόσκληση των ειδικών επιτροπών της Ι. Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος και της Βουλής των Ελλήνων, να ενημερώσουμε τα μέλη τους και να καταθέσουμε τις προτάσεις μας για τη βελτίωση του σωφρονιστικού συστήματος και τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των κρατουμένων.
Αξιοποιήσαμε όλες τις ευκαιρίες που μας έδωσε ο Θεός, με την πραγματοποίηση δύο πανελληνίων συνεδρίων για κληρικούς που διακονούν στις φυλακές και μιας σειράς εκπαιδευτικών ημερίδων και σεμιναρίων, με επισκέψεις και επιστολές για να πείσουμε κι άλλες τοπικές Εκκλησίες να δείξουν περισσότερο ενδιαφέρον στον τομέα της ποιμαντικής διακονίας των φυλακισμένων, αλλά και των αποφυλακισμένων.
Χάνονται ψυχές μέσα στους χώρους κράτησης, λόγω της απουσίας του παρήγορου μηνύματος του Ευαγγελίου και της Χάριτος των Ιερών Μυστηρίων. Δεν πρέπει να μείνει κανείς αδιάφορος, διότι θα μας το υπολογίσει ο Θεός.
Σας ευχαριστώ για την προσοχή σας.


Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΟΥ "ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΥ" ΣΕ ΔΙΕΘΝΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΣΕΝΕΔΡΙΟ

Ολοκληρώθηκαν με επιτυχία σήμερα το μεσημέρι (Παρασκευή 28/6) στη Βέροια  οι εργασίες του ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ της Ιερά Μητροπόλεως Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας, στο πλαίσιο των εορταστικών εκδηλώσεων για τα ΚΕ’ ΠΑΥΛΕΙΑΤο Συνέδριο είχε ως θέμα: «Η ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΟΝ ΑΠΟΣΤΟΛΟ ΠΑΥΛΟ», διήρκησε τρεις ημέρες (26 - 28 Ιουνίου) και ολοκληρώθηκε σε επτά (7) συνεδρίες. Συμμετείχαν: 17 εισηγητές, 12 εκπρόσωποι εκκλησιών και 162 σύνεδροι από την Ελλάδα, την Κύπρο και το εξωτερικό. 


Στη  Ζ΄ συνεδρία συμμετείχε ως εισηγητής και ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Θεόδωρος Μπατάκας, Εφημέριος του Μητροπολιτικού Ιερού Ναού Αγίου Νικολάου Βόλου, Υπεύθυνος του Γραφείου Ποιμαντικής Μερίμνης Φυλακών της Ι. Μ. Δημητριάδος και Πρόεδρος του Σ.Σ.Κ. Βόλου «Ο ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΣ», ο οποίος ανέπτυξε το θέμα: «Η ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΩΝ». Ο π. Θεόδωρος, κατέθεσε την εμπειρία της τοπικής μας Εκκλησίας στον τομέα «της ποιμαντικής μερίμνης  των φυλακισμένων», μέσω των κληρικών μας που διακονούν στις τοπικές φυλακές και του «Εσταυρωμένου». Κατά τη διάρκεια της ομιλίας του, οι σύνεδροι είχαν την ευκαιρία να παρακολουθήσουν και μια ταινία που παρουσίαζε τη δράση του «Ε» εντός και εκτός των χώρων κράτησης. Το πρόγραμμα της Ζ΄ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣ είχε ως εξής:

Ζ΄ΣΥΝΕΔΡΙΑ
Πρόεδρος
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Μεσηνίας κ. Χρυσόστομος

Συμμετείχαν:

Μητροπολίτης Λεμεσού κ. Αθανάσιος
«Η διακονία των απεξαρτημένων ατόμων»

Πρωτοπρεσβύτερος Θεόδωρος Μπατάκας
« Η διακονία των φυλακισμένων»

Πρωτοπσβύτερος Σπυρίδων Καλαϊτζόγλου
«Η διακονία των κωφαλάλων»

Πρωτοπρεσβύτερος Σταύρος Κοφινάς
      « Η διακονία των ασθενών»

         Πρωτοπρεσβύτερος Κων/νος Παπανικολάου
«Η διακονία των ΑμΕΑ»



Μπορείτε να δείτε περισσότερες  φωτογραφίες στην πηγη: https://www.romfea.gr/ieres-mitropoleis/30078-oloklirothike-to-epistimoniko-sunedrio-i-diakonia-tis-ekklisias-kata-ton-ap-paulo

Πέμπτη, 27 Ιουνίου 2019

ΙΕΡΟ ΛΕΙΨΑΝΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΛΟΥΚΑ ΣΤΟ Ι.Ν.ΑΓ. ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ ΠΕΤΡΟΥ ΚΑΙ ΠΑΥΛΟΥ Ν. ΙΩΝΙΑΣ

Μετά από πρόσκληση των εφημερίων του Ιερού Ναού Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου (Ν. Ιωνίας, Βόλου), η Ιερά Λειψανοθήκη με τεμάχιο του Ι. Λειψάνου του Αγίου Λουκά, Αρχιεπισκόπου Συμφερουπόλεως και Προστάτη των συνεργατών και εθελοντών του "ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΥ" - που φυλάσσεται στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Βόλου - μεταφέρθηκε στον ως άνω Ιερό Ναό προς ευλογία των πιστών της Ν. Ιωνίας που θα συμμετάσχουν στην Ιερά Πανήγυρη του Ναού. Η υποδοχή του Ιερού Λειψάνου πραγματοποιήθηκε την Τετάρτη 26 Ιουνίου και θα παραμείνει στο Ναό μέχρι την Κυριακή 30 Ιουνίου  το πρωί. 

Την Κυριακή το πρωί (30/06) θα λειτουργήσει και θα ομιλήσει (στον Ι. Ναό Αγ. Αποστόλων Πέτρου και Παύλου) ο π. Θεόδωρος Μπατάκας, Εφημέριος του Μητροπολιτικού Ι. Ν. Αγίου Νικολάου και Πρόεδρος του Δ.Σ.. του Σ.Σ.Κ. Βόλου ¨Ο ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΣ¨.




Τετάρτη, 26 Ιουνίου 2019

Η ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΛΑΤΡΕΙΑΣ ΚΑΙ ΖΩΩΝ!!!

Πολλοί συνάνθρωποί μας φιλόξενούν στα σπίτια τους ένα, δύο ή και πρισσότερα σκυλιά. Επίσης, ένας μεγάλος αριθμός σκύλων κυκλοφορούν στους δρόμους χωρίς  να υπάρχει ιδιοκτήτης που θα αναλαμβάνει τις ευθύνες τους. Πρόκειται για τα απέσποτα σκυλιά που εχουν γίνει ο φόβος και ο τρόμος των διερχομένων. Στους δρόμους, στις πλατείες και στις γειτονιές του Βόλου, κυκλοφορούν πολλά σκυλιά, τα οποία λειτουργούν ως επικίνδυνη αγέλη κατά των πολιτών. Υπήρξαν πολλές περιπτώσεις που οι άνθρωποι νοσηλεύητηκαν στο νοσοκομεείο γιατί έγιναν θύματά τους. Καθημερινά, επίσης, διαβάζουμε στις εφημερίδες πως κάποιοι κάνουν μυνήσεις σε ιδιοκτήτες σκύλων και η ... συνέχεια δίνεται στα δικαστήρια και στα κρατητήρια.... Διαλύονται οικογένειες, φιλίες, συγγένειες κ.α. για... έναν σκύλο ή μια γάτα!!!  ΄

Εκείνο όμως που διαισθάνομαι και πονώ είναι πως πολλοί συνάνθρωποι δεν αγαπούν με απλότητα τα ζώα τους, αλλά τα λατρεύουν. Το να έχεις ένα ζώο στο σπίτι σου ή στην αυλή σου, το θεωρώ καλό... αρκεί να το περιποιήσαι, να το προσέχεις, να το έχεις σε προστατευόμενο χώρο για να μην ενοχλεί τους άλλους (γείτονες και διαβάτες). Όλα τα ζώα είναι πλάσματα του Θεού και τα αγαπάμε... Δεν τα λατρεύουμε... Η λατρεία ανήκει στο Θεό.... 

Σε κάποια γειτονιά μας ζει κάποια κυρία που φιλοξενεί στο σπίτι της 3 σκυλιά και ταΐζει άλλα 6 αδέσποτα, τα οποία κατοικούν ΜΟΝΙΜΩΣ στη μικρή πάροδο. Η φιλόζωος κυρία, έχει δημιουργήσει μια ξύλινη κατασκεύή όπου εκεί τα ζώα βρίσκουν  μονίμως φαγητό και νερό. Η κατάσταση γίνεται ανυπόφορη από την παρουσία τους, αφού οι γείτονες φοβούνται να εισέλθουν στα σπίτια τους. Στην προκειμένη περίπτωση - η φιλόζωος κυρία - επικαλείται το "νόμο" που της επιτρέπει να ταΐζει τα αδέσποτα και δεν υπολογίζει την ταραχή που δημιουργεί η επιλογή της στις γειτονικές οικογένειες. Βάζουμε πάνω από τους ανθρώπους τα ζώα... 
Παιδιά, έχουμε ξεφύγει... 
Χάσαμε το μέτρο.... 
Φθάσαμε στην.... ειδωλολατρεία.... 
Ο Θεός να βάλει το χέρι Του.

ΣΤΟΥΣ ΑΪ-’ΠΟΣΤΟΛΟΥΣ


π. Δημητρίου Μπόκου
[Στους όπου γης συγχωριανούς μου, αγάπης ένεκεν]
Κάθε χρόνο η μικρή μας συνοδεία ανέβαινε με κόπο πρωί-πρωί το φιδωτό μονοπάτι. Προορισμός μας τα Ταμπούρια, συνοικία του χωριού Τετρακώμου Άρτας, όπου γινόταν το πανηγύρι των Αγίων Αποστόλων (29-30 Ιουνίου).
Στα 1000 μ. υψόμετρο, συντροφιά με τα πανύψηλα έλατα, στο σβήσιμο της δασωμένης κορυφογραμμής της Κρανούλας, ύψωνε το ταπεινό του ανάστημα το εκκλησάκι των Αγίων Αποστόλων, που έδινε και το όνομά του στην τοποθεσία. «Στους Άι-’Ποστόλους» λέγαμε. Το ιερό του αγνάντευε τις γυμνές γρανιτένιες κορφές των θεσσαλικών βουνών, φυσική προς τα νοτιοανατολικά συνέχεια της οροσειράς των Τζουμέρκων, με τον Ασπροπόταμο (Αχελώο) να φιδοσέρνεται ανάμεσά τους. Στα δυτικά, απέραντες λοφοσειρές, καταπράσινες, έφταναν ως εκεί που έσβηνε ο ορίζοντας. Πανοραμική απόλαυση, όπου κι αν έστρεφες το βλέμμα!
Τα πανηγύρια ήταν τα πιο ευχάριστα γεγονότα στις παλιές μικρές κοινωνίες μας. Νοσταλγικά, επίμονα η μνήμη μου γυρνάει σε κείνον τον καιρό, που ήταν καλός για μας τα παιδιά, γιατί τον ζήσαμε χωρίς τις έγνοιες των μεγάλων. Ήταν τα χρόνια τα χρυσά της παιδικής μας ηλικίας.
Κάθε χωριό είχε τα δικά του πανηγύρια, ανάλογα με τις εκκλησιές και τα ξωκκλήσια του. Τα πανηγύρια όμως δεν ήταν εσωτερικό θέμα του χωριού, αλλά υπόθεση και των γειτονικών χωριών. Έτρεχαν από παντού σ’ αυτά. Για τους περισσότερους ήταν η μοναδική διέξοδος απ’ τη ρουτίνα της καθημερινής βιοπάλης.
Για μας τα παιδιά βέβαια ήταν το γεγονός της χρονιάς. Γυρολόγοι μικροπωλητές ξεφύτρωναν τη μέρα της γιορτής στο χωριό μας. Ένας τους μάλιστα, ρολογάς, -δεν θυμάμαι το όνομά του πιά-, είχε συνήθεια κάθε χρόνο να αριβάρει από βραδίς στο σπίτι μας, φορτωμένος με τον τεράστιο σάκο του. Του παρείχαμε χωρίς δεύτερη σκέψη την αυτονόητη την εποχή εκείνη φιλοξενία μας. Την άλλη μέρα στο πανηγύρι έστηνε τον μικρό του πάγκο με την πραμάτεια του, τα λογής-λογής ξυπνητήρια. Από αυτόν είδαμε, μάθαμε και πρωτοπήραμε ξυπνητήρι στο σπίτι μας.
Περιμέναμε πώς και πώς το κάθε πανηγύρι μας, μαζεύοντας ολοχρονίς, δεκάρα τη δεκάρα, το χαρτζιλίκι μας. Το πρώτο που αγοράζαμε ήταν απαραιτήτως μια σφυρίχτρα. Όλη την ημέρα τα σφυρίγματά μας αντηχούσαν στην πανηγυρική ατμόσφαιρα, ξεκουφαίνοντας μικρούς και μεγάλους. Αν μάζευες 4 με 5 δραχμές το χρόνο, θεωρούνταν γερό χαρτζιλίκι. Με μια δραχμή έπαιρνες τότε δέκα καραμέλλες, με δυόμιση έπινες λεμονάδα ή γκαζόζα. Μεγάλες απολαύσεις για μας! Άλλες εποχές, άλλες καταστάσεις!
Το πανηγύρι των Αγίων Αποστόλων ήταν απ’ τα αγαπημένα μας. Απ’ το χωριό μου (Καστανιά Άρτας) ανέβαιναν πολλοί ως εκεί. Τους ακολουθούσαμε κι εμείς από το σπίτι μας (οικισμός Μηλιάς) μέχρι τα Ταμπούρια, μέσω του Τετρακωμίτικου οικισμού Φρα(γ)μένο. Το δύσκολο μονοπάτι είχε μια κάθετη ανηφόρα (δύο χιλιόμετρα και βάλε), που σου έκοβε την ανάσα, από το ρέμα του Ντιχάλη χαμηλά (φυσικό όριο μεταξύ Καστανιάς-Τετρακώμου), μέχρι τη ράχη ψηλά, όπου έπιανες κάπως ομαλότερο δρόμο. Ανεβαίνοντας με τη γλώσσα έξω απ’ το αγκομαχητό θυμόσουν, θέλοντας και μη, την ιστορία με την καμήλα του Χότζα, που όταν τη ρώτησαν ποιο δρόμο θεωρεί καλύτερο, τον ανήφορο ή τον κατήφορο, απάντησε:
-Χάθηκε το ίσιωμα, βρε παιδιά;
Καλά τα έλεγε η καμήλα βέβαια, μα εμείς στον τόπο μας δεν είχαμε την πολυτέλεια να διαλέγουμε το ίσιωμα. Λαγκάδια και κατσάβραχα μας έκαναν να τρέχουμε αδιάκοπα σε ανηφόρες και κατηφόρες. Άγρια η φύση των βουνών μας, ανάγλυφο της ίδιας της ζωής μας. Σκαμπανεβάσματα στους δρόμους, σκαμπανεβάσματα και στη ζωή. Σαν νόμο φυσικό τα βλέπαμε κι αυτά τα τελευταία, κομμάτι αναπόσπαστο του ανηφορικού μας βίου, και δεν μας κακοφαίνονταν. Γι’ αυτό και στις κακοτοπιές της ζωής άκουγες μόνο: «Βόηθα, Παναγιά! Δόξα σοι, ο Θεός!» Όχι βρισίδι και γογγυσμό.
Όταν μεγάλωσα, διάβασα στα βιβλία της Εκκλησίας μας ότι υπάρχει και μια μικρή νηστεία προς τιμήν των Αγίων Αποστόλων, από τη γιορτή των Αγίων Πάντων μέχρι τις 28 Ιουνίου. Η νηστεία αυτή θεωρείται ελαφριά. Επιτρέπεται, λέει, το ψάρι ως τη γιορτή του Άι-Γιάννη του Προδρόμου (24 Ιουνίου) και λαδερά ως τις 28. Μα αν ρωτούσες τότε τους χωριανούς μου για τη νηστεία αυτή, ίσως οι περισσότεροι να μην την ήξεραν καν. Γιατί η καθημερινή τους δίαιτα ήταν πιο αυστηρή απ’ ό,τι έλεγε η νηστεία. Το ψάρι ήταν άγνωστο στα ψηλά βουνά μας. Τόσο σπάνια έφτανε στα μέρη μας και τόσο λιγοστό, που ακόμα και του Ευαγγελισμού δεν πρόφταιναν μερικοί να το γευτούν. Αλλά και το λάδι στο ορεινό χωριό μας, που δεν σήκωνε την ελιά λόγω χειμώνα, ήταν μεγάλη πολυτέλεια τα δύσκολα μετακατοχικά εκείνα χρόνια. Για μικρούς και μεγάλους η διατροφή ήταν λιτότατη. Η ζωή μας ασκητική, καλογερική σχεδόν. Έτσι ο τρόπος σκέψης, η νοοτροπία μας, ήταν πιο κοντά στο σκεπτικό και τη φιλοσοφία των αγίων. Μπορούσαμε να καταλάβουμε καλύτερα τους αγώνες και τις θυσίες τους.
Στα άγια βιβλία διάβασα ακόμα, ότι απ’ όλους τους αγίους, τις μεγαλύτερες θυσίες για το έργο του Θεού τις έκαμαν οι Άγιοι Απόστολοι. Οι κορυφαίοι Πέτρος και Παύλος, αλλά και οι υπόλοιποι. Κήρυξαν με αφάνταστες ταλαιπωρίες και βάσανα το Ευαγγέλιο. Θεώρησαν σκύβαλα τα πάντα. Όλα τα θυσίασαν για να κερδίσουν τον Χριστό. Στο τέλος έδωσαν γι’ αυτόν και τη ζωή τους. Δεν δίστασαν να διωχτούν και να περιφρονηθούν από τον κόσμο. Έζησαν όλη τους τη ζωή σαν μελλοθάνατοι, «καθ’ ημέραν αποθνήσκοντες», «ως περικαθάρματα του κόσμου», απόβλητοι της κοινωνίας, περιθωριακοί, «έσχατοι». Για να μας δείξουν, πως θυσιάζοντας για το θέλημα του Θεού τις μικροχαρές και μικροτιμές της ζωής, βρίσκουμε μια μόνιμη, αναφαίρετη, χαρά και μια τιμή και καταξίωση πολύ ανώτερη από αυτή που χάνουμε.
Μα οι απλοϊκοί μου συγχωριανοί ούτε γράμματα μάθαιναν τότε, ούτε βιβλία είχαν για να διαβάσουν τους πνευματικούς αγώνες των Αγίων Αποστόλων. Κάθε χρόνο όμως, μετά την κοπιαστική πεζοπορία, έφταναν ψηλά στα Ταμπούρια και έσκυβαν ευλαβικά να φιλήσουν την παλιά τους εικόνα. Ατενίζοντας σ’ αυτήν τα λιπόσαρκα πρόσωπα των Αγίων, καταλάβαιναν πολύ καλά μέσα τους, έστω και αγράμματοι, το βαθύτερο νόημα της βιοτής τους. Ένοιωθαν το μεγαλείο τους, έβλεπαν ν’ αντιφεγγίζει στα μάτια τους το υπερκόσμιο φως μιας άλλης, ουράνιας, πραγματικότητας. Έπαιρναν έτσι κουράγιο να συνεχίσουν πρόθυμα και τη δική τους δύσκολη ζωή και να προσβλέπουν με γλυκειά προσμονή ο καθένας στο έσχατο κάλεσμα του Θεού.
Ανακαινισμένο το ξωκκλήσι των Αγίων Αποστόλων, υψώνεται και σήμερα, όπως παλιά, στο ανάραχο των Ταμπουριών, μοναχικό, έρημο, ξεχασμένο στην ήρεμη σιγαλιά της παρθενικής ηπειρώτικης φύσης. Οι άνθρωποι που το αγάπησαν, που προσευχήθηκαν στην αγκαλιά του, που χάρηκαν στα πανηγύρια του, έφυγαν οι πιο πολλοί από κοντά μας. Μα οι Άγιοι Απόστολοι στο προσκυνητάρι τους παραμένουν. Με τα φωτεινά μάτια και τα ασκητικά τους πρόσωπα, δεν σταματούν να στέλνουν από την ταπεινή τους εικόνα σ’ όλους μας το μήνυμά τους αδιάκοπα: Να βλέπουμε, όπως εκείνοι, πιο πέρα απ’ τη ζωή αυτή. Στη Βασιλεία του Θεού. «Μη σκοπούντων ημών τα βλεπόμενα, αλλά τα μη βλεπόμενα».
Ας μας φωτίζει η Χάρη τους «εις τρίβους ευθείας» και ας μας καθοδηγεί, μακριά από ριψοκίνδυνα σκαμπανεβάσματα, «εις οδούς λείας»!
Σύναξη των Αγίων Αποστόλων
30 Ιουνίου 2003

Α ν τ ι ύ λ η
Ι. Ναός Αγ. Βασιλείου, 481 00 Πρέβεζα
Τηλ. 26820 25861/23075/6980 898 504

Τρίτη, 25 Ιουνίου 2019

Οι δυο κρυπτομοναχές - Οσίου Παϊσίου Αγιορείτου "Ωφέλιμες Διηγήσεις" (13)

ΚΛΕΙΣΤΟ ΤΟ ΚΕ.Δ.Α.Β. ΤΙΣ ΠΡΩΤΕΣ ΗΜΕΡΕΣ ΤΟΥ ΙΟΥΛΙΟΥ.

Μετά από απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου Συμπαρα-στάσεως Κρατουμένων Βόλου "Ο ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΣ", το Κέντρο Διαχείρισης Ανθρωπιστικής Βοήθειας της Ι. Μ. Δημητριάδος (Θουκυδίδου 10, στο Βόλο) και ο Σταθμός Πρώτων Κοινωνικών Βοηθειών "ΔΙΑΚΟΝΙΑ" (Γεωργίου Καρτάλη 9) - παραρτήματα του "Εσταυρωμένου" -  θα παραμείνουν ΚΛΕΙΣΤΑ από την  1η Ιουλίου - τη 12η Ιουλίου, λόγω διακοπών των εθελοντών και αυνεργατών του.

Δευτέρα, 24 Ιουνίου 2019

Εορταστική εκδηλώση του "ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΥ" στον Μητρ. Ι.Ν. Αγ.Νικολάου Βόλου (26. 2019 12 Ιουν.) - video

- video - 
Συμμετοχή της Φιλαρμονικής της Ενοριακής μας Συντροφιάς του Ι.Ν. Μεγ. Αγίου Γεωργίου Λαρίσης, σε μεγάλη εορταστική εκδηλώση του Σ.Σ.Κ. Βόλου
για τον ΑΓΙΟ ΛΟΥΚΑ στον Μητροπολιτικού Ι.Ν. Αγ Νικολάου Βόλου


"Ο ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΣ" ΚΛΗΘΗΚΕ ΝΑ ΣΥΜΜΕΤΑΣΧΕΙ ΣΤΟ ΔΙΕΘΝΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΤΗΣ Ι.Μ. ΒΕΡΟΙΑΣ


Μετά από επίσημη πρόσκληση του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμονος, ο π. Θεόδωρος Μπατάκας, ο πρόεδρος του Σ.Σ.Κ.Βόλου "Ο ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΣ" και υπύθυνος του Γραφείου Μερίμνης Φυλακών της Ι. Μ. Δημητριάδος, θα ομιλήσει στο ΔΙΕΘΝΕΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ της Ι. Μ. Βεροίας, στο πλαίσιο του εορτασμού των ΚΕ΄ΠΑΥΛΕΙΩΝ, προς τιμήν του Αγίου ενδόξου Αποστόλου Παύλου. Ο π. Θεόδωρος, θα ομιλήσει την Παρασκευή 28 Ιουνίου και θα αναπτύξει το θέμα: "Η ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΩΝ" και στη συνέχεια, θα λάβει μέρος σε στρογγυλή τράπεζα με συνομιλητές απ' όλη την Ελλάδα και την Κύπρο. Κατά τη διάρκεια της ομιλίας του προέδρου του "Ε", θα προβληθει μια ταινία με την δράση της Τοπικής μας Εκκλησίας - δια του "Εσταυρωμένου" - στο χώρο των φυλακών, αλλά και στην ευρύτερη περιοχή. 

Ξεκινούν τη Δευτέρα τα 25α Παύλεια, όλο το πρόγραμμα μέχρι τις 29 Ιουνίου

«Θεωρώ ιδιαίτερη χαρά και ευλογία, που ο Θεός μας αξίωσε να φθάσουμε φέτος στα 25α Παύλεια, τα οποία πλέον αποτελούν θεσμό και στα οποία συμμετέχουν και χριστιανικές μη ορθόδοξες εκκλησίες», ξεκίνησε να λέει ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ.κ. Παντελεήμων, στη συνέντευξη τύπου που δόθηκε χθες το μεσημέρι, στο Επισκοπείο, με αφορμή τη φετινή διοργάνωση, η οποία, μάλιστα, συμπίπτει και με τη συμπλήρωση 25 χρόνων από την ενθρόνιση του ιδίου στην Ιερά Μητρόπολη Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας και συνάμα με τη συμπλήρωση 50 χρόνων από τη χειροτόνησή του ως ιερωμένου!
Ο κ. Παντελεήμων, τον οποίον πλαισίωναν στενοί συνεργάτες του στην Ιερά Μητρόπολη, επεσήμανε πως τα φετινά Παύλεια έχουν γενικώς ως θέμα τη διακονία της εκκλησίας και ως επίκεντρο τους συνεργάτες του Αποστόλου Παύλου, ενώ συγχρόνως έκανε γνωστό πως στη φετινή διοργάνωση υπήρξε μια εξαίρεση.
Εξαίρεση, η οποία έχει να κάνει με το ότι θα προηγηθεί ένα επταήμερο με πρόγραμμα εκδηλώσεων πάνω σε ιατρικά θέματα. «Μια ιατρική εβδομάδα, που θα είναι αφιερωμένη στον Άγιο Λουκά στον Ιατρό, η διοργάνωση της οποίας γίνεται σε συνεργασία με τον Ιατρικό Σύλλογο Ημαθίας (ΙΣΗ), το Φαρμακευτικό Σύλλογο Ημαθίας, το Νοσοκομείο Ημαθίας με τις Μονάδες Βέροιας και Νάουσας και τον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό Π.Τ. Βεροίας και Π.Τ. Νάουσας», είπε ο κ. Παντελεήμων. Σ' ό,τι αφορά στο πρόγραμμα των εκδηλώσεων, αυτές θα αναφέρονται σε διάφορα ιατρικά ζητήματα και θα πραγματοποιηθούν σε Βέροια, Νάουσα και Αλεξάνδρεια, καθώς επίσης και στα Κύμινα και τη Χαλάστρα, που πνευματικά ανήκουν στην Ιερά Μητρόπολη Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας. Η είσοδος σε όλες τις εκδηλώσεις είναι ελεύθερη. 
Όλες οι εκδηλώσεις που στεγάζονται στον Χώρο Τεχνών, στην Αντωνιάδεια Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών Βέροιας τελούν υπό την αιγίδα του Δήμου Βέροιας

Η ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΩΝ ΚΟΙΝ. ΔΟΜΩΝ ΤΟΥ "ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΥ" ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2019

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου Συμπαραστάσεως Κρατουμένων Βόλου "Ο ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΣ" ενημερώνει τους συμπολίτες μας για την λειτουργία των κοινωνικών δομών της τοπικής Εκκλησίας - Παραρτήματα του "ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΥ" - κατα την περίοδο των μηνών Ιουλίου και Αυγούστου 2019.

1. Το Κέντρο Υποδοχής Κρατουμένων (Κ. Καρτάλη 152, στο Βόλο, τηλ. 2421030054): θα είναι κλειστό καθ' όλη την περίοδο ΙΟΥΛΙΟΥ - ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ

2. Το εργαστήριο Ραπτικής του "Ε" (Γ. Καρτάλη 9, στο Βόλο, τηλ. 2421020125): θα είναι κλειστό καθ' όλη την περίοδο ΙΟΥΛΙΟΥ - ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ
3. Το Κέντρο Διαχείρισης Ανθρωπιστικής Βοήθειας (Θουκυδίδου 10. στο Βόλο, τηλ. 2421310021) : θα λειτουργεί ΚΑΠΟΙΕΣ ημέρες. Θα γίνει ανακοίνωση προσεχώς.






4. Σταθμός Πρώτων Κοινωνικών Βοηθιών "ΔΙΑΚΟΝΙΑ" (Γ. Καρτάλη 9, στο Βόλοτηλ. 2421020125, ): θα λειτουργεί ΚΑΠΟΙΕΣ ημέρες  ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ για τους τσιγγάνους. Θα γίνει ανακοίνωση προσεχώς.