Σάββατο, 31 Μαρτίου 2018

ΜΙΑ ΑΝΕΠΑΝΆΛΗΠΤΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ

Ο Σταυρός και ο άνθρωπος από τους Ιεροψάλτες της Δημητριάδος 
Μια θαυμάσια παράσταση λόγου και μουσικής, με τον γενικό τίτλο «Ο Σταυρός και ο άνθρωπος», παρουσιάστηκε, με την ευκαιρία της εισόδου μας στην Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα, την Παρασκευή 30/3 στο Πν. Κέντρο της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος, με γενικό συντονιστή τον φορέα πολιτισμού «Μαγνήτων Κιβωτός για την διάσωση του Πολιτιστικού αποθέματος».
Ο Βασίλης Αγροκώστας, ερμηνευτής – Πρωτοψάλτης του Ι. Ναού Αγίου Δημητρίου Βόλου, η Χορωδία του Συνδέσμου Ιεροψαλτών Βόλου «Όσιος Ιωάννης ο Κουκουζέλης», υπό τη δ/νση του Δημήτρη Α. Κατσικλή,Πρωτοψάλτου του Ι. Ναού Αναλήψεως Βόλου και ο Ζαφείρης Κουκουσέλης,παίζοντας πιάνο και συνθετικούς ήχους, δημιούργησαν μια μοναδική μουσική παράσταση λόγου και μουσικής, δείχνοντας στο πλήθος των φιλότεχνων θεατών ότι η Σταύρωση του Κυρίου εισβάλει στην καθημερινότητα και την εμπνέει.
Μέσα από εκλεκτά κείμενα που συνέγραψε και παρουσίασε ο Νίκος Βαραλής, δ/ντής του Ρ/Σ «Ορθόδοξη Μαρτυρία», έγινε προσπάθεια ανίχνευσης του τί σημαίνει ο Σταυρός στη ζωή των ανθρώπων. Τί είναι ο Σταυρός για τον άνθρωπο του σήμερα; Ένα χρυσό στολίδι; Ένα σύμβολο; Μια ταυτότητα; Τί προσπάθησε να μας διδάξει, πράγματι, ο Ιησούς Χριστός, που σηματοδοτεί και την μεγάλη κορυφή της αγάπης Του; Πώς το προσέγγισαν άνθρωποι κάθε επαγγέλματος και μορφωτικού επιπέδου μέσα στα ιστορικά χρόνια; Ποιο είναι το αποτύπωμά Του στις καρδιές μας; Πού μας οδηγεί αυτό το αποτύπωμα και τί μπορεί να σημαίνει αυτό για τη ζωή μας;.
Την εκδήλωση έκλεισε ο Σεβ. Ποιμενάρχης μας κ. Ιγνάτιος, ο οποίος επεσήμανε ότι «η εκδήλωση μας εισήγαγε σ’ αυτό που θα βιώσουμε τις επόμενες μέρες, την συμπόρευση με τον Χριστό στην πορεία προς τον Γολγοθά. Ο δικός μας Θεός είναι Θεός του Σταυρού, του πόνου, της θυσίας, της προσφοράς, της ταπεινής αγάπης. Κι εμείς, διαλέγοντας τον σταυρό της μετάνοιας, μπορούμε να ψάλουμε το «Χριστός Ανέστη», κάνοντας ένα πέρασμα στην όντως ζωή… Χαίρομαι, γιατί στον τόπο μας, τόσοι ταλαντούχοι άνθρωποι διαθέτουν τα χαρίσματά τους στην Εκκλησία μας και συνιστούμε μαζί τους μια κοινωνία αρμονικής συνύπαρξης και συλλειτουργίας…».
Ο κ. Ιγνάτιος ευχαρίστησε και συνεχάρη όλους τους συντελεστές της εκδήλωσης, έναν έναν ξεχωριστά, για τον κόπο της προετοιμασίας και το λαμπρό αποτέλεσμα. Ευχήθηκε, τέλος, σε όλους καλή Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα.

Κυριακή των Βαΐων


Βιογραφία
Την ημέρα αυτή γιορτάζουμε την πανηγυρική είσοδο του Κυρίου Ιησού Χριστού στην Ιερουσαλήμ. Τότε, ερχόμενος ο Ιησούς από τη Βηθανία στα Ιεροσόλυμα, έστειλε δύο από τους Μαθητές του και του έφεραν ένα γαϊδουράκι. Και κάθισε πάνω του για να μπει στην πόλη.

Ο δε λαός, ακούγοντας ότι ο Ιησούς έρχεται, πήραν αμέσως στα χέρια τους βάγια από φοίνικες και βγήκαν να τον υποδεχτούν. Και άλλοι μεν με τα ρούχα τους, άλλοι δε κόβοντας κλαδιά από τα δέντρα, έστρωναν το δρόμο απ’ όπου ο Ιησούς θα περνούσε. Και όλοι μαζί, ακόμα και τα μικρά παιδιά, φώναζαν: «Ωσαννά· ευλογημένος ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου, ο βασιλεύς του Ισραήλ».

Ο Χριστός εισέρχεται στα Ιεροσόλυμα «επί πώλον όνου». Πορεύεται και οι Ισραηλίτες τον υποδέχονται με τιμές ως Βασιλιά. Εκείνος δεν δίνει ιδιαίτερη σημασία στις τιμές, δεν περιορίζεται στο πανηγύρι, στην πρόσκαιρη δόξα, αλλά προχωρεί στο σταυρό και την Ανάσταση.

Η είσοδος του Χριστού στα Ιεροσόλυμα είναι τελικά η είσοδος του μαρτυρίου στην επίγεια ζωή του Κυρίου. Σε λίγες ημέρες θα μαρτυρήσει και θα θανατωθεί στο σταυρό, για να θανατώσει το θάνατο και να χαρίσει τη ζωή.

Ἀπολυτίκιον
Ἦχος α’.
Τὴν κοινὴν Ἀνάστασιν πρὸ τοῦ σοῦ πάθους πιστούμενος, ἐκ νεκρῶν ἤγειρας τὸν Λάζαρον Χριστὲ ὁ Θεός· ὅθεν καὶ ἡμεῖς ὡς οἱ παῖδες, τὰ τῆς νίκης σύμβολα φέροντες, σοὶ τῷ νικητῇ τοῦ θανάτου βοῶμεν· Ὠσαννὰ ἐν τοῖς ὑψίστοις, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος, ἐν ὀνόματι Κυρίου.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον  (Κατέβασμα)
Ἦχος δ’.
Συνταφέντες σοι διὰ τοῦ Βαπτίσματος, Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, τῆς ἀθανάτου ζωῆς ἠξιώθημεν τῇ Ἀναστάσει σου, καὶ ἀνυμνοῦντες κράζομεν· Ὠσαννὰ ἐν τοῖς ὑψίστοις, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος, ἐν ὀνόματι Κυρίου.

Κοντάκιον
Ἦχος πλ. β’.
Τῷ θρόνῳ ἐν οὐρανῷ, τῷ πώλῳ ἐπὶ τῆς γῆς, ἐποχούμενος, Χριστὲ ὁ Θεός, τῶν Ἀγγέλων τὴν αἴνεσιν, καὶ τῶν παίδων ἀνύμνησιν, προσεδέξω βοώντων σοι· Εὐλογημένος εἶ ὁ ἐρχόμενος, τὸν Ἀδὰμ ἀνακαλέσασθαι.

Ὁ Οἶκος
Ἐπειδὴ ᾍδην ἔδησας ἀθάνατε, καὶ θάνατον ἐνέκρωσας, καὶ Κόσμον ἀνέστησας, βαΐοις τὰ νήπια ἀνευφήμουν σε Χριστέ, ὡς νικητὴν κραυγάζοντά σοι σήμερον. Ὡσαννὰ τῷ Υἱῷ Δαυΐδ· οὐκέτι γάρ φησι, σφαγήσονται βρέφη διὰ τὸ βρέφος Μαριάμ, ἀλλ' ὑπὲρ πάντων νηπίων καὶ πρεσβυτῶν, μόνος σταυροῦσαι, οὐκέτι καθ' ἡμῶν χωρήσει τὸ ξίφος· ἡ σὴ γὰρ πλευρὰ νυγήσεται λόγχῃ· ὅθεν ἀγαλλόμενοι φαμέν· Εὐλογημένος εἶ ὁ ἐρχόμενος, τὸν Ἀδὰμ ἀνακαλέσασθαι.

Μεγαλυνάριον
Ἐπὶ πώλου ὄνου εἰς τὴν Σιών, εἰσῆλθες Σωτήρ μου, ὑπὸ παίδων καὶ τῶν βρεφῶν, αἰνούμενος Λόγε, τὸ Ὠσαννὰ βοώντων, εὐλογητὸς ὁ ἥκων, σῶσαι τὸν ἄνθρωπον.


www.saint.gr/270/saint.aspx

Πέμπτη, 29 Μαρτίου 2018

Η Πανήγυρις του Κοιμητηριακού Ναού του Αγίου Λαζάρου

Την Ανάσταση του Αγίου Λαζάρου πανηγυρίζει το Σάββατο 31/3 ο Νεόδμητος ομώνυμος Ιερός Ναός του Διαδημοτικού Κοιμητηρίου Βόλου.
Την Παρασκευή 30/3, παραμονή της εορτής, στις 5μ.μ., θα τελεστεί ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός, προεξάρχοντος του Πρωτοσυγκέλλου της Ιεράς Μητροπόλεως, Αρχιμ. Δαμασκηνού Κιαμέτη, ο οποίος θα κηρύξει τον Θείο Λόγο. Στο τέλος του Εσπερινού θα ψαλεί Τρισάγιο στην μνήμη όλων των κεκοιμημένων αδελφών που αναπαύονται στο Κοιμητήριο.
Ανήμερα της εορτής θα τελεστεί πανηγυρική Θεία Λειτουργία, στο τέλος της οποίας θα ψαλεί εκ νέου επιμνημόσυνη δέηση για τους κεκοιμημένους αδελφούς μας.
Για την εξυπηρέτηση των πιστών, την παραμονή της εορτής θα δρομολογηθούν αστικά λεωφορεία προς το Κοιμητήριο, στις 3.30 και 4.30μ.μ. και από το Κοιμητήριο στις 5.15 και 6.30μ.μ. Ανήμερα της εορτής προς το Κοιμητήριο, στις 8.30 και 9.30π.μ. και από το Κοιμητήριο στις 9.45 και 10.45π.μ.

Ο Σταυρός και ο Άνθρωπος…

Παράσταση λόγου και μουσικής στο Πν. Κέντρο της Μητροπόλεως
Μια παράσταση λόγου και μουσικής, με τον γενικό τίτλο « Ο Σταυρός και ο άνθρωπος», θα παρουσιαστεί με την ευκαιρία της Αγίας και Μεγάλης Εβδομάδας την Παρασκευή 30/3 στο Πν. Κέντρο της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος, με γενικό συντονιστή τον φορέα πολιτισμού «Μαγνήτων Κιβωτός για την διάσωση του Πολιτιστικού αποθέματος».
Ο Βασίλης Αγροκώστας, ερμηνευτής - Πρωτοψάλτης του Ι. Ναού Αγίου Δημητρίου Βόλου, η Χορωδία του Συνδέσμου Ιεροψαλτών Βόλου «Όσιος Ιωάννης ο Κουκουζέλης», υπό τη δ/νση του Δημήτρη Α. Κατσικλή, Πρωτοψάλτου του Ι. Ναού Αναλήψεως Βόλου και ο Ζαφείρης Κουκουσέλης, παίζοντας πιάνο και συνθετικούς ήχους , δημιουργούν μια μουσική παράσταση λόγου και μουσικής.
Θα ακουστούν εκκλησιαστική και κοσμική μουσική, δείχνοντάς μας ότι η Σταύρωση εισβάλει μέσα στην καθημερινότητα και την εμπνέει.
Μέσα στα κείμενα που γράφει και παρουσιάζει ο Νίκος Βαραλής, δ/ντής της «Ορθόδοξης Μαρτυρίας», του ραδιοφώνου της Μητροπόλεως Δημητριάδος και μέλος του Δ.Σ. της «Μαγνήτων Κιβωτού», θα γίνει προσπάθεια ανίχνευσης του τί σημαίνει ο Σταυρός στη ζωή των ανθρώπων. Τί είναι ο Σταυρός για τον άνθρωπο του σήμερα; Ένα χρυσό στολίδι; Ένα σύμβολο; Μια ταυτότητα; Τί προσπάθησε να μας διδάξει, πράγματι, ο Θεός – Ιησούς Χριστός που σηματοδοτεί και την μεγάλη κορυφή της αγάπης Του; Πώς το προσέγγισαν άνθρωποι κάθε επαγγέλματος και μορφωτικού επιπέδου μέσα στα ιστορικά χρόνια; Ποιο είναι το αποτύπωμά Του στις καρδιές μας; Πού μας οδηγεί αυτό το αποτύπωμα και τί μπορεί να σημαίνει αυτό για τη ζωή μας;.
Παρασκευή 30/3 στις 7.30μ.μ., στο Πν. Κέντρο της Ιεράς μας Μητροπόλεως. Είσοδος ελεύθερη.

ΝΕΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ "ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΥ" (Ραδιοφωνική εκπομπή)


Συνομιλούν: π. Θεόδωρος Μπατάκας, Πρόεδρος του Δ.Σ. του "ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΥ",
Μαρία Χατζηγεωργίου και Χριστίνα Μπομπότη

Τετάρτη, 28 Μαρτίου 2018

11χρονη ιδιοφυία, γιος Ελληνορθόδοξου ιερέα, απαντάει στον Στίβεν Χόκινγκ: Κι όμως υπάρχει Θεός!

Του Μάνου Χατζηγιάννη
Ο Γουίλιαμ-Βασίλειος Μαϊλης δεν είναι ένας τυπικός 11χρονος. Σε μια εποχή που τα περισσότερα παιδιά επικεντρώνονται στο να κερδίσουν το επόμενο επίπεδο σε ένα βιντεοπαιχνίδι ή να παίζουν μπάλα με τους συνομήλικούς τους, ο William “αναλώνεται” στην προσπάθεια να γίνει αστροφυσικός.
Τα περισσότερα παιδιά σε αυτήν την ηλικία ονειρεύονται να γίνουν πυροσβέστης, γιατρός, ίσως ακόμη αστροναύτης ή δάσκαλος, αλλά ο William το μόνο που ονειρεύεται είναι να γίνει αστροφυσικός.
Το αγόρι από την Πενσυλβάνια των ΗΠΑ, αποφοίτησε από το γυμνάσιο τον Μάιο του 2016, στην ηλικία των 9! Αφού ακολούθησε κάποια κολεγιακά μαθήματα έγινε δεκτός στο πανεπιστήμιο Carnegie Mellon το περασμένο φθινόπωρο.
Σύμφωνα με τον Ελληνορθόδοξο ιερέα πατέρα του, Peter Maillis, ο William ξεκίνησε να μιλά στους επτά μήνες από την γέννησή του. Έκανε πρόσθεση 21 μηνών μωρό και πολλαπλασιασμό από την ηλικία των δύο ετών. Μια φορά μάλιστα επηρεασμένος από τα παιδικά βιβλία που του διάβαζαν έγραψε σε αυτήν την ηλικία το δικό του βιβλίο εννέα σελίδων με τίτλο «Happy Cat.» Στα τέσσερα χρόνια, έμαθε άλγεβρα, τη νοηματική γλώσσα και τον τρόπο ανάγνωσης της ελληνικής γλώσσας, και όταν ήταν πέντε, διάβασε ένα ολόκληρο βιβλίο γεωμετρίας 209 σελίδων σε μία νύχτα και ξύπνησε την άλλη μέρα λύνοντας περίπλοκα προβλήματα.
“Αυτό το παιδί είναι κυριολεκτικά ιδιοφυϊα”, αναφέρει η ψυχολόγος του Πανεπιστημίου του Οχάιο, Joanne Ruthsatz.
Η επιθυμία του William να γίνει αστροφυσικός έχει τις ρίζες του στις ισχυρές πεποιθήσεις του. Διαφωνεί με μερικές από τις θεωρίες του Αϊνστάιν και του Χόκινγκ για τις μαύρες τρύπες και έχει τις δικές του ιδέες για να αποδείξει την ύπαρξη του σύμπαντος.
Ο γιος του Έλληνορθόδοξου ιερέα, θέλει να αποδείξει ότι μια εξωτερική δύναμη είναι το μόνο πράγμα που μπορεί να δημιουργήσει το σύμπαν, πράγμα που σημαίνει ότι «ο Θεός υπάρχει».
Ωστόσο, ο Stephen Hawking, ο οποίος απεβίωσε προ ημερών σε ηλικία 76 ετών, διατύπωσε ένα πολύ διαφορετικό επιχείρημα. «Πριν καταλάβουμε την επιστήμη, ήταν φυσικό να πιστεύουμε ότι ο Θεός δημιούργησε το σύμπαν, αλλά τώρα η επιστήμη προσφέρει μια πιο πειστική εξήγηση», είπε κάποτε ο γνωστός φυσικός.
Οι γονείς του William λένε ότι ποτέ δεν τον ώθησαν προς τις σπουδές του.
«Είμαστε φυσιολογικοί άνθρωποι», εξήγησε ο πατήρ Πέτρος. «Και είναι ένα κανονικό παιδί. Δεν μπορείτε να τον διακρίνετε από άλλα 11χρονα. Του αρέσουν τα αθλήματα, οι τηλεοπτικές εκπομπές, ο υπολογιστής και τα βιντεοπαιχνίδια όπως όλοι οι άλλοι. »
Όμως, όταν ο 11χρονος ρωτήθηκε τι είναι το «όνειρο» του, το παιδί θαυμα δεν είχε κανένα δισταγμό στην απάντησή του.
«Θέλω να είμαι αστροφυσικός ώστε να μπορώ να αποδείξω στον επιστημονικό κόσμο ότι ο Θεός υπάρχει», δήλωσε ο Ουίλιαμ σε πρόσφατη συνέντευξη.
Όταν ρωτήθηκε γιατί αισθάνθηκε την ανάγκη να το αποδείξει στους επιστήμονες, η απάντησή του ήταν ακόμη πιο βαθιά:
«Λοιπόν επειδή υπάρχουν αυτοί οι αθεϊστές που προσπαθούν να πουν ότι δεν υπάρχει Θεός, όταν στην πραγματικότητα χρειάζεται περισσότερη πίστη για να πιστέψει κανείς ότι δεν υπάρχει Θεός από ό, τι πως υπάρχει Θεός … Επειδή είναι πιο λογικό ότι κάτι δημιούργησε το σύμπαν από ότι το σύμπαν δημιουργήθηκε από μόνο του. Χρειάζεται περισσότερη πίστη για να πούμε ότι το σύμπαν αυτοδημιουργήθηκε από το να πει κανείς πως κάτι άλλο δημιούργησε το σύμπαν, επειδή αυτό είναι πιο λογικό «.
ΠΗΓΗ: www.pentapostagma.gr/2018/03/11χρονη-ιδιοφυία-γιος-ελληνορθόδοξου-ι.html

Ο τυφλός Γέροντας π. Σίμων Αρβανίτης έφευγε από το κλειδωμένο κελλί του!



Μια μέρα είχε έρθει μια κυρία κάπου εξήντα ετών στο σπίτι και όπως συζητούσα μαζί της στην κουζίνα, μου είπε πως χθες το βράδυ επικαλέσθηκε τον π. Σίμωνα [π. Σίμων Αρβανίτης (1901-1988)] και ήρθε κοντά της ζωντανός. Του είπα, λέει, το πρόβλημά μου και, αφού μου έδωσε την απάντηση, χάθηκε από μπροστά μου σαν καπνός.
Εγώ τα έχασα.
– Δεν είναι δυνατόν αυτό, κυρία μου, της είπα. Εγώ κλειδώνω το κελλί του και κρατώ το κλειδί στην τσέπη μου και πάντα περιμένω εντολή του να του ανοίξω, αν θέλει, και πάντα βγαίνουμε μαζί. Μήπως είδες τον π. Σίμωνα στον ύπνο σου; – Όχι, π. Ζωσιμά, διαμαρτυρόταν η γυναίκα. Ξυπνητή τον είδα.
Εγώ επέμενα στην άποψή μου πως έκανε λάθος, γιατί ο Γέροντας δεν βγαίνει έξω χωρίς τη βοήθειά μου. Άλλωστε εκτός των άλλων δεν βλέπει.
– Δεν παρατήρησες, πρόσθεσα, πως τον πηγαίνω πιάνοντάς τον από το χέρι στην εκκλησία και τον φέρνω πίσω πάλι με τον ίδιο τρόπο στο κελλί του;
Ο Γέροντας που ήταν ξαπλωμένος στο κελλί του, άκουγε τη συζήτησή μας. Σε μια στιγμή με φωνάζει να πάω κοντά του. Πήγα, και ο Γέροντας μου είπε τότε:
– Ζωσιμά, εσύ πες ό,τι θέλεις. Εγώ το βράδυ φεύγω απ’ εδώ!
Αυτά μου είπε ο Γέροντας και δεν άργησε να μου το αποδείξει. Το βράδυ έπεσα να κοιμηθώ. Πρέπει να ήταν πολύ προχωρημένη η νύχτα, όταν άκουσα ένα «τσαφ»! από κάτι που έπεσε προφανώς πάνω στα πλακάκια. Σηκώνομαι, ανάβω το φως και βλέπω ένα πετραδάκι στο δάπεδο. Το πήρα και δε μίλησα καθόλου. Σκέφτηκα πως μπορεί να μου έπεσε, σκαλωμένο όπως θα ήταν, από το παντελόνι μου, επειδή είχα εργασθεί έξω. Το έβαλα στο κομοδίνο μου πάλι και ξανάπεσα να κοιμηθώ. Ακούω πάλι τον ίδιο θόρυβο. Ξανανάβω το φως και βλέπω δεύτερο πετραδάκι. Το πήρα κι αυτό και χωρίς να μιλήσω και το έβαλα κι αυτό στο κομοδίνο.
Ξανάκλεισα το φως και γίνεται αυτό για τρίτη φορά. Τότε ρώτησα το Γέροντα τι σημαίνει αυτό. Ποιος πετάει τις πέτρες, ενώ οι πόρτες είναι κλειστές και κλειδωμένες και τα παράθυρα το ίδιο κλειστά. Ο Γέροντας μου είπε να τις κρατήσω γιατί θα μου χρειαζόταν αργότερα. Τις πέτρες αυτές τις κρατάω μέχρι σήμερα. Κατάλαβα όμως το μήνυμα. Ο Γέροντας έφευγε από το κελλί του και ο τρόπος, με τον οποίο έφευγε μαρτυρούσε πως μόνον επειδή ήταν άγιος μπορούσε να το κάνει, ποτέ όμως ένας συνηθισμένος άνθρωπος.
Από το βιβλίο του Μοναχού Ζωσιμά, “Ιερομόναχος Σίμων Αρβανίτης, 1901-1988), Η ζωή και το έργο του”.
ΠΗΓΗ: http://www.pemptousia.gr/2018/03/o-tiflos-gerontas-p-simon-arvanitis-efevge-apo-to-klidomeno-kelli-tou/

Τρίτη, 27 Μαρτίου 2018

Ο ΝΑΝΟΣ ΠΟΥ ΞΕΠΕΡΑΣΕ ΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΑ ΜΕΤΡΑ

Δεν κανένα πρόβλημα με το ανάστημά του, ίσως επειδή είχε ξεπεράσει τα ανθρώπινα... Ήταν όσο μια καρέκλα στο ύψος (μόλις 95 εκατοστά) και πόζαρε χωρίς δισταγμό, ακόμη κι όταν οι φωτογράφοι τον πλαισίωναν με ανθρώπους ή αντικείμενα για να δείξουν το ανάστημα του. Το 1903, σε ηλικία 66 χρονών, τον συνάντησε ο Ραχμιζαδέ Μπεχαεντίν. Δυο από τις φωτογραφίες του έγιναν κάρτες και τυπώθηκαν σε χιλιάδες αντίτυπα!

Στο τελευταίο τεύχος (αρ. 81, Άνοιξη 2017) του περιοδικού ΥΠΕΡ-Χ, δημοσίευσα ένα άρθρο για έναν ξεχασμένο καλόγερο, έναν νάνο που έζησε στη Μονή Τοπλού της Σητείας. Τον Αβέρκιο (κατά κόσμον Αντώνιο) Καλοχωριάκη. Η μελέτη των φωτογραφιών και της προφορικής παράδοσης αποκαλύπτει μιαν ευγενική μορφή, έναν άνθρωπο που είχε ξεπεράσει τις ανθρώπινες αδυναμίες. Το αναρτούμε και εδώ, για να φωτιστεί όσο περισσότερο γίνεται η καλοσυνάτη μορφή του Αβέρκιου.
(Και μια επισήμανση: Καιρός να διορθωθεί μια εσφαλμένη ταύτιση του νάνου μοναχού που βλέπομε στις κάρτες του 1905-1907).
Του ΝΙΚΟΥ ΨΙΛΑΚΗ
1903. Ένας φωτογράφος φτάνει στη Σητεία, ένας από τους πρώτους που, φορτωμένοι με τις βαριές φωτογραφικές μηχανές, βρέθηκαν να βαδίζουν στ' αμάλαγο τοπίο της κρητικής Ανατολής. Πέρασε από την παραλία, είδε την πόλη λουσμένη στο φως, προχώρησε, φωτογράφισε τον μισογκρεμισμένο πύργο της Εθιάς, σταμάτησε σε κάμποσα χωριά, γέμιζε με μορφές και τοπία τις γυάλινες πλάκες, τα φιλμ εκείνης της μακρινής εποχής. Κανείς δεν ξέρει πόσα και πόσα πράγματα απαθανάτισε με τον φακό του. Οι πλάκες, όπως θα διαβάσετε και σ' άλλο σημείο σε τούτο το περιοδικό, χάθηκαν μια για πάντα. Μπορούμε όμως να σχεδιάσομε την πορεία του μελετώντας τις κάρτες που τύπωσε μόλις επέστρεψε στην έδρα του, στο Μεγάλο Κάστρο.
Τ' όνομα του φωτογράφου ήταν Μπεχαεντίν. Ραχμιζαδέ Μπεχαεντίν. Μουσουλμάνος, Τουρκοκρητικός. Αφού πέρασε από τα πιο σημαντικά τοπία της επαρχίας, από τα βορεινά χωριά κι από το Οροπέδιο των Αρμενοχαντράδων, πρέπει να κατέβηκε προς τον νότο, προς τη Γεράπετρο. Άλλες φωτογραφίες κι εκεί...  Τις ξέρομε κι αυτές από τις τυπωμένες κάρτες.
Κανείς δεν περνούσε από τη Σητεία εκείνα τα χρόνια χωρίς να τραβήξει προς τ' ανατολικά, προς το Μεγάλο Μοναστήρι, την Ακρωτηριανή. Πήγε κι ο φωτογράφος της ιστορίας μας, έστησε τους καλογέρους για μια πόζα μπροστά στο καθολικό, περπάτησε μέσα στο κάστρο. Εκεί, δίπλα στην εσωτερική πύλη βρισκόταν πάντα μια ξυλόγλυπτη καρέκλα, του παλιού η ηγουμένου κι αγωνιστή της κρητικής ελευθερίας, του Μελέτιου Μιχελιδάκη. Του ταίριαζε για φόντο...
1903. Ανάμεσα στους καλογέρους της Ακρωτηριανής ήταν κι ένας βραχύσωμος άνδρας μεγάλης ηλικίας, ένας νάνος. Μια καλοσυνάτη μορφή, ένας άνθρωπος που, όπως μπορούμε να καταλάβομε σήμερα, δεν αισθανόταν κανένα κόμπλεξ για το μπόι του. Συνήθως οι άνθρωποι που νιώθουν άβολα με το σώμα τους δεν σταματούν εύκολα μπροστά στον φωτογραφικό φακό.  Εκείνος, όμως, σταμάτησε.
Αμέτρητα είναι τα τεχνάσματα που μεταχειρίζονται οι φωτογράφοι για ν' αναδείξουν το θέμα τους. Βάζουν δίπλα στο αρχαίο πιθάρι έναν άνθρωπο για να δείξουν το μέγεθος του πιθαριού (έτσι έκανε κι ο Μπεχάς στην Κνωσό), στήνουν κάμποσους μπροστά σ' ένα κτήριο για να δώσουν ζωντάνια, βάζουν δέντρα στα πλάνα τους για να δείξουν το τοπίο. Τούτος ο φωτογράφος δεν χρειάστηκε να σκεφτεί πολύ. Βρήκε δυο γερά παλικάρια και τα έστησε δίπλα στον νάνο, το ένα δεξιά και το άλλο αριστερά του, έβαλε και την καρέκλα στην άκρη. Η διαφορά του αναστήματος φαίνεται με την πρώτη ματιά.
Η πρώτη πόζα στήθηκε ακριβώς πίσω από την κλειστή πόρτα του φρουριακού συγκροτήματος, ακριβώς απέναντι από το καθολικό της μονής, δίπλα στην πέτρινη εξωτερική σκάλα που οδηγεί στα πάνω πατώματα. Αλλά ένας καλός φωτογράφος πρέπει να είναι σίγουρος. Κι εκείνη την εποχή δεν μπορούσε να ξέρει κανείς το αποτέλεσμα της δουλειάς του αν δεν εμφάνιζε τις πλάκες (τα φιλμς της εποχής που λέγαμε...) στον σκοτεινό θάλαμο. Έστησε και δεύτερη πόζα ο Μπεχαεντίν. Αυτή τη φορά μόνο με τον ένα νεαρό δίπλα στον νάνο. Στο ίδιο σημείο κι αυτή, δίπλα στην πέτρινη σκάλα. Ο νάνος ακουμπά στην ξυλόγλυπτη καρέκλα του Μελετίου. Άλλη πονηριά και τούτη· ο νάνος έχει ύψος όσο κι η καρέκλα!
1907. Εποχή άνθησης του καρτ ποστάλ. Η ζήτηση μεγάλη. Ο φωτογράφος ανασκαλεύει τα αρχεία του, τυπώνει ό,τι νομίζει πως θα έχει πέραση στην αγορά. Τυπώνει την παραλία με την πόλη της Σητείας κι έναν Γάλλο αξιωματικό σε μιαν άκρη, τυπώνει τον πύργο της Εθιάς, ορόσημο της πρόσφατης ιστορίας για τη Σητεία μα και για την Κρήτη αλάκερη. Και μαζί μ' όλα τούτα τυπώνει και τις δυο πόζες του νάνου. Ίσως να είχε κι άλλες, ποιος ξέρει; Συνήθως οι λεζάντες στις κάρτες ήταν σύντομες. Αλλά εδώ ο Μπεχαεντίν παραβιάζει τον κανόνα. Τυπώνει τη μια κάρτα και γράφει στην κορυφή τον τίτλο SOUVENIR - 1907- CRETE, γράφει και τ' όνομά του στο πλάι, Edit. Behaeddin photog. Candie, Crete. Στην κάτω μεριά θεωρεί σκόπιμο να περιγράψει το θέμα. Σε δυο γλώσσες, μάλιστα. Αγγλικά και Γαλλικά: Ένας νάνος - Ένας καλόγερος στο μοναστήρι Τοπλού. (Ύψος 37 ίντσες. Ηλικία 66 έτη). Στα Γαλλικά σημειώνει το ύψος σε εκατοστά του μέτρου: 0,95. Μήτε ένα μέτρο δεν ήταν το ύψος του.
Το ίδιο έκαμε και στην άλλη κάρτα, αυτήν με τους δυο νεαρούς δεξιά και ζερβά του νάνου. Γράφει πάλι το ύψος και την ηλικία, αλλά μόνο στ' Αγγλικά. Φαίνεται πως είχε περισσότερη ζήτηση στο Ηράκλειο, στην περιοχή όπου βρίσκονταν τα εγγλέζικα στρατεύματα.
Ο μικρόσωμος καλόγερος είναι αγένειος, με γερασμένο πρόσωπο. Οι ρυτίδες μαρτυρούν τα 66 του χρόνια. Ποζάρει κρατώντας ένα μικρό λεπτό μπαστούνι, φορεί στιβάνια, σκούφο καλογερικό και ράσο ζωσμένο μέσα στην κρητική βράκα του. Έτσι ντύνονταν στην καθημερινότητά τους οι καλόγεροι στην Κρήτη του παλιού καιρού. 
2017. Στο πολύτιμο αρχείο του φίλου γιατρού Γιάννη Τζανή βρίσκεται μια ακόμη φωτογραφία του νάνου. Ο συλλέκτης γιατρός δεν κατάφερε να βρει την πρωτότυπη και την έχει σε αντίγραφο. Μάλλον είναι από (άγνωστο) Ιταλό φωτογράφο. Μπροστά σε μιαν όμορφη κρητική παραστιά κάθονται πέντε καλόγεροι. Ο ένας καπνίζει ναργιλέ. Στους τοίχους και πάνω στο ράφι της παραστιάς ένα κόσκινο, ένας τσούκος (φλασκί), τσιγκέλια, χαλινάρια, φανάρια, μπουκάλια, μικρές νταμιτζάνες, εργαλεία απαραίτητα στο αγροτικό σπίτι της εποχής. Δίπλα στους καθισμένους καλογέρους στέκεται κάποιος μικρόσωμος άνθρωπος, όρθιος αυτός. Μοιάζει με παιδί, αλλά αν τον προσέξεις καλά δεν θ' αργήσεις να καταλάβεις ποιος είναι: ο νάνος!
2017. Μια μικρή έρευνα στα αρχεία της μονής. Ο σημερινός Ηγούμενος, ο αγαπητός π. Φιλόθεος, ξέρει... Γνωρίζει πρόσωπα και πράγματα. Βλέπει τις δυο φωτογραφίες. «Τον ξέρω» λέει. «Ο Αβέρκιος είναι. Τον έχομε και σ' άλλες φωτογραφίες».
Ξεφυλλίζει το μοναχολόγιο, σταματά:
Μοναχός Αβέρκιος, κατά κόσμον Αντώνιος Καλοχωριάκης από χωρίον Μετόχια. Ηλικία: 50. Ημερομηνία αποκάρσεως: Μάρτιος 1887.
Λογαριάζομε τον χρόνο. Στα 50 του χρόνια έγινε καλόγερος ο Αντώνης Καλοχωριάκης, από τα Μετόχια, έτσι λέγονταν τα μικρά χωριά που βρίσκονταν κοντά στον Σταυρωμένο. Σε κάποιο απ' αυτά είχε γεννηθεί. Έτος γεννήσεως, επομένως, το 1837, στα χρόνια της Αιγυπτιακής Κατοχής της Κρήτης, λίγο μετά την επανάσταση του 1821. Το 1903, τη χρονιά που πήγε ο Μπεχαεντίν στη Σητεία, ο Αβέρκιος ήταν 66 χρονών. Ακριβής η λεζάντα στην κάρτα. Το μοναχολόγιο δεν αναφέρει άλλα στοιχεία για τη ζωή του. Μήτε η παράδοση της μονής έχει διασώσει πολλές πληροφορίες. Απλώς τον θυμούνται όλοι οι παλιότεροι μοναχοί. Κι έχει μείνει η ανάμνηση ενός αγαθού ανθρώπου που βρέθηκε μάλλον από παιδί στο μοναστήρι.
Σε μια μεγάλη φωτογραφία κρεμασμένη στ' αρχονταρίκι βλέπομε πολλούς από τους καλογέρους. Ανάμεσά τους οι σεπτές μορφές των ηρώων - έχει και ήρωες το μοναστήρι, αγιασμένες μορφές που θυσιάστηκαν στους αγώνες για τη λευτεριά. Στην άκρη - άκρη ο Αβέρκιος. Καθισμένος σ' ένα πεζούλι, με ράσο αυτή τη φορά. Γέροντας κι αγένειος, με τα χέρια ακουμπισμένα στα γόνατα.
Οι άνθρωποι που γεννιούνταν τόσο βραχύσωμοι έβρισκαν ασφαλές καταφύγιο στα μοναστήρια. Σαν καλογεροπαίδια στην αρχή, κάποιοι απ' αυτούς γίνονταν μοναχοί, κάποιοι κι ιερομόναχοι. Δύσκολο ήταν να επιβιώσει τον παλιό καιρό ένας άνθρωπος με τόσο λίγο μπόι, ίσως και μικρές σωματικές δυνάμεις. Αλλά, πολύ συχνά, οι ψυχικές και οι πνευματικές δυνάμεις αντιστάθμιζαν και ξεπερνούσαν τη σωματική μειονεξία. Όπως έγινε με τον Αβέρκιο. Όπως έγινε και μ' έναν άλλο καλόγερο, τον Ιωακείμ Αντωνάκη από τα Ρεθεμνιώτικα που ασκήτεψε στη Μονή Κουδουμά. Όπως και με άλλους που ξεχάστηκαν κι έχει φτάσει μόνον ο απόηχός τους σαν μνήμη μακρινή μέχρι τις μέρες μας. Κάποτε υπήρχε κι ένας φημισμένος νάνος στ' ασκηταριά της Θηβαΐδας: ο Ιωάννης ο Βραχύσωμος, που τιμάται ως όσιος σήμερα. 
Στην Ακρωτηριανή πάλι. Η καρέκλα πλάι στην οποία φωτογράφισαν τον Αβέρκιο για να δείξουν το μπόι του βρισκόταν μέχρι και πριν από είκοσι χρόνια στο ίδιο σημείο. Η ίδια καρέκλα. Τη θυμούνται ακόμη και οι παλιότεροι επισκέπτες. Σήμερα βρίσκεται στην αποθήκη και ο ηγούμενος την έχει για συντήρηση. Την ίδια καρέκλα! Με το σκάλισμα, ίσως και την ίδια ψάθα! ...
Νίκος Ψιλάκης
ΠΗΓΗ: http://karmanor.gr/el/article/o-nanos-poy-xeperase-ta-anthropina-metra

ΑΠΟ ΤΙΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΠΡΟΣΦΟΡΕΣ ΤΟΥ "ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΥ"

Υπάρχουν στιγμές θαυμασμού και ευχαριστίας προς τον Θεό, εξ αιτίας των πολλών ευεργεσιών Του προς τον Σύλλογό μας.  Ξαφνικά και "από το πουθενά", έρχονται στις κοινωνικές δομές του "Ε" διάφορα είδη, τα οποία αξιοποιεί το Δ.Σ. με διάκριση και φόβο Θεού. 

1. Προ ολίγων ημερών, δεχτήκαμε μια μεγάλη ποσότητα οσπρίων και ρυζιού (300 κιλά), τα οποία προωθήσαμε: στο Κέντρο Υποδοχής Κρατουμένων, στα Ενοριακά Σπίτια Γαλήνης Χριστού (Αγ. Γεωργίου Ιωλκού, Αγ. Παρασκευής, Αγ. Θεοδώρων, Αγίου Σπυρίδωνος Ν. Ιωνίας, Αγ. Νεκταρίου Ν. Ιωνίας, Αγ. Αποστόλων Πέτρου και Παύλου, Αγίου Γερασίμου, Φιλόπτωχο Ταμείο Αγίου Νικολάου Βόλου). Με τον τρόπο αυτό, ο "Εσταυρωμένος" θέλησε να στηρίξει, για μια ακόμη φορά, τις ενοριακές φιλανθρωπικές προσπάθειες. Η δωρεά αυτή ήταν καρπός αγάπης των υπευθύνων της "ΚΙΒΩΤΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ", που πάντοτε έχουν τη στήριξη και την αγάπη και του Συλλόγου μας. Τους ευχαριστούμε εκ καρδίας για την προσφορά και την στήριξή τους.

2. Την προηγούμενη Παρασκευή, παραμονή της εθνικής μας επετείου (25 Μαρτίου), εκπρόσωπος της 4ης Περιφερειακής Διοίκησης του Λιμενικού Σώματος, που εδρεύει στο Βόλο, παρέδωσε σε εκπρόσωπο του "Ε" (στο Κέντρο Υποδοχής Κρατουμένων Βόλου) έξι (6) τελάρα ψάρια (λαυράκια ιχθυοτροφείου), τα οποία διανεμήθηκαν την ίδια ημέρα: στα παιδιά της "ΚΙΒΩΤΟΥ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ", σε τρία μοναστηράκια της περιοχής μας, σε άπορες οικογένειες και τα υπόλοιπα αποθηκεύτηκαν για να δοθούν στις επόμενες ημέρες. Θερμά ευχαριστούμε τον Διοικητή 4ης Περιφερειακής Διοίκησης του Λιμενικού Σώματος Αρχιπλοίαρχο κ. Ιωάννη Κοντόπουλο και το Λιμεναρχείο Αιδηψού Ευβοίας, για την δωρεά και την έμπρακτη αγάπη τους προς την ευαίσθητη διακονία του "ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΥ".
"Δ Ο Ξ Α   Τ Ω   Θ Ε Ω   Π Α Ν Τ Ω Ν   Ε Ν Ε Κ Ε Ν"

Δευτέρα, 26 Μαρτίου 2018

Η ΜΕΘΟΔΟΣ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΊ Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΠΑΓΙΔΕΥΣΕΙ!! (VIDEO)


mackerel fishing near Port Hood aboard....itsnowornevertunacharters

Aυτή η μέθοδος ψαρέματος, είναι μια από τις πιο απίθανες ευρεσιτεχνίες που υπάρχουν στον κόσμο. Ακόμη και οι επαγγελματίες ψαράδες της πατρίδος μας - ερασιτέχνες και μη - θα την ζήλευαν. Ουσιαστικά, πρόκειται για ένα παραγάδι με πολλά αγκίστρια και δολώματα που απλώνεται στο πέλαγος και σε μεγάλη έκταση. Όσα ψάρια δοκιμάσουν το δόλωμα παγιδεύονται και σύρονται στην επιφάνεια με τη βία για να παραμείνουν στα χέρια των ανθρώπων και οδηγούνται στον θάνατο.
Έτσι κάνει και ο διάβολος. Έχει απλώσει "το παραγάδι του" - με πολλά, επιστημονικά και έξυπνα δολώματα - σ' ολόκληρο τον κόσμο με σκοπό να συγκεντρώσει πολλά θύματα και τα για την κόλαση. Μόνο η Εκκλησία με τα σωτήρια μυστήριά της έχει τη δυνατότητα να ελευθερώσει τους παγιδευμένους.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΣΤΙΣ ΠΑΓΙΔΕΣ ΤΟΥ ΔΙΑΒΟΛΟΥ ΜΕ ΤΑ ΕΛΚΥΣΤΙΚΑ ΔΟΛΩΜΑΤΑ.

Κυριακή, 25 Μαρτίου 2018

ΜΙΑ ΣΚΗΝΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΒΙΟ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΤΟΥ ΠΛΑΝΑ


Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΛΑΝΑΣ ΔΙΑ ΧΕΙΡΟΣ ΣΠΥΡΟΥ ΚΑΡΔΑΜΑΚΗ.

Λαμπρός ο εορτασμός του Ευαγγελισμού στην Μητρόπολη Δημητριάδος

Με την δέουσα λαμπρότητα και ιεροπρέπεια η Τοπική Εκκλησία της Δημητριάδος εόρτασε την μεγίστη εορτή του Ευαγγελισμού της Υπεραγίας Θεοτόκου, με επίκεντρο τον περικαλλή προσφυγικό Ναό Ευαγγελιστρίας Νέας Ιωνίας.
Στον Μέγα Πανηγυρικό Εσπερινό χοροστάτησε ο Σεβ. Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος, πλαισιωμένος από πλειάδα Κληρικών μας, παρουσία της Αντιπεριφερειάρχου Θεσσαλίας κ. Δωροθέας Κολυνδρίνη, των επικεφαλής των Στρατιωτικών, Λιμενικών, Αστυνομικών και Πυροσβεστικών Αρχών της περιοχής μας, εκπροσώπων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και πλήθους πιστών.
Τον Θείο Λόγο κήρυξε ο Σεβασμιώτατος, ο οποίος τόνισε ότι «η σημερινή εορτή είναι μεγίστη για τους Ορθοδόξους, αλλά πρωτίστως για εμάς τους Έλληνες και την πατρίδα μας. Οι πατέρες μας επέλεξαν τούτη την ημέρα για την έναρξη του απελευθερωτικού αγώνα, που κατέστησε όλους μας ελεύθερους και την Ελλάδα με εξασφαλισμένα σύνορα, γιατί ακριβώς εκείνοι, μέσα στη σκλαβιά, δεν σταμάτησαν ποτέ να γιορτάζουν τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου. Πρόκειται για θαύμα το γεγονός ότι οι πατέρες μας κατάφεραν, ύστερα από 400 ή και 500 χρόνια σκλαβιάς, να παραμείνουν ακραιφνείς Ορθόδοξοι Χριστιανοί, να μην αναμειχθούν με τους κατακτητές, να κρατήσουν την ιδιοπροσωπία και την πίστη τους, γιατί είχαν υπόδειγμα ζωής την Παναγιά μας. Κι έτσι, αυτά που φαίνονταν στα μάτια των ανθρώπων αδύνατα, έγινα δυνατά. Η Παναγία, με την εκούσια υπακοή της, άνοιξε τον δρόμο της επανένωσης του ανθρώπου με τον Θεό, καθώς έφερε τον Θεό ανάμεσά μας. Και η δυνατότητα της σωτηρίας μας έγινε πια γεγονός. Η Παναγία μας έδειξε έναν δρόμο κοινωνίας και αγάπης, για τον οποίο είμαστε γεννημένοι, όχι για θλίψη και κατάθλιψη. Η Παναγία είναι το πρότυπο αυτής της κοινωνίας, που είναι η Εκκλησία, αυτή που έσωσε τους προγόνους μας, ύστερα από τόσους αιώνες σκλαβιάς. Μέσα στην Εκκλησία διασώθηκε η ελληνική τους συνείδηση, η γλώσσα, η Παιδεία, που μεταδόθηκε από παπά σε παπά, από ψάλτη σε ψάλτη. Και όπου δεν υπήρχε σχολείο, γινόταν η Εκκλησία σχολείο, φανερό ή κρυφό, που κράτησε ζωντανή την φλόγα της ελευθερίας».
Ο Σεβασμιώτατος επεσήμανε ότι «η Επανάσταση έγινε για του Χριστού την πίστη την αγία και της Πατρίδος την ελευθερία. Πάνω σ΄ αυτές τις αρχές θεμελιώθηκε το νεοσύστατο Κράτος, από την πρώτη στιγμή της ελευθερίας. Αυτές τις αρχές υπερασπιζόμαστε και στα διακόσια περίπου χρόνια ελευθέρου βίου, με κόπους, με θυσίες, με λάθη, με ένδοξες σελίδες ιστορίας, που μαρτύρησαν σ’ όλο τον κόσμο τί σημαίνει Έλληνας και Ορθόδοξος. Οι θυσίες των πατέρων μας μάς χάρισαν μία πίστη και μία πατρίδα. Κανείς δεν μπορεί ν’ αναιρέσει αυτήν την αλήθεια, που διασώζουν, μέχρι σήμερα τα Συντάγματα, με προμετωπίδα το όνομα της Αγίας Τριάδος…».
Καταλήγοντας, ο Ποιμενάρχης μας σημείωσε ότι, «σε τούτην την κρίσιμη εποχή πρέπει όλοι ν’ αντιληφθούμε ότι όπλο μας είναι η ενότητα και η συνοχή μας, γύρω από μια κοινή πίστη και μια πατρίδα ελεύθερη, που υπερασπιζόμαστε ακόμα και με το αίμα μας. Έχουμε εμπιστοσύνη στις ένοπλες Δυνάμεις μας και ελπίζουμε ότι οι ηγέτες μας θα πάρουν τις σωστές αποφάσεις, για να κρατήσουν το λαό μας ενωμένο. Έναν λαό ενωμένο ουδείς μπορεί να φοβίσει και να τρομοκρατήσει…».

Ανήμερα της εορτής τελέστηκε πανηγυρική Θεία Λειτουργία, προεξάρχοντος του Σεβ. Ποιμενάρχου μας κ. Ιγνατίου, ο οποίος κήρυξε τον Θείο Λόγο, τη συμμετοχή μεγάλου πλήθους πιστών.
Αμέσως μετά την Θεία Λειτουργία, ο Σεβασμιώτατος τέλεσε, στονΜητροπολιτικό Ιερό Ναό Αγίου  Νικολάου Βόλου, την επίσημη Δοξολογία, επί τη Εθνική εορτή, παρουσία της Υφυπουργού Οικονομικών Αικατερίνης Παπανάτσιου, της Αντιπεριφερειάρχου Θεσσαλίας Δωροθέας Κολυνδρίνη, του Δημάρχου Βόλου Αχιλλέα Μπέου, εκπροσώπων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και της ηγεσίας των Στρατιωτικών, Λιμενικών, Αστυνομικών και Πυροσβεστικών Σωμάτων τόπου. Ακολούθως, μετέβη στο μνημείο των Ηρώων, στην παραλία του Βόλου, όπου τέλεσε Τρισάγιο για τους Αγωνιστές του ΄21 και παρακολούθησε την μαθητική παρέλαση.

ΧΡΟΝΙΑ ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΑ ΚΑΙ ΚΑΛΑ. ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ.


Σάββατο, 24 Μαρτίου 2018

Το νόημα της ζωής

Εκοιμήθη ο π. Αναστάσιος Ζαχαρής

Εκοιμήθη εν Κυρίω σήμερα, σε ηλικία 90 ετών, ο π. Αναστάσιος Ζαχαρής, ο οποίος γεννήθηκε το 1928 στην Ραχούλα Αγράφων. Σε νεαρή ηλικία έλαβε μέρος στην Εθνική Αντίσταση και τιμήθηκε από την Ελληνική Πολιτεία για τον αγώνα του κατά των κατακτητών. Ήταν απόφοιτος του Ανώτερου Εκκλησιαστικού Φροντιστηρίου Θεσσαλονίκης και του Τμήματος Ιερατικής Επιμορφώσεως της Θεολογικής Σχολής του Α.Π.Θ. Το 1955 χειροτονήθηκε Διάκονος και Πρεσβύτερος από τον Μακαριστό Μητροπολίτη Φαναριοφερσάλων Κύριλλο Α΄, και υπηρέτησε διαδοχικά στις ενορίες Αγίας Παρασκευής Αηδονοχωρίου Καρδίτσης και Αγίου Γεωργίου Άνω Χαλκιάδων Φαρσάλων.
Το 1963 μετετέθη στην Ιερά Μητρόπολη Δημητριάδος και τοποθετήθηκε εφημέριος στην ενορία Αγίας Τριάδος Τρικερίου, όπου έλαβε το οφίκιο του Οικονόμου απόν Μακαριστό Μητροπολίτη Δημητριάδος Δαμασκηνό. Το 1975 μετετέθη στον Βόλο και υπηρέτησε διαδοχικά στις ενορίες του Αγίου Τρύφωνος, Παμμεγίστων Ταξιαρχών Παλαιού Κοιμητηρίου και Κοιμήσεως της Θεοτόκου Λάμιας Διμηνίου, απ’ όπου συνταξιοδοτήθηκε το 1999, χωρίς να εγκαταλείψει τα ιερατικά του καθήκοντα. Το 2009 έλαβε το οφίκιο του Πρωτοπρεσβυτέρου από τον Σεβ. Μητροπολίτη Δημητριάδος κ. Ιγνάτιο, ως αναγνώριση του πολυετούς και καρποφόρου ιερατικού του έργου.
Ήταν νυμφευμένος, πατέρας δύο τέκνων και παππούς τεσσάρων εγγονών και τριών δισέγγονων.
Η Εξόδιος Ακολουθία του π. Αναστασίου Ζαχαρή θα τελεστεί σήμερα, στις 4.30μ.μ. στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου Λάμιας Διμηνίου,προεξάρχοντος του Σεβ. Μητροπολίτου μας κ. Ιγνατίου.

Ευλαβική υποδοχή του Τιμίου Ξύλου στον Βόλο

Με βαθειά συγκίνηση και κατάνυξη η Τοπική Εκκλησία της Δημητριάδος υποδέχθηκε απόψε στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Βόλουτεμάχια του Τιμίου Ξύλου του Ζωοποιού Σταυρού του Κυρίου και του Ιερού Λειψάνου της Αγίας Ισαποστόλου και Βασιλίσσης Ελένης. Τα τιμαλφέστατα ιερά κειμήλια, που φυλάσσονται στην Ιερά Μονή Αγίου Αθανασίου Εράτυρας Κοζάνης, εκόμισε ο Σεβ. Μητροπολίτης Σισανίου & Σιατίστης κ. Παύλος και τα υποδέχθηκε στα προπύλαια του Ναού, επικεφαλής Κλήρου και λαού, ο Σεβ. Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος.

Μετά την σύντομη Δέηση, τελέστηκε η Ακολουθία του Ακαθίστου Ύμνου, χοροστατούντος του Σεβ. Μητροπολίτου Σισανίου & Σιατίστης κ. Παύλου,παρουσία πλήθους ευλαβών προσκυνητών. Στο τέλος της Ακολουθίας ο Σεβ. Ποιμενάρχης μας κ. Ιγνάτιος προσφώνησε τον Μακεδόνα Ιεράρχη και εξέφρασε την ευγνωμοσύνη όλων για το πολύτιμο δώρο που προσκόμισε στην Τοπική μας Εκκλησία: «Σ’ αυτήν περίοδο της χαρμολύπης, η προσκύνηση του Τιμίου Σταυρού μάς δίδει δύναμη για να ολοκληρώσουμε τον αγώνα της Σαρακοστής, προσδοκώντας την Ανάσταση». Ο Σεβασμιώτατος εξήρε την παρουσία, αλλά και την παρρησία του λόγου του κ. Παύλου στους κόλπους της Εκκλησίας της Ελλάδος: «Τούτες τις κρίσιμες εποχές, ποιμένες σαν κι εσάς, που έχουν το θάρρος της γνώμης και ο λόγος τους είναι λόγος αλήθειας και ζωής, είναι πολύτιμοι».
Στην αντιφώνησή του ο Σεβ. κ. Παύλος εξέφρασε την χαρά του για την παρουσία του στην Μητρόπολή μας και την κοινωνία του με τον λαό μας. Αναφέρθηκε στις σχέσεις αγάπης και τιμής, που τον συνδέουν με τον Σεβ. Μητροπολίτη μας και μίλησε για το νόημα του Ακαθίστου Ύμνου, «που αναφέρεται στο πρόσωπο της Παναγίας μας και αφορά δύο καίρια γεγονότα της σωτηρίας μας: τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου και την σάρκωση του Θεού». Ο Σεβασμιώτατος τόνισε ότι «η Παναγία μας έγινε το εργαστήρι της σωτηρίας μας, η αιτία της ανορθώσεως και της θεώσεώς μας». Αναφερόμενος στο νόημα των Χαιρετισμών της Παναγίας, την περίοδο της Σαρακοστής, επεσήμανε ότι «μέσα στον αγώνα τον πνευματικό αυτής της περιόδου, καθώς, στην διάρκεια της κάθε εβδομάδος βιώνουμε ένα πένθος, που μας καλεί σε μετάνοια, κάθε Παρασκευή γλυκοχαράζει η παρουσία της Παναγίας, που ενισχύει τις πνευματικές μας δυνάμεις, προκειμένου να φθάσουμε στον τελικό σκοπό της Σαρακοστής, που είναι η βίωση της Αναστάσεως».

Τα ιερά Κειμήλια θα παραμείνουν, προς προσκύνηση στον Μητροπολιτικό μας Ναό έως την Πέμπτη 29/3 και κατά την διάρκεια της ενταύθα παραμονής τους, θα εξελιχθεί πλούσιο πρόγραμμα λατρευτικών ευκαιριών, που δημοσιεύεται λεπτομερώς στην ιστοσελίδα της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος imd.gr


Πέμπτη, 22 Μαρτίου 2018

ΑΙΣΧΟΣ!!!! ΔΗΜΟΣΙΑ ΟΥΡΗΤΉΡΙΑ ΚΑΤΑΝΤΗΣΑΝ ΤΟ ΠΡΟΑΥΛΙΟ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΝΑΟΥ ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΟΛΟΥ

Με ιδιαίτερη θλίψη διαπιστώνουν οι περαστικοί συμπολίτες και τουρίστες που επισκέπτονται την περιοχή μας  πως κάποιοι ανόητοι και ασεβείς συνάνθρωποί μας στο προαύλιο του Μητροπολιτικού Ιερού Ναού Αγίου Νικολάου Βόλου χρησιμοποιούν τους εξωτερικούς τοίχους του Ναού ως δημόσια ουρητήρια. Ο τόπος που επιλέγουν είναι η κόγχη του ... ΙΕΡΟΥ ΒΗΜΑΤΟΣ. Όταν κάποιος παράγοντας του ιερού Ναού -κληρικός ή λαϊκός - θα κάνει κάποια παρατήρηση («Παιδιά, αυτός ο χώρος είναι ιερός και. δεν επιτρέπεται αυτό που κάνετε. Είναι ασέβεια μεγάλη. Σας παρακαλούμε...») αυτοί οι "κύριοι", χωρίς ντροπή, επιτίθενται λεκτικά προβάλλοντας ανόητα επιχειρηματία: "Να δημιουργήσετε δημόσια ουρητήρια για να μην  κατουράμε στο σημείο αυτό!!!!

Η εποχή μας, μεταξύ των άλλων, χαρακτηρίζεται και από την έλλειψη σεβασμού προς τα ιερά και τα όσια της Πατρίδος μας. Η πίστη, η αγάπη, ο σεβασμός και ο φόβος προς τον Θεό έχουν εξασθενήσει ή έχουν χαθεί. Κάποιοι έχουν ξεπεράσει ακόμη και τα ζώα, τα οποία καθοδηγούνται ΜΟΝΟ από το ένστικτό τους.  Έχουν μειωθεί  τα άγια χριστιανικά παραδείγματα - κληρικών, γονιών, δασκάλων, καθηγητών κ.α. - και τα νέα μας παιδιά άγονται και φέρονται από επικίνδυνες ιδεολογίες και την αναρχία. Κάποιοι δε καταστρέφουν στο δρόμο τους ό,τι βρουν μπροστά τους, Βάφουν και αλλοιώνουν τις επιφάνειες παραδοσιακών κτιρίων, επιγραφών, σχολείων κ.α. καταστρέφουν με τα ΣΚΕΪΤ ΜΠΟΡΝΤ τα παγκάκια των προαυλίων των κεντρικών Ιερών Ναών, τα μαρμάρινα παλαιά κλιμακοστάσιά τους (βλέπε Μητροπολιτικός Ναός Αγίου Νικολάου Βόλου κ.α.) και τόσα άλλα. Γιατί τόση βία και καταστροφή; 
Όπου δεν υπάρχει η Χάρη του Θεού ενεργεί ο ΑΛΛΟΣ, ο κακός, ο μισάνθρωπος. 
π. Υάκινθος


Έρχεται στον Βόλο το Τίμιο Ξύλο του Σταυρού του Κυρίου

Εξαιρετική ευλογία για την Τοπική μας Εκκλησία αποτελεί η έλευση και η εξαήμερη παραμονή τεμαχίου του Τιμίου Ξύλου του Τιμίου Σταυρού του Κυρίου μας και ιερού Λειψάνου της Αγίας Ισαποστόλου και Βασιλίσσης Ελένης, στον Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου Βόλου.
Τα ιερότατα κειμήλια, που φυλάσσονται στην ιερά Μονή Αγίου Αθανασίου Εράτυρας Κοζάνης, θα κομίσει ο Σεβ. Μητροπολίτης Σισανίου & Σιατίστης κ. Παύλος, την Παρασκευή 23/3. Η επίσημη υποδοχή θα γίνει στις 6.30μ.μ. στο προαύλιο του Μητροπολιτικού μας Ναού, από τον Σεβ. Μητροπολίτη Δημητριάδος κ. Ιγνάτιο, επικεφαλής Κλήρου και λαού.
Το Τίμιο Ξύλο και το ιερό Λείψανο της Αγίας Ελένης θα παραμείνουν στον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Νικολάου έως την Πέμπτη 29/3. Κατά την διάρκεια των ημερών αυτών, ο Ναός θα παραμένει ανοικτός από νωρίς το πρωί έως αργά το βράδυ, ενώ θα εξελιχθεί πλούσιο λατρευτικό πρόγραμμα, ως εξής:

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 23 ΜΑΡΤΙΟΥ

6.30-9.30π.μ.  Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία
6.30μ.μ.  Άφιξη «Τιμίου Ξύλου - Ἱ. Σπονδύλου Αγίας Ελένης»  που θα κομίσουν ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης κ. ΠΑΥΛΟΣ και ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίου Αθανασίου Εράτυρας Κοζάνης Ἀρχιμ. Νικηφόρος. Ὑποδοχή υπό του Σεβ. Μητροπολίτου μας κ. ΙΓΝΑΤΙΟΥ, επικεφαλής του Ι. Κλήρου, Αρχών και Λαού στο προαύλιο του Ιερού Μητροπολιτικού μας Ναοῦ. Δοξολογία -Δέηση-Προσφωνήσεις.
7-9.30μ.μ.  Ακολουθία Ακαθίστου Ύμνου, χοροστατούντος τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Σιατίστης κ. Παύλου και του Μητροπολίτου μας κ. ΙΓΝΑΤΙΟΥ

ΣΑΒΒΑΤΟ 24  ΜΑΡΤΙΟΥ

7.30 - 9.30π.μ.  Όρθρος - Θεία Λειτουργία
6-7μ.μ. Μέγας Εσπερινός
7-7.30μ.μ.  Μικρό Απόδειπνο - Χαιρετισμοί Τιμίου Σταυρού
8.30μ.μ-12.30π.μ. Ιερά Αγρυπνία για την  Εορτή  του Ευαγγελισμού

ΚΥΡΙΑΚΗ 25 ΜΑΡΤΙΟΥ (Εορτή Ευαγγελισμού)

7.00 - 10.15π.μ.  Α΄ Θεία Λειτουργία Ἱεροῦ Χρυσοστόμου
11π.μ.  Δοξολογία για  την Εθνική Επέτειο
10.30 - 11.45π.μ.  Β΄ Θεία Λειτουργία
5.30-7μ.μ. Μεθέορτος Πανηγυρικός Εσπερινός -Ιερά Παράκληση Τιμίου Σταυρού
7-7.30π.μ.  Μικρό Απόδειπνο - Χαιρετισμοί Τιμίου Σταυρού

ΔΕΥΤΕΡΑ 26 ΜΑΡΤΙΟΥ

6.30-9.30π.μ. Όρθρος- Ώρες-Εσπερινός - Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία -Αγιασμός με το Τίμιο Ξύλο
5.30-7μ.μ.  Μέγα Απόδειπνο - Ιερά Παράκληση Αγίας Ελένης

ΤΡΙΤΗ  27 ΜΑΡΤΙΟΥ

6.30-9.30π.μ.  Όρθρος- Ώρες - Εσπερινός - Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία
5.30-7μ.μ. Μέγα Απόδειπνο - Μυστήριο Ευχελαίου.

ΤΕΤΑΡΤΗ 28 ΜΑΡΤΙΟΥ

6.30-9.30μπ.μ. Όρθρος - Ώρες - Ιερά Παράκληση Τιμίου Σταυρού
6-9μ.μ. Ενάτη - Εσπερινός- Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία - Μέγα Απόδειπνο

ΠΕΜΠΤΗ  29 ΜΑΡΤΙΟΥ

6.30-9.30π.μ. Όρθρος - Ώρες - Εσπερινός - Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία                                                                  
10π.μ. Ιερά Παράκληση Τιμίου Ξύλου  - Αναχώρηση.