Πέμπτη, 30 Ιουνίου 2016

Ο Δημητριάδος Ιγνάτιος για την Αγία Σύνοδο και μια σημαντική είδηση!

Παρακολουθήστε τη συνέντευξη που παραχώρησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού, κ. Ιγνάτιος, στις 28 Ιουνίου, στην εκπομπή "Κεντρική Ελλάδα Καλησπέρα" και στον δημοσιογράφο Σωτήρη Πολύζο, στις 28 Ιουνίου 2016. Δείτε το σχετικό βίνετο
Πηγη: Ι.Μ.Δ 

Τετάρτη, 29 Ιουνίου 2016

«Η Ορθοδοξία δεν είναι των λίγων, δε σχετίζεται με τον φανατισμό» (Δημητριάδος Ιγνάτιος)


Με τη συμμετοχή πλήθους ευλαβών προσκυνητών τελέστηκε ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός, στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό των Αγίων Αποστόλων Πέτρου και Παύλου Νέας Ιωνίας (28/6), προεξάρχοντος του Σεβ. Ποιμενάρχου μας κ. Ιγνατίου.

Στην ομιλία του ο κ. Ιγνάτιος αναφέρθηκε στην«πεμπτουσία της ενότητας, της αλήθειας και της αγάπης, που προβάλλει από την Εικόνα των Πρωτοκορυφαίων Αποστόλων, οι οποίοι αποτυπώνονται εναγκαλιζόμενοι και ασπαζόμενοι αλλήλους. Πρόκειται για την ίδια ενότητα που όλοι οι Απόστολοι εκφράζουν και μάλιστα στην πιο δύσκολη εποχή, όταν ξεκινά το έργο του ευαγγελισμού και της θεμελίωσης του κηρύγματος της Αναστάσεως σ’ ολόκληρο τον κόσμο…»
Ο Σεβασμιώτατος μίλησε για τις διαφορές στον τρόπο προσέγγισης της νέας πίστης ανάμεσα στους δύο Αποστόλους και στα επιχειρήματα που επικαλούντο για να υπερασπίσουν τις θέσεις τους, αλλά και στην ιστορική απόφαση που έλαβαν, τελικά, να διευθετήσουν τις διαφορές εν Συνόδω και εν Αγίω Πνεύματι, συγκαλώντας δηλ. την 1η στην ιστορία, Σύνοδο της Εκκλησίας, την Αποστολική Σύνοδο, που έλαβε χώρα στα Ιεροσόλυμα το 49μ.Χ. «Σ’ αυτή την Σύνοδο ακούστηκαν απόψεις, υπήρξαν αντιπαραθέσεις, αλλά ήταν όλοι μαζί, κανείς δεν έλειψε και με τον φωτισμό του Αγίου Πνεύματος αποφάσισαν το άνοιγμα της Εκκλησίας στα έθνη και την διάδοση του Ευαγγελίου σ’ όλα τα μήκη και τα πλάτη του τότε κόσμου. Έκτοτε, καθιερώθηκε το Συνοδικό σύστημα μέσα στην Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία… Από τότε πραγματοποιήθηκαν οι επτά Οικουμενικές Σύνοδοι, που διαμόρφωσαν το δόγμα και την πίστη της Εκκλησίας. Αν και η Εκκλησία παρέμεινε Μία, οι Χριστιανοί διασπάστηκαν. Εμείς, όμως, έχουμε το προνόμιο να ανήκουμε στην αυθεντική Ορθόδοξη Εκκλησία και πίστη, αυτή που παραλάβαμε από τους Πατέρες μας, που στηρίζεται στην Αποστολική Παράδοση και στο Συνοδικό σύστημα μέχρι και σήμερα…».
Στη συνέχεια ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στην εμπειρία της συμμετοχής στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Ορθοδοξίας, που πραγματοποιήθηκε στην Κρήτη: «Αξιωθήκαμε να συμμετάσχουμε στο ιστορικό αυτό γεγονός, ένα όραμα δεκαετιών, που έφερε και πάλι κοντά τους Ορθοδόξους, όχι στην πίστη, αλλά στην αντιμετώπιση κοινών προβλημάτων και προκλήσεων, γεγονός που οι ιστορικές συνθήκες του παρελθόντος απέτρεπαν…». Αναφέρθηκε στην πορεία της προετοιμασίας, στο έργο των προγενεστέρων και συγχρόνων εκπροσώπων των Ορθοδόξων Εκκλησιών και στην τελική ομόφωνη απόφαση της διεξαγωγής της Συνόδου. Μίλησε για τους πειρασμούς της τελευταίας στιγμής που δεν επέτρεψαν σε τέσσερις Εκκλησίες να συμμετάσχουν, αλλά τόνισε την συμμετοχή των δέκα Εκκλησιών, «που κατέστησε το γεγονός Μέγα στην ιστορία της Εκκλησίας, μια ζωντανή Αγιοπνευματική εμπειρία. Όλη η οικουμενική Ορθοδοξία ήταν εκεί, μέσα στη Χάρη του Αγίου Πνεύματος και διακηρύχθηκε η ενότητα… η αίρεση, όμως, του εγωκεντρισμού αρνείται την εικόνα της συμφιλίωσης και της ενότητας. Όποιος Χριστιανός δεν μπορεί ν’ απλώσει τα χέρια της ειρήνης και να ζήσει την χάρη της αγάπης έχει πέσει στην αίρεση του εγωκεντρισμού και ουσιαστικά αποχωρεί από την Εκκλησία. Εμείς για ένα πράγμα είμαστε βέβαιοι, ότι μαρτυρούμε την Ορθοδοξία, όπως μάθαμε από τους Πατέρες μας, όπως επιτάσσει το Συνοδικό σύστημα της Εκκλησίας μας. Η Ορθοδοξία δεν είναι των λίγων, δε σχετίζεται με τον φανατισμό. Είναι η ενότητα, η καταλλαγή, η ειρήνη, η αγάπη, η μαρτυρία της πίστεως και των Μυστηρίων, η Παράδοση των Πατέρων…».
ΠΗΓΗ: Γραφείο τύπου Ι.Μ.Δ.

Τρίτη, 28 Ιουνίου 2016

ΕΝΤΥΠΩΣΙΑΚΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΧΩΡΙΣ ΣΧΟΛΙΑ







Πηγή: το διαδίκτυο       

"ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ ΔΙΝΟΥΝ ΖΩΗ, ΕΛΠΙΔΑ, ΓΝΩΣΗ ΣΤΟΥΣ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ"

"ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ ΔΙΝΟΥΝ ΖΩΗ, ΕΛΠΙΔΑ ΚΑΙ ΓΝΩΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥΣ ΜΑΘΗΤΕΣ". Αυτά δήλωσε ο π. Θεόδωρος Μπατάκας, ο Πρόεδρος του Δ.Σ. του Συλλόγου Συμπαραστάσεως Κρατουμένων Βόλου "Ο ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΣ", εξερχόμενος από την αίθουσα πολλαπλών χρήσεων του Ειδικού Αγροτικού Καταστήματος Κράτησης Νέων Κασσαβετείας, όπου παρακολούθησε την εορταστική εκδήλωση των μαθητών κρατουμένων του Δημοτικού και του παραρτήματος Γυμνασίου της Ν. Αγχιάλου επ' ευκαιρία της λήξεως του σχολικού έτους 205 - 2016. Η γιορτή, την οποία ετοίμασαν και παρουσίασαν οι εκπαιδευτικοί και οι μαθητές κρατούμενοι, ήταν υπέροχη και όσοι την παρακολούθησαν χειροκρότησαν με την καρδιά τους όλους τους συντελεστές. Η εκδήλωση, άρχισε με χαιρετισμό του π. Θεοδώρου, ο οποίος μετέφερε την ευλογία και τα συγχαρητήρια του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ. κ. Ιγνατίου, αλλά και τις ευχές των μελών του Δ. Σ. και όλων των συνεργατών του "ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΥ." Υποσχέθηκε δε πως ο "Ε" θα είναι παρών σε κάθε θεάρεστη προσπάθεια των σχολείων και πως η συμπαράσταση των φυλακισμένων συνεχίζει να είναι η βασική μέριμνα του Συλλόγου και των εθελοντών του. 

Το πρόγραμμα περιείχε τα εξής ενδιαφέροντα: 
  1. Παρουσίαση του πολιτιστικού διασχολικού προγράμματος: "ΝΟΙΑΖΟΜΑΙ ΚΑΙ ΔΡΩ".
  2. Παρουσίαση του πολιτιστικού διασχολικού προγράμματος: "ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΔΙΑΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΕΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΜΕ ΤΗΝ ΤΕΧΝΙΚΗ ΤΗΣ ΟΡΑΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ".
  3.  Απαγγελία του διηγήματος: "Ο ΜΟΝΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ" (του κρατουμένου Αστέρη Μ.) που βραβεύτηκε σε ειδικό διαγωνισμό.
  4. Το θεατρικό μονόπρακτο: "Η ΤΣΑΝΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΤΣΑΝΤΑΚΙ" (του Δ. Ψαθά), που παρουσίασαν με επιτυχία οι μαθητές κρατούμενοι.
  5. Η επίδοση των πρώτων απολυτηρίων του Γυμνασίου σε δυο κρατούμενους εφήβους.
  6. Συναυλία του μουσικού συνόλου των κρατουμένων μαθητών της Κασσαβέτειας. υπό την εμπνευσμένη καθοδήγηση της καθηγήτριας μουσικής κ. Λέτας. Τρεις οργανοπαίχτες και ένας τραγουδιστής εντυπωσίασαν με την τέχνη και το χαμόγελό τους και καταχειροκροτήθηκαν από όλους τους θεατές που συμμετείχαν με την καρδιά τους. 
Στο τέλος της εκδηλώσεως, ο "Εσταυρωμένος" προσέφερε σ' όλους τους μαθητές κρατουμένους και τους εκπαιδευτικούς τους από ένα βιβλίο - που εξέδωσε ο Σύλλογος με τίτλο: "Η ΑΝΑΤΟΛΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΣΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ", των μαθητών κρατουμένων του Ειδικού Καταστήματος Κράτησης Νέων Βόλου (της φυλακής Βόλου) και από έναν επιστήθιο σταυρό. 


ΠΟΤΕ ΠΙΑ ΡΑΜΜΕΝΑ ΣΤΟΜΑΤΑ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΩΝ


ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΩΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΘΕΟΥ  
ΕΧΟΥΝ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΝΑ ΕΚΦΡΑΖΟΝΤΑΙ ΜΕ ΕΥΠΡΕΠΕΙΑ ΚΑΙ ΔΙΑΚΡΙΣΗ
ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΟ ΚΥΡΙΟ ΕΡΓΟ ΤΟΥ ΣΧΟΛΕΙΟΥ ΤΗΣ ΦΥΛΑΚΗΣ 






















ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΕΣ ΑΠΟΣΤΟΛΕΣ ΑΠΟ ΤΟΝ "ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟ" & ΤΗ "ΔΙΑΚΟΝΙΑ" για τη στήριξη 1600 κρατουμένων γυναικών, ανδρών και εφήβων.

Ο Σύλλογος Συμπαραστάσεως Κρατουμένων Βόλου "Ο ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΣ" και ο Σταθμός Πρώτων Κοινωνικών Βοηθειών της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος και Αλμυρού "ΔΙΑΚΟΝΙΑ", που λειτουργεί ως παράρτημα του Συλλόγου, πραγματοποίησαν ΠΈΝΤΕ (5) ανθρωπιστικές αποστολές σε διάφορες φυλακές της πατρίδος μας με σκοπό τη στήριξη των εκατοντάδων απόρων κρατουμένων γυναικών, ανδρών και εφήβων που ζουν κάτω από δύσκολες συνθήκες, όχι μόνον λόγω του εγκλεισμού, αλλά και λόγω της έλλειψης των αναγκαίων αγαθών για την ανθρώπινη διαβίωσή τους. 

Συγκεκριμένα, η Τοπική μας Εκκλησία πραγματοποίησε κατά τον μήνα Ιούνιο τις εξής ανθρωπιστικές αποστολές :


  • Στην ανδρική κλειστή φυλακή ΔΟΜΟΚΟΥ, ο "Ε" και η "Δ" παρέδωσαν στην κοινωνική υπηρεσία της φυλακής αυτής μια μεγάλη ποσότητα  καλοκαιρινών και χειμερινών ενδυμάτων που ετοίμασαν οι συνεργάτες της "ΔΙΑΚΟΝΙΑΣ". Το σημαντικό στην περίπτωση αυτή είναι πως η πραγματοποίηση της ανθρωπιστικής βοήθειας στη Θήβα πραγματοποιήθηκε με έξοδα δύο συνεργατών του Συλλόγου, οι οποίοι χρησιμοποίησαν το δικό τους φορτηγό για την μεταφορά των 41 μεγάλων χαρτοκιβωτίων. Τους ευχαριστούμε θερμά. 

  • Στην γυναικεία φυλακή ΕΛΑΙΩΝΑ ΘΗΒΩΝ, δύο συνεργάτες του Συλλόγου μας μετέφεραν και  παρέδωσαν στους αρμόδιους υπηρεσιακούς παράγοντες της φυλακής μια ικανή ποσότητα γυναικείων ενδυμάτων (71 χαρτοκιβώτια) για την ενίσχυση των εκατοντάδων κρατουμένων γυναικών που στερούνται τα αναγκαία. 
  • Στην ανδρική κλειστή φυλακή ΤΡΙΚΑΛΩΝ, όπου κρατούνται εκατοντάδες συνάνθρωποί μας, παραδόθηκε σήμερα μια ακόμη γενναία ποσότητα ενδυμάτων από δυο συνεργάτες του Συλλόγου μας, οι οποίοι μετέφεραν στα Τρίκαλα το προϊόν της αγάπης της Τοπικής μας Εκκλησίας. 
  • Στο Ειδικό Αγροτικό Κατάστημα Κράτησης Νέων ΚΑΣΣΑΒΕΤΕΙΑΣ, όπου κρατούνται 175 ανήλικα παιδιά και ενήλικες, ο "ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟΣ" προσέφερε εκτάκτως - εκτός των τακτικών αποστολών - 100 ζεύγη πλαστικές παντόφλες για την εξυπηρέτηση των απόρων κρατουμένων, βερμούδες, εσώρουχα, καινούργια βιβλία, τηλεκάρτες, επιστήθιους σταυρούς κ.α. 
  • Στο Ειδικό Κατάστημα Κράτησης Νέων Βόλου, όπου κρατούνται 50 αλλοδαποί ανήλικοι κρατούμενοι, ο Σύλλογος προσέφερε σ' όλους από ένα ζεύγος σαγιονάρες και άλλα είδη που μας ζητούν τακτικά από την κοινωνική υπηρεσία της φυλακής.


ΣΗΜΕΙΩΣΗ:
Ο Σύλλογος, κατ' επανάληψη πραγματοποιεί τέτοιες αποστολές εφαρμόζοντας την εντολή του κυρίου μας Ιησού Χριστού που θέλει να βλέπουμε στο πρόσωπο κάθε κρατουμένου το δικό Του Πρόσωπο!

Βεβαίως, όλες οι κοινωνικές υπηρεσίες των χώρων κράτησης αγωνιούν και στενάζουν από την έλλειψη πολλών αναγκαίων αγαθών (είδη καθαριότητος, εσώρουχα, υποδήματα, καλοκαιρινά ενδύματα, χαρτί υγείας, κ.α.) για τη στήριξη των απόρων κρατουμένων και αναζητούν πηγές απ' όπου θα καλύψουν όλα αυτά τα κενά. Η μόνιμη και αστείρευτη πηγή για όλους αυτούς είναι η Εκκλησία και ας μη το εκτιμούν θετικά κάποιοι. Οι αρμόδιοι παράγοντες θεωρούν υποχρέωση της Εκκλησίας "να ντύνει και να ταΐζει τους απόρους" λησμονώντας πως είναι δική τους υποχρέωση και ευθύνη να έχουν ειδική μέριμνα για τους έγκλειστους πολίτες αυτής της χώρας. Ο "Ε" και η "Δ", που εκπροσωπούν την τοπική μας Εκκλησία, βρίσκονται σε καθημερινή επαφή με τις τοπικές φυλακές και τα κρατητήρια και ανταποκρίνονται άμεσα και πρακτικά στις πολλές παρακλήσεις των κοινωνικών υπηρεσιών, προσφέροντας ποικίλη βοήθεια. Ο "Ε", εφοδιάζει - κατά καιρούς - πολλές φυλακές και κέντρα φιλοξενίας ή κράτησης μεταναστών και προσφύγων με είδη ένδυσης και υπόδησης, όταν αυτά πλεονάζουν στις αποθήκες της "ΔΙΑΚΟΝΙΑΣ". 




ΔΟΞΑΖΟΥΜΕ και ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΤΟ ΘΕΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΟΛΛΕΣ ΤΟΥ ΕΥΛΟΓΙΕΣ 
ΚΑΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΚΟΠΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟ ΖΗΛΟ ΤΟΥΣ.

Κυριακή, 26 Ιουνίου 2016

Πολιτικός γάμος και νέοι άνθρωποι

Είναι γνωστή, από την ίδρυση της Ορθόδοξης Χριστιανικής Εκκλησίας, η καθιέρωση του θεσμού του Γάμου, με μυστηριακό χαρακτήρα. Ο ίδιος ο Κύριός μας, με την παρουσία του στον γάμο της Κανά, ευλόγησε το μυστήριο και το καθιέρωσε σαν ένα από τα σημαντικώτερα και σπουδαιότερα μυστήρια της Εκκλησιας μας.
Κατά τον ορισμό του Ρωμαίου νομοδιδασκάλου Μοδεστίνου, «εστίν ανδρός και γυναικός συνάφεια, συκλήρωσις του βίου παντός, θείου τε και ανθρωπίνου δικαίου κοινωνία».
Ο ίδιος ο Δημιουργός εθέσπισε τον Γάμο, αφού είπε: «ου καλόν είναι τον άνθρωπον, μόνον επί της γης. Ποιήσωμεν αυτω βοηθόν κατ΄αυτόν. Και περαιτέρω: «Αυξάνεσθε και πληθύνεσθε και πληρώσατε την γήν και κατακυριεύσατε αυτήν». Η συζυγική ένωση είναι ισχυρότατος φυσικός δεσμός, με τον οποίο οι ερχόμενοι σε Γάμου κοινωνία αποτελούν πλέον ένα σώμα( Γενεσ.Β,24 και Ματθ.ιθ΄,6). Επομένως είναι θεσμός συνεχόμενος και αδιάσπαστος. Από Χριστιανικής ,λοιπόν, απόψεως, ο γάμος δεν αποτελει σύμβαση και θεσμό του ιδιωτικού δικαίου, αλλά μυστήριο της Εκκλησίας,& τελείται από κληρικό(πρεσβύτερο η Επίσκοπο.
Γι΄αυτό τον λόγο, το νομοθετικό του πλέγμα ρυθμίζεται από την Εκκλησία και την Πολιτεία, με ειδικές νομοθεσίες του Αστικού κωδικα ( Άρθρα 1346 κ.εξ.). Ο Απόστολος Παύλος ζητά ο γάμος να συνάπτεται κατά το θέλημα του Θεού και όχι με βάση τις επιθυμίες.
Το πρώτον επίσημα ,την εποχή του Ιουστινιανού, καθιερώθηκε η αμοιβαία συγκατάθεση των μελλονύμφων να γίνεται στο Ναό, μπροστά του οικείου εκδίκου (ήταν λειτουργός όπως ο συμβολαιογράφος, το σημερινο αξίωμα του πρωτέκδικου). Με την 89η νεαρά του Λέοντος ΣΤ του Σοφού, το έτος 893 μ.Χ. καθορίστηκε η ιερολογία, σαν συστατικό του Γάμου.
Με τα θρησκευτικά δεδομένα, για τον Γάμο απαιτείται η νόμιμη ηλικία, η συγκατάθεση των μελλονύμφων, η ικανότητα για δικαιοπραξία. Στα κωλύματα του Γάμου, η Ορθόδοξη Χριστιανική Εκκλησία, έχει τα ανατρεπτικά και τα αναβλητικά. Στα πρώτα υπάγονται τα απόλυτα: το άωρο της ηλικίας, η συγκατάθεση των κηδεμόνων, η διαφορά της θρησκείας, ο νόμιμος γάμος, ο τρίτος γάμος, η ιεροσύνη και η μοναχική κουρά και η συγγενική σχέση των δύο προσώπων εξ αίματος η εξ αγχιστείας η πνευματικής η υιοθεσίας. Η Ελληνική Πολιτεία, στην εποχή μας, θέσπισε τον πολιτικό Γάμο, που τελείται από τα θεσμοθετημένα πολιτειακά όργανα. Σκοπός του να λύσει χρόνια προβλήματα συνανθρώπων μας Ορθοδόξων Χριστιανών, κυρίως της αλλοδαπής, που είχαν οικογένειες με αλλόθρησκα άτομα και βέβαια παιδιά, τα οποία εθεωρούντο εξώγαμα και νόθα, με όλες τις συνέπειες αυτού του πράγματος.
Η πνευματική μας τροφός και μητέρα, η Ορθόδοξη Χριστιανική Εκκλησία, μέσα στο πνεύμα της Χριστιανικής οικονομίας των ιερών κανόνων, αλλά και του κοινωνικού της προσώπου, δέχτηκε, κατ΄ άκρα οικονομία, αυτή την Πολιτειακή ρύθμιση, κατά το Κοινοτικό δίκαιο, με μοναδικό σκοπό, την ένδειξη στοργής προς τα πνευματικά της τέκνα και την αποφυγή ψυχολογικών προβλημάτων, μέσα στην κοινωνία, των παιδιών του πολιτικού Γάμου. Είναι κατανοητό τι θα συμβεί στις οικογένειες που έχουν κάνει πολιτικό Γάμο, εάν δεν βαπτισθούν τα παιδιά τους από την Εκκλησία η δεν μπορούν να γίνουν ανάδοχοι σε βάπτιση η Γάμο της Εκκλησίας μας. Η Εκκλησία μας, λαμβάνει σοβαρά υπ΄οψη της τα προβλήματα των πνευματικών της παιδιών και την αρμονική τους συνύπαρξη μέσα σε ένα ευρωπαϊκό χώρο και με την πολεμική των αιρέσεων και των εχθρών της.
Κάθε ακραία τοποθέτηση, όπως και σε όλα τα θέματα, οδηγεί σε καταλυτικές συνέπειες στην Εκκλησία και την Πολιτεία και σε συγκρούσεις που καταστρέφουν το πνεύμα καλής κοινωνίας, που η Εκκλησία, δια μέσου των αιώνων ,με την σοφία της διατήρησε αρμονικότατο και ήρεμο, με σκοπό την σωτηρία των ψυχών και την αρμονία των σωμάτων. «Εάν το άλας μωρανθει, εν τίνι αλισθήσεται;» Οι καιροί μας επιβάλλουν σοφία, φρόνηση, κατανόηση και αγώνες για την διαιώνιση της Ορθοδοξίας μας και της συγκράτησης των μελών της στους κόλπους της, εξαγοραζόμενοι τον καιρόν,ότι αι ήμεραι πονηραι εισίν Οι πιστοί ζητούν από την Εκκλησία, επίλυση των προσωπικών τους προβλημάτων και δυσκολιών, αλλά και την συνεργασία με την Πολιτεία, σε όσα θέματα η δογματική της διδασκαλία δεν μπορεί να επιλύσει. Αυτό έπραττε και πράττει σήμερα η Εκκλησία, με την φωτισμένη της Ιεραρχία, ώστε οι σχέσεις πιστών-Εκκλησίας-Πολιτείας να είναι κατά τάξη και αρμονία, με τελικό σκοπό την λύτρωση των ψυχών των ανθρώπων από τον Διάβολο.
http://www.agiooros.net/

Ένας παπάς τρόφιμος στο τμήμα απεξάρτησης στο Δαφνί

Είναι η συγκλονιστική ιστορία ενός αγίου παππούλη, ακαδημαϊκού δασκάλου, που κλείστηκε στο ψυχιατρείο για να βοηθήσει τους ασθενείς…

Όσοι αγαπούν τον Χριστό, θα μιλήσει στις καρδιές τους…

Τον είδα αιφνίδια μέσα στον τεράστιο θάλαμο με τα 65-70 κρεβάτια μέσα στο πανδαιμόνιο που κάνουν 70 άνθρωποι όταν μαζευόταν και στριμώχνονταν σε ένα μικρό χώρο. Το φως πολύ. Έμπαινε από τα μεγάλα παράθυρα με τα σιδερένια κάγκελα. Ήταν πρωί περίπου 9 ή ώρα, όταν άνοιξε ή βαριά πόρτα, εξωτερική, και ανεβήκαμε ή νέα ομάδα των 1Ο φοιτητών, στο τμήμα αποτοξίνωσης στο Δαφνί. Πρόσωπα εκινούντο αέναα μέσα στο φαρδύ διάδρομο που άφηναν τα κρεβάτια τους. Άνθρωποι από όλα τα μέρη της πατρίδας και από πιο πέρα ακόμη. Με τις χαρακτηριστικές προφορές των Λαρισινών ή των Κρητικών και των νησιωτών. Κοντοί, ψηλοί, μελαχρινοί, άσπροι, αδύνατοι παχείς, πάσχοντες, όλος ό κόσμος αναγκασμένος να συμβιώνει.

Και μέσα σε αυτήν την άμπωτη και πλημμυρίδα των ανθρώπων ένας ψηλός ξανθωπός με μαύρα ρούχα και περιλαίμιο λευκό με λίγο υποτυπώδες γένι ξανθό άρχοντας, ατάραχος, γαλήνιος μέσα σ’ αύτη την ταραχή. Κατάλαβα ότι επρόκειτο για ιερέα. Ευτυχώς είπα μέσα μου, ένας καθολικός ιερέας στο τμήμα αποτοξίνωσης. Ευτυχώς που δεν είναι ορθόδοξος. Να ξεφτιλιζόμαστε στους γιατρούς και στους συμφοιτητές μας!!! Ευτυχώς. Χωριστήκαμε σε δύο ομάδες, βάλαμε τις ιατρικές μας μπλούζες και με τον υπεύθυνο γιατρό προχωρήσαμε στο κρεβάτι του πρώτου ασθενούς. Τον φώναξε ό υπεύθυνος από την παρέα του, ήρθε ένας μικρός μαγκάκος από την Λάρισα ομιλητικός αλλά μαγκάκος. Δεν θυμάμαι τίποτα από το πρώτο αυτό μάθημα ούτε γιατί ήταν μέσα ό ασθενής ούτε τι φάρμακα έπαιρνε απλώς στην ρύμη των λόγων του είπε. “Έχουμε και τον παπά να μας βοηθά και περνάμε καλά και ενώ έπρεπε να φύγουμε σε τρεις μήνες επισπεύσαμε το πρόγραμμα χάρις σ’ αυτόν και θα φύγω σε 1,5 μήνα”. Τότε με τάραξε ο λογισμός μου ένας καθολικός παπάς με το κουστουμάκι του βοήθησε αυτόν εδώ; Αδύνατον, ένας καθολικός παπάς!!!! Στην πρώτη μας αύτη συνάντηση ουδέν έπραξα παρ’ όλο τον φυσικό μου κοινωνικό χαρακτήρα. Έφυγα όταν τελείωσε ό υποχρεωτικός μου χρόνος της παρουσίας.

Στη δεύτερη επίσκεψη την επόμενη εβδομάδα πάλι τα ίδια, άλλος ασθενής και νέα αποκάλυψη: “ευτυχώς που έχουμε τον παπά και μας βοηθά ειδικά τα βράδια που μένουμε με τους εαυτούς μας, μας παρηγορεί, μας εμψυχώνει. Είναι δικός μας παπάς, ορθόδοξος!”
‘Ένα κρύο ρεύμα με διαπέρασε, γκρεμίστηκαν όλα, ό ευσεβισμός μου δεν μπορούσε να δεχτεί ότι ένας παπάς ορθόδοξος ήταν μέθυσος, είχε ανάγκη αποτοξίνωσης και βρισκόταν πίσω από τα σίδερα με άλλους παρανόμους, μέθυσους και ναρκομανείς. Ούτε καν σε κάποιο ιδιωτικό κέντρο αποτοξίνωσης. Ή ιδέα που είχα για άσπιλη εκκλησία και οφειλόταν στη νεότητα μου ξεθώριασε απότομα. Τον πλησίασα, στεκόταν όρθιος και συνομιλούσε με έναν άλλο ασθενή, που έτρεμαν τα χέρια του. Συνομιλούσε άπλα για το τίποτα, ο άλλος τον άκουγε, του έλεγε για τα προβλήματα του, του μιλούσε γρήγορα, ό παπάς άκουγε με μία απέραντη στοργή κοιτάζοντας τον. Είχε πρόσωπο καθαρό, μάτια γαλάζια-θάλασσα, ηλικία 55 χρονών περίπου, χέρια άσπρα δάκτυλα μακριά, τέλος πάντων, όλα πάνω του είχαν κάτι το αρχοντικό. Του απάντησε σιγά με μια προφορά με αγγλική ηχώ. Ήταν ξένος. Παπάς ορθόδοξος ξένος.
Μόλις τελείωσε με τον άρρωστο στράφηκε σε μένα και με ρώτησε: «χάου αρ γιου?». Έμαθα ότι ήταν ‘Έλληνας που γεννήθηκε στο εξωτερικό, οι γονείς του είχαν φύγει για την πέρα από τον Ατλαντικό Αμερική. Τον έστελναν όμως οι γονείς του στους παππούδες του στην Κατερίνη, έτσι είχε μάθει καλά ελληνικά και είχε ένα σύνδεσμο με την παράδοση της χώρας μας. Ένιωθα ήδη άνετα σαν να τον γνώριζα από χρόνια, είχαν φύγει όλοι οι ενδοιασμοί μου.
Τι θέλετε από μένα με ρώτησε.
Θέλω να μάθω γιατί βρίσκεστε σε αυτό το χώρο και θεραπεύεστε, τέλος πάντων να σας γνωρίσω.
Έλατε στο δωμάτιό μου.
Ναι, μέσα σε αυτό το χάλι υπήρχε ένα μικρό δωματιάκι, στενό δωματιάκι με ένα κρεβάτι, παράθυρο βορινό, τοίχοι πανύψηλοί, 4 μέτρα ύψος, ένα γραφείο, εικόνες ρωσικές, καντήλι, κομποσκοίνι, θυμιατήρι, πετραχήλι, φάρμακα πάνω στο γραφείο και βιβλία. Ήταν ένα μικρό καλογερικό κελί μέσα στη ταραχή 70 τροφίμων του ψυχιατρείου. Εκεί άρχισε ή αποκάλυψη της χάρης του Θεού. Το όνομα Νικόλαος, ορθόδοξος ιερέας της αρχιεπισκοπής της Αμερικής. Καθηγητής του Χάρβαρντ στην έδρα των Παλαμικών σπουδών και ποιμαντικής ψυχολογίας. Καθηγητής στο Χάρβαρντ στο μεγαλύτερο πανεπιστημιακό ίδρυμα της Αμερικής και τώρα τρόφιμος της ψυχιατρικής πτέρυγας του Δαφνίου στο τμήμα αποτοξινώσεως, η διαφορά είναι ιλιγγιώδης.
Πάτερ; Πώς φτάσατε εδώ;
Ήμασταν μία παρέα φίλοι που τελειώσαμε τη σχολή του τιμίου Σταυρού στην Βοστόνη. Παντρευτήκαμε, κάναμε παιδιά και γίναμε ιερείς. ‘Ο καλύτερος όλων μας πριν περίπου δέκα χρόνια πέθανε αιφνίδια. Τον κηδεύσαμε και γυρίσαμε στα σπίτια μας. Τότε με κατέλαβε ένα πνεύμα λύπης και από τότε άρχισα να πίνω. Τέλος πάντων σε λίγο καιρό ήμουν εξαρτημένος από το ποτό, εάν δεν έπινα έτρεμα. Δεν μπορούσα να διευθετήσω τα θέματα μου. Στην αρχή το έκρυβα από την γυναίκα μου και τα παιδιά μου, δε μεθούσα αλλά έπινα, ήμουν με ένα ποτήρι στο χέρι.
Πειράχτηκε και το ήπαρ μου.
Όλο το θέμα ήταν μία πρόκληση για την ιατρική μου γνώση, τίποτα από τα παραπάνω δεν συμβάδιζε με την νηφαλιότητα του ανδρός με την αρχοντιά του και την έλλειψη νευρικότητας. Είχε έρθει η ώρα να φύγουμε. Του ζήτησα να του φέρω κάτι για παρηγοριά του μέσα σε αυτούς τους τοίχους. Ένα βιβλίο του Ρωμανίδη μου λέει, τον είχαμε δάσκαλο τον Ρωμανίδη. Στη νέα συνάντησή μας την επόμενη εβδομάδα κρατούσα στο χέρι μου το δεμένο βιβλίο του Ρωμανίδη «ΡΩΜΑΙΟΙ Ή ΡΩΜΙΟΙ ΠΑΤΕΡΕΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ». Ανέβηκα τρέχοντας τα σκαλιά να συναντήσω τον Νικόλαό μου τον άρρωστό μου, τον βρήκα στο δωμάτιό του καθισμένο σε μία μικρή πολυθρόνα και στο χέρι του ένα μικρό κομποσκοίνι. Του έδωσα το βιβλίο στα χέρια του. Είχε κόκκινο σκληρό εξώφυλλο, το γύρισε με αγάπη, διάβασε τα κεφάλαια. Χάρηκε σαν μικρό παιδί.
Είμαι εδώ πάνω από τρεις μήνες, βγαίνω σπάνια δεν έχω που να πάω, δεν μου έχουν φέρει ένα δώρο. Πόσο χαίρομαι για αυτό που μου έφερες. Αυτός ο άνθρωπος έφερε αέρα ορθοδοξίας, γκρέμισε το σχολαστικισμό της γερμανικής ιδεολογίας, έδειξε τον πλούτο μας!!! Ότι μας έλεγε ό γέρο Ιωσήφ αυτός το έβαλε στα πανεπιστήμια.
Ποιός γέρο Ιωσήφ;
Ο ησυχαστής, ο παππούς ο σπηλεώτης. Τον γνώρισα το 1960 όταν πήγαινα στο Άγιο Όρος, στη Νέα Σκήτη, με δεχόταν στο κελάκι του. Μου έμαθε να προσεύχομαι με το κομποσκοίνι ώρες και ώρες, φωτόμορφος, γλυκύς, αυστηρός. Προσοχή έλεγε στο νου, πρώτα προσβολή μετά συζήτηση με τον λογισμό μετά συγκατάθεση!!! Συγκατάθεση, θάνατος, αρχή αμαρτίας, η αμαρτία δόντι ιοβόλο του θανάτου. Προσοχή όχι συζήτηση με τον λογισμό, νίψη. Αυτά που ο γέροντας τα παρέδωσε εμπειρικά, ο Ρωμανίδης τα κατέγραψε τα στήριξε αγιοπατερικά και τα εξαπέστειλε στα πέρατα της γης, ώστε να έχουμε και εμείς χαρά εκεί στην Αμερική. Όταν έγινα ιερέας με τον πρώτο μου μισθό έστειλα ένα δώρο στον γέροντα Ιωσήφ, του έστειλα ράσα καλογερικά όχι κάτι το ακριβό, τα είχα τυλίξει και σε ένα γκρι χαρτί, έγραψα την διεύθυνση και τα έστειλα. Μετά από πέντε χρόνια τον έπισκέφθηκα στο κελί του, όπως καθόταν είδα πίσω του στο περβάζι το δώρο μου ανέγγιχτο αμέσως σκούρυνε το προσωπό μου. Του λέω: «Γέροντα σου έστειλα ένα δώρο με τα πρώτα μου χρήματα και εσύ ούτε που το άγγιξες!!!» Μου λέγει: «π. Νικόλαε, παιδί μου δεν μου λείπει τίποτα, έχω τον Χριστό. Δεν μου λείπει τίποτα, το δώρο σου το είδα έσκισα μία άκρη και το είδα. Το άφησα εδώ χρόνια να μου λέγει ο λογισμός άνοιξε το και να τον ξεχνώ αλλά να σε θυμάμαι. Θα μπορούσα να το έχω δωρίσει σε τόσους που έρχονται εδώ αλλά το άφησα για τον παπά Νικόλα, έλα να βάλουμε τον πλάγιο του δεύτερου ήχου να παρηγορηθείς». Μου έμαθε να προσεύχομαι με το κομποσκοίνι για τον κόσμο για τις αμαρτίες μου και πάλι έμπονα για τον κόσμο. Όλες τις ακολουθίες τις έκανε με το κομποσκοίνι έκτος της Θείας Λειτουργίας.
Πάτερ απορώ πώς εσείς που γνωρίσατε ένα τόσο άγιο άνθρωπο πέσατε σ’ αυτό το πάθος της οινοποσίας. Η προσευχή δεν σας προστάτεψε δεν σας βοήθησε να γλιτώσετε από τον πειρασμό αυτόν;
Ευάγγελε μην ξεχνάς το αρκεί σοι η χάρις μου του Παύλου.
Ξέρετε με σκανδάλισε στην αρχή τουλάχιστον το θέμα σας.
Σε σκανδάλισε ή σε φόβισε για το ευόλισθον της φύσεώς μας; Είσαι αυτάρκης στην νομιζόμενη σου καθαρότητα και φοβάσαι μήπως την χάσεις, μήπως κάνεις κάποιο λάθος και χάσεις την καλή γνώμη για τον εαυτό σου και για τους άλλους. Σε νοιάζει τι θα πει ο κόσμος. Αδελφέ μου και φίλε μου η νεότητά σου είναι κακός σύμβουλος όπως και σε μένα κάποτε. Η πείρα του βίου και η συναντίληψη της χάριτος με έπεισε ότι όποιος και αν είμαι ότι και αν κάνω είμαι δεμένος με τον Χριστό και φωνάζω ελέησον με ο Θεός, ελέησον με Κύριε ως οίδας και ως θέλεις ελέησον με. Και λέω μέσα μου όλοι σώζονται εγώ κολάζομαι. Ελπίζω στον Χριστό και στην Παναγία. Ελπίζω στο έλεος του Θεού που χαρίζει τον παράδεισο σ’ αυτούς που πιστεύουν ότι είναι ανάξιοι του παραδείσου.

Και πάλι ο αδυσώπητος χρόνος τελείωνε.
Πάτερ θέλετε να σας φέρω κάτι την επόμενη συνάντησή μας;
Ναι θέλω κάτι επειδή έχω τέσσερα παιδάκια στην πατρίδα και τα έχω επιθυμήσει. Φέρε μου σε παρακαλώ ένα μικρό παιδάκι και φώναξέ με να βγω στο παράθυρο από τα κάγκελα να το δω να δω τα ματάκια του να παρηγορηθώ.
Βρήκα τον μικρό μου βαπτισμένο Σωτήριο τον πήρα αγκαλιά, πέρασα την πόρτα και σταθήκαμε κάτω από τα σίδερα.

Π. Νικόλαε, π. Νικόλαε, ήρθαμε. Πρόβαλε η φιγούρα του πίσω από τα σίδερα άπλωσε τα χέρια του από ψηλά μας κοίταζε, μας χαμογελούσε, μιλάγαμε από εκεί. Χάρηκε, θυμήθηκε τα δικά του, απλώθηκε η νοσταλγία. Δεν ήταν πίκρα ήταν μία νοσταλγία για τον παράδεισο μας. Mας ευλόγησε και αποχωρήσαμε. Ποιος είναι πλούσιος, Λωξάνδρα μου, εν τω ολίγω αναπαυόμενος, τζόγια μου …;
Πάτερ, η Αμερική φημίζεται για τα αποτοξινωτικά της κέντρα, πώς ήρθατε σ’ αυτές τις άθλιες συνθήκες.
Ευάγγελε πριν πολλούς μήνες προκηρύχτηκε μια θέση στο πανεπιστήμιο της Αθήνας παλαμικών σπουδών. Ήρθα λοιπόν κι εγώ αφού πήρα την άδεια από το πανεπιστήμιο μου στο Χάρβαρντ να βάλω τα χαρτιά μου γι’ αύτη την έδρα. Οι μήνες περνούν δεν γινόταν τίποτα. Καθηγητικές ίντριγκες, συνεδριάσεις επί συνεδριάσεων, τίποτα. Την έδρα μου στο Χάρβαρντ την είχε πριν από μένα ο Γεώργιος Φλορόφσκι. Αυτός είναι ένας μεγάλος Θεολόγος και πραγματικός φιλέλληνας και είναι ο γέροντας μου.
Από έκπληξη σε έκπληξη.

Γέροντάς σας αυτός ο μέγας;
Ναι και είναι πραγματικά μεγάλος πνευματικός Θεολόγος και σημειοφόρος άνθρωπος θυσίας. Σπουδαγμένος και στην ποιμαντική Ψυχιατρική και στην ψυχολογική αντιμετώπιση των εθισμένων χρηστών σε ουσίες και ποτό. Αλλά όλα αυτά τα ασκούσε με απέραντη αγάπη και υπομονή. Για να κατανοήσεις το μέγεθος του ανδρός θα σου πω μία ιστορία στην οποία ήμουν μάρτυρας της θαυμαστής θεραπείας ενός εφήβου. Μια οικογένεια έφερε το παιδί της 18 ετών που έπασχε από ηβηφρενία. Η κατάσταση ήταν δύσκολη αθεράπευτη σχεδόν τον παρακάλεσαν να τον δεχτεί να τον αναλάβει. Πράγματι τον πήρε σε ένα σπίτι στην εξοχή που είχε πολλά στρέμματα, με σημύδες ένα μεγάλο αγρόκτημα. Μπήκαν μέσα οι δυο τους, το αγρίμι και ο π. Γεώργιος και έκλεισαν την βαριά πόρτα. Μετά τρεις μέρες παρέδωσε το παιδί υγιές και σώφρον στους γονείς. Το παιδί αυτό σπούδασε και είναι υγιής έκτοτε και μάλιστα τώρα είναι και επίσκοπος της Εκκλησίας μας. ‘Όταν τον ρώτησα π. Γεώργιε πώς έγινε αυτό μου είπε ό,τι πήρε το παιδί και του είπε: «παιδί μου εγώ θα καθίσω σ’ αυτήν την σημύδα. Όλος ο χώρος είναι δικός σου, κάνε ό,τι θέλεις και όταν θέλεις έλα να μιλάμε.» Τρεις μέρες και τρεις νύχτες έκανε ό,τι ήθελε. Κατέστρεψε το ψυγείο, την βιβλιοθήκη μου, τα λουλούδια και όποτε ήθελε με πλησίαζε και μιλάγαμε. Εγώ καθόμουν στης σημύδας τον κορμό και περίμενα χωρίς να ταράζομαι για ό,τι γινόταν, τρεις μέρες εκεί δεν σηκώθηκα, δεν έφαγα, δεν ήπια νερό. Την τρίτη ήμερα ήρθε το παιδί γαλήνιο μου φίλησε το χέρι, με σήκωσε, με βοήθησε να περπατήσω γιατί ήμουν σαν πεθαμένος, ανοίξαμε την πόρτα και τον παρέδωσα στους γονείς του. Ιματισμενο και σωφρονούντα. Πάτερ Γεώργιε, και τρεις ημέρες πώς κάνατε τις στοιχειώδεις ανάγκες σας; Τα έκανα πάνω μου δεν μετακινήθηκα καθόλου, ήθελα να δώσω μία θυσία γι’ αυτόν στο Θεό, την υπομονή μου, την κατάργηση των συμβατικών καθημερινών πρακτικών. Δεν είναι τίποτα, ο Θεός μου χάρισε υγιή τον άνθρωπο και δι αυτού μου χάρισε και γεύση της Βασιλείας του. Τέτοιος άνθρωπος ήταν αυτός, αληθής Θεολόγος, άνθρωπος της Λειτουργίας αλλά και πέρα απ’ αυτήν. Πάντα έλεγε: δίδου ημίν εκτυπώτερον, σου μετασχείν, εν τη ανεσπέρω ημέρα της βασιλείας σου.
ΣYZHTHΣH ΣTO MΙKΡO ΔΩMATΙO ΠΕΡΙ THΣ ZΩHΣ ΤΟΥ ΙΕΡΕΩΣ
Από τις συζητήσεις που είχαμε καταθέτω εδώ μερικά.
Πρόσεχε ιερεύ τον εαυτό σου μην ξεχάσεις να βλέπεις τον Θεό.
Ορκίστηκες να έχεις τον νου σου στην Σωτηρία τόσο την δική σου όσο και των άλλων.
Κάθε καιρός είναι κατάλληλος για να δώσεις το Βάπτισμα και την Θεία Κοινωνία γιατί κάθε καιρός είναι κατάλληλος για τον θάνατο.
Να θυμάσαι ότι ο άνθρωπος μπορεί να πει όχι στον Θεό, ο Θεός δεν μπορεί να πει όχι στον άνθρωπο. Αυτού του Θεού είμαστε ιερείς, που επιτρέπει στο πλάσμα του να πει όχι να μην γίνει το θέλημά σου δηλαδή να γεννήσει την κόλαση.
Στους ανθρώπους μπορείς να πεις ότι ο Χριστός κατέβηκε στον Άδη εκεί μας αναμένει όσο πιο βαθύς είναι ο Άδης σου τόσο βαθύτερα είναι ο Χριστός.
Η οδύνη είναι το ψωμί που ο Θεός μοιράζεται με τον άνθρωπο και που έχει υποχρέωση ο δούλος του ο παπάς να μοιραστεί κι αυτός με τον σύνολο του. Στον Σταυρό ο Θεός ενάντια σε ότι είχαμε ποτέ φανταστεί για θεό, τάχθηκε με το μέρος του ανθρώπου.

Ο Θεός έγινε άνθρωπος, δηλώνει την αγάπη του ζητά την αγάπη μας και μας απαλλάσσει από κάθε οφειλή.
Ο αγώνας μας είναι η προσοχή στην πνευματική πηγή του κακού, το οποίο δεν προέρχεται από την φύση αλλά συντελείται μέσα στο πνεύμα.

Αυτός που είδε την αμαρτία του είναι πιο μεγάλος από αυτούς που γνώρισαν αγγέλους. Τότε από την άβυσσο των αμαρτιών μου επικαλούμαι την άβυσσο της Χάριτος σου.
Πρόοδος στον αγιασμό σου, παπά μου, φαίνεται όταν η καρδιά σου ήσυχη διαστέλλεται και ανθίζει σε κοσμική ευσπλαχνία, δεν μπορεί να κρίνει κανένα, σηκώνει το κακό όλου του κόσμου, περνά την Γεθσημανή και καλύπτει τα πάντα με τον μανδύα της αγάπης. Η αγάπη είναι ο Θεός που ρίχνει το βέλος τον Μονογενή του Υιό αφού έβρεξε την ακίδα του βέλους με το ζωοποιό πνεύμα. Η ακίδα είναι η πίστη που όχι μόνο εισάγει το βέλος αλλά και τον τοξότη μαζί της.

Ευάγγελε μου, αν ποτέ γίνεις ιερέας να θυμάσαι ότι αυτό που σκανδαλίζει τους άπιστους δεν είναι οι άγιοι αλλά το αναμφισβήτητο γεγονός ότι δεν είμαστε όλοι άγιοι. Η κατάσταση του κόσμου μοιάζει με αυτήν την προ του Μ. Κωνσταντίνου, και χειρότερη γιατί τότε οι άνθρωποι ήσαν ειδωλολάτρες τώρα είναι άθεοι. Έτσι αντί η εκκλησία να κρίνει τον κόσμο η ‘Εκκλησία κρίνεται από τον κόσμο γιατί ο κόσμος μπορεί να την κατηγορήσει ότι μέσα σε τόσους αιώνες έχασε την ικανότητα της μαγιάς και ΑΝΤΑΝΑΚΛΑ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ και μάλιστα πιστά. Η εκκλησία από αρραβωνιαστικιά έγινε θΡΗΣΚΕΥΤIΚΗ κοινωνία. ΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟ εξεγείρει, ανατρέπει όχι την δομή του κόσμου αλλά την δομή του ανθρώπινου πνεύματος. Ο Χριστός εντός.
Απόκτησε την εσωτερική ειρήνη και πλήθος ανθρώπων θα βρει την ειρήνη δίπλα σου. Παπά μου, το να πλησιάσεις τον σύγχρονο άνθρωπο είναι τέχνη. Το ουσιώδες είναι να μεταφερθείς στην θέση του, να σβήσεις τον εαυτό σου και να αφήσεις τον Χριστό να μιλήσει.
Όλη σου η Θεολογία που σε έμαθαν σωριάζονται σαν θρύψαλα μπροστά σε ένα εγκληματία, ένα νεκρό, μια μοναξιά. Όμως η ζωντανή ζεστασιά της παλάμης σου μπορεί να κάνει ανθρώπους σβησμένους, λερωμένους κι άσχημους να ακτινοβολούν ξαφνικά ακτίνες Φωτός και να ανασύρεις στην επιφάνεια αυτό που κοιμάται. Την κοινωνία.
Ο Μυστικός Δείπνος, η Θεία Κοινωνία, που ετοιμάζεις είναι μυστήριο εν πορεία, γι’ αυτό στεκόμαστε όρθιοι. Και αν γίνουμε απόβλητοι από την κοινωνική ζωή πρέπει να ωριμάσουμε σαν μία γενιά ομολογητών.
…; …; …; …; …; …;

Πάτερ Νικόλαε είδα ότι είσαι άνθρωπος του Θεού. Σε παρακαλώ πες μου ποιά είναι Η μυστική σου εργασία, τι μου κρύβεις;
«Ευάγγελε μου ήλθε η ώρα νομίζω να μάθεις όλα τα κατ’ εμέ σαν μία παρακαταθήκη Διδασκάλου προς μαθητή. Δεν είμαι άρρωστος τουλάχιστον δεν πάσχω από αλκοολισμό!!!!
Μεταξύ των σπουδών μου είναι και η ψυχολογία του χρήστη. Αφού ήρθα στην Αθήνα και κατέθεσα τα χαρτιά μου και ο καιρός περνούσε, με το σήμερα αύριο, μίλησα με τον διευθυντή της κλινικής που είναι φίλος μου από την Αμερική, του είπα για προγράμματα στην Αμερική όπου ο γιατρός ζει μαζί με τους αρρώστους για όλο τον χρόνο του προγράμματός τους με εξαιρετικά αποτελέσματα. Έτσι παρακολουθώ το πρόγραμμα, χωρίς κανείς να το γνωρίζει από τους συναρρώστους μου. Ζω έγκλειστος τρεις μήνες περίπου, επιταχύνθηκε το πρόγραμμα αλλά κυρίως αυτοί που έφυγαν αυτό το διάστημα δεν υποτροπίασαν».
Μα τι μου λέτε, πουλήσατε τον εαυτό σας σαν δούλο εδώ μέσα, δεν βλέπετε ούτε καν παιδιά, υποφέρετε την τρέλα του καθενός.
Ναι αλλά έχω το δωματιάκι μου, την προσευχή μου την πίστη μου, έχω τον καθρέφτη μου όλους τους αδελφούς τους έγκλειστους. Εκείνο που με ξεσχίζει τα σπλάχνα ήταν ότι δεν μπορούσα να λειτουργώ. Τώρα τελευταία παίρνω κι εγώ όπως όλοι μία άδεια και πηγαίνω εδώ σε ένα μοναστηράκι να λειτουργώ και επανέρχομαι.
Μα δεν τρελαθήκατε εδώ μέσα φυλακισμένος αναίτια τόσους μήνες; Πιέστηκα πιέστηκα ήταν εμπειρία τάφου αλλά όμως γνώρισα όλους αυτούς τους φίλους του Χριστού τους ελάχιστους. Αυτούς που πιστεύουν ότι είναι ανάξιοι του παραδείσου, τους συμπαραστάθηκα, τους άκουσα, τους έδωσα λίγο νερό, λίγη πίστη και κυρίως επλατύνθηκα κι εγώ και πάλι δούλος αχρείος είμαι. Αναλογίζομαι την ώρα της εξόδου μου και ελπίζω στο έλεος της εκκλησίας Του και στο ιδικό Του.
Πάτερ Νικόλαε, είστε τόσο νέος ούτε 53.

Ήταν Τετάρτη της πρώτης των νηστειών που κάναμε αύτη την κουβέντα της καρδιάς, που μου χάραξε την καρδιά.
Την Παρασκευή θα πάρω άδεια, θα πάω στο μοναστηράκι που σας είπα για τους χαιρετισμούς και για λειτουργία την Κυριακή της Ορθοδοξίας. Ελάτε κι εσείς να σας δούμε. Πάρτε ένα τηλέφωνο το Σάββατο να σας πούμε την ώρα της Λειτουργίας την Κυριακή.
Πράγματι το Σάββατο των Αγίων Θεοδώρων τηλεφώνησα.

Ευλογείτε πάτερ ο Κύριος. Σας παρακαλώ θέλω να μιλήσω στον πατέρα Νικόλαο. Δεν γίνεται, μου είπε. Πότε να ξαναπάρω για τον π. Νικόλαο, πότε; Μόλις προ ολίγου τελείωσε την Θεία λειτουργία κατέλυσε και πέθανε μπροστά στην Αγ. Τράπεζα την ώρα που την ασπαζόταν για να βγει από το Ιερό. Επειδή αργούσε να βγει μπήκε ο εκκλησάρης και τον βρήκε γονατιστό αλλά χωρίς πνοή. Έχει έρθει η αστυνομία, θα τον πάνε για νεκροτομή, θα τον στείλουν στην Αμερική.
Δεν ξέρω τι λέτε, πάτερ, εγώ προχτές του μίλησα, τέλος πάντων ήμασταν μαζί. Ήταν μια χαρά. Δεν μπορεί, δεν είναι αυτός.
Όχι αυτός είναι. Έτσι το ήθελε ο Θεός.
Έτσι ετελειώθη ο Νικόλαος ο άρχων, ο εργάτης των εντολών του Χριστού, ο κρυφός, ο φίλος μου, ο ολιγοήμερος, ο γνήσιος ποιμένας που άφησε τα 99 για το ένα, που πουλήθηκε δούλος σαν κι αυτόν τον επίσκοπο του γεροντικού, ο ιερέας του 20 αιώνος του απατεώνος που τα μάτια του δεν απατήθηκαν αλλά είδε καθαρά την εικόνα του κόσμου χωρίς φαντασία. Aς έχουμε την ευχή του.
__________
«Τό κείμενο «Ιερεύς τις τού 20ού αιώνος» δημοσιεύθηκε στό Περιοδικό τής Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς «Πειραϊκή Εκκλησία» καί κυκλοφόρησε σέ πολλές ιστοσελίδες τού διαδικτύου, άλλοτε αυτοτελές καί άλλοτε εντεταγμένο σέ ένα γενικότερο κείμενο μέ τίτλο «Ενθύμιο Χειροτονίας εις Πρεσβύτερο Π. Ευαγγέλου εξ ιατρών 14/11/2009»
https://missionanatolis.wordpress.com/

Παρασκευή, 24 Ιουνίου 2016

Η εξέλιξη των εργασιών της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδοξίας


Συνέντευξη στον Νίκο Παπαχρήστου
Ο Μητροπολίτης Δημητριάδος και Αλμυρού Ιγνάτιος σχολιάζει στον Νίκο Παπαχρήστου την εξέλιξη των εργασιών της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδοξίας. Μιλάει για το ρόλο του προεδρεύοντα της Συνόδου Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, τις παρουσίες και τις απουσίες, την αποστολή της Εκκλησίας στο σύγχρονο κόσμο αλλά και τις σχέσεις με τον υπόλοιπο χριστιανικό κόσμο. Επίσης, σε σχέση με την πατριαρχική αναφορά στο καθεστώς των Μητροπόλεων "Νέων Χωρών" ο Μητροπολίτης Δημητριάδος δίνει διευκρινίσεις για το ζήτημα και επαναλαμβάνει ότι ο Οικουμενικός Πατριάρχης αναφέρθηκε στο ότι δεν τίθεται θέμα αυτονομίας των επαρχιών αυτών.

Η συνέντευξη πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Πέμπτης, 23 Ιουνίου 2016.

 Amen.gr

Τετάρτη, 22 Ιουνίου 2016

Κουράστηκα, δεν θα Προσευχηθώ…

«Το βράδυ, κατάκοπος καθώς είμαι από το μόχθο της ημέρας, δεν έχω όρεξη για προσευχή… Άλλωστε, γιατί να προσευχηθώ;…»
Μα πώς είναι δυνατό! 

Να μην έχει κανείς διάθεση επικοινωνίας με τον Κύριο, έστω και εξουθενωμένος σωματικά;! Μήπως οι οποιεσδήποτε διασκεδάσεις ξεκουράζουν τον άνθρωπο; … 
Όχι, αυτές τον καταπονούν περισσότερο, ενώ η προσευχή έλκει τη θεία χάρη, που αναπαύει σώμα και ψυχή. 
Δεν προσεύχεστε, λοιπόν… 

Ή είστε θυμωμένοι με το Θεό ή πιστεύετε ότι δεν Τον έχετε ανάγκη. 

«Γιατί να προσευχηθώ;» Αναρωτιέστε. Νιώθετε αυτάρκεια και αυτοϊκανοποίηση. Είστε χορτάτοι! Και δεν θέλετε να ζητάτε… 

Κάθε βράδυ, όσο κουρασμένοι κι αν είστε, μην παραλείπετε να καταφεύγετε σ’ Εκείνον. 

Να προσεύχεστε γονατιστοί ή καθισμένοι. Και όταν μπορείτε, να σηκώνεστε όρθιοι. Δεν έχει τόση σημασία ή στάση, φτάνει να προσεύχεστε. 

Να ευχαριστείτε τον Κύριο για την ημέρα που πέρασε, όσο δύσκολη κι αν ήταν. 

Να Τον παρακαλάτε για μια καλή νύχτα και να ζητάτε συγχώρηση με βαθιά μετάνοια για τα σφάλματά σας. 

Προσευχή τη νύχτα στο κρεβάτι.
Στη διάρκεια της νύχτας, όποτε ξυπνάτε για λίγο και πριν σας ξαναπάρει ό ύπνος. Να προσεύχεστε έτσι όπως είστε ξαπλωμένοι. Αυτό δεν είναι κακό. Απεναντίας μάλιστα, αν συνηθίσετε να λέτε την ευχή ή κάποιον ψαλμό στα μεσοδιαστήματα του ύπνου, θα διώχνετε όλους τους κακούς λογισμούς, που σας πολεμούν εκείνη την ώρα. 

Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου (Ρωσία 19ος αιώνας)
http://theomitoros.blogspot.gr/2016/06/blog-post_12.html

Ἡ πρώτη Συνεδρία τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου


Τροποποιητικές προτάσεις της Εκκλησίας της Ελλάδος επί του κειμένου περί της θέσεως της Ορθοδόξου Εκκλησίας στον σύγχρονο κόσμο, που κατατέθηκαν κατά την 1η ημέρα των εργασιών της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου που διεξάγεται στην Κρήτη (20/6/2016), και τις τελικές αποφάσεις που ομοφώνως ελήφθησαν επ’ αυτών.  

Ἡ πρώτη Συνεδρία τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου
Τό ἀπόγευμα τῆς Δευτέρας 20 Ἰουνίου συνεδρίασε ἡ Ἁγίας καί Μεγάλη Σύνοδος τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας καί συζήτησε τό κείμενο «Ἡ ἀποστολή τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας ἐν τῷ συγχρόνῳ κόσμῳ».
Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος ἦταν ἡ μόνη Ἐκκλησία πού εἶχε πρόταση τροποποίησης τοῦ κειμένου αὐτοῦ, τροποποίηση πού ἀναφερόταν σέ τρία σημεῖα.

Τό πρῶτον, ζητοῦσε τήν ἑξῆς τροποποίηση ««3. Ὡς προϋπόθεσις μιᾶς εὐρυτέρας ἐν προκειμένῳ συνεργασί­ας δύναται νά χρησιμεύσῃ ἡ κοινή ἀποδοχή τῆς ὑψίστης ἀξίας τοῦ ἀνθρώπου. Αἱ κατά τόπους Ὀρθόδοξοι Ἐκκλησίαι εἶναι δυνατόν νά συμβάλουν εἰς τήν διαθρησκειακήν συνεννόησιν καί συνεργασίαν, διά τήν εἰρηνικήν συνύπαρξιν καί κοινωνικήν συμβίωσιν τῶν λα­ῶν, χωρίς τοῦτο νά συνεπάγεται οἱονδήποτε θρησκευτικόν συ­γκρητισμόν».
Ἡ πρόταση αὐτή τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ἔγινε ἀποδεκτή.

Δεύτερον, ἀπό τό κείμενο: «Περί ἐλευθερίας καὶ εὐθύνης. 1. Ἕν ἐκ τῶν ὑψίστων δώρων τοῦ Θεοῦ πρός τόν ἄνθρωπον, τόσον ὡς συγκεκριμένον φορέα τῆς εἰκό­νος τοῦ προσωπικοῦ Θεοῦ, ὅσον καί ὡς κοινωνίαν προσώπων ἀντα­νακλώντων κατά χάριν διά τῆς ἑνότητος τοῦ ἀνθρωπίνου γένους τήν ἐν τῇ Ἁγίᾳ Τριάδι ζωήν καί κοινωνίαν τῶν θείων προσώπων, ἀποτε­λεῖ τό θεῖον δῶρον τῆς ἐλευθερίας» ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος ζήτησε νά διαγραφῆ ἡ φράση «τόσον ὡς συγκεκριμένον φορέα τῆς εἰκό­νος τοῦ προσωπικοῦ Θεοῦ, ὅσον καί ὡς κοινωνίαν προσώπων ἀντα­νακλώντων κατά χάριν διά τῆς ἑνότητος τοῦ ἀνθρωπίνου γένους τήν ἐν τῇ Ἁγίᾳ Τριάδι ζωήν καί κοινωνίαν τῶν θείων προσώπων» καί νά παραμείνη:  "Περί ἐλευθερίας καί εὐθύνης. 1. Ἕν ἐκ τῶν ὑψίστων δώρων τοῦ Θεοῦ πρός τόν ἄνθρωπον εἶναι ἡ ἐλευθερία του».
Καί ἡ πρόταση αὐτή ἔγινε ἀποδεκτή.

Τρίτον, στό θέμα τῶν ὅρων «ἄνθρωπος» καί «ἀνθρώπινο πρόσωπο» προτάθηκε ἀπό τήν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος χάριν ἑνοποίησης τοῦ   κειμένου νά γραφῆ παντοῦ ὁ ὅρος «ἄνθρωπος», ἀφοῦ ἀναφέρεται 70 φορές ὁ ὅρος ἄνθρωπος καί 7 φορές ὁ ὅρος «ἀνθρώπινο πρόσωπο». Στό σημεῖο αὐτό ἀποφασίσθηκε νά παραμείνη τό κείμενο ὡς ἔχει καί νά συνεχισθῆ ἡ θεολογική συζήτηση περί τῶν ὅρων αὐτῶν, δηλαδή ἡ Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος δέν ἔκλεισε τό θέμα τῶν ὅρων αὐτῶ.  
Εκ του Γραφείου Τύπου της Ι.Μ.Δ

Τρίτη, 21 Ιουνίου 2016

Στο Κεντρικό Δελτίο Ειδήσεων της ΕΡΤ ο Σεβ.Δημητριάδος κ.Ιγνάτιος (VIDEO)


Στο κεντρικό δελτίο ειδήσεων της ΕΡΤ1, το οποίο μεταδόθηκε από την Ορθόδοξη Ακαδημία Κρήτης, όπου πραγματοποιείται η Αγία και Μεγάλη Σύνοδος της Ορθοδοξίας, μίλησε σήμερα ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ.Ιγνάτιος. Στον δημοσιογράφο Πάνο Χαρίτο, μίλησαν ακόμη: οι Πατριάρχες Αλεξανδρείας Θεόδωρος και Ιεροσολύμων Θεόφιλος, ο Σεβ. Αρχιεπίσκοπος Γέρων Αμερικής Δημήτριος, ο Μητροπολίτης Μεσσηνίας Χρυσόστομος και ο Επίσκοπος Χριστουπόλεως Μακάριος.

Δευτέρα, 20 Ιουνίου 2016

Ο Σεβ. Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος, για την επίσημη έναρξη των εργασιών της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου


Ξεκίνησαν οι επίσημες εργασίες της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου στην Ορθόδοξη Ακαδημία Κρήτης. Ο Σεβ. Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος, υπεύθυνος της Επιτροπής Τύπου της Εκκλησίας της Ελλάδος για την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο, μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό της Εκκλησίας της Ελλάδος 89,5 fm, τόνισε ότι «η ομιλία του Οικουμενικού Πατριάρχη δίνει ακριβώς το νόημα στο τι σημαίνει Αγία και Μεγάλη Σύνοδος για την Ορθόδοξη Εκκλησία που δε θέλει να μιμηθεί, που δεν είναι απομίμηση, που δεν είναι κάτι που έρχεται από αλλού, αλλά που πηγάζει μέσα από την Ορθόδοξη Εκκλησία».
Ο Μητροπολίτης Δημητριάδος υπογράμμισε, επίσης, ότι «όλοι οι Προκαθήμενοι μίλησαν για την ενότητα και τη μαρτυρία της Ορθοδόξου Εκκλησίας στο σύγχρονο κόσμο. Ο Αρχιεπίσκοπος κάλεσε σε ενότητα και σε ουσιαστική συμμετοχή όλων ακόμη και αυτών που απουσιάζουν αυτήν την στιγμή προκειμένου να προσυπογράψουν και να έρθουν και αυτοί να είμαστε ενωμένοι, δίνοντας την μαρτυρία σε ολόκληρο τον κόσμο».
Επεσήμανε, εξάλλου, ότι «ο Οικουμενικός Πατριάρχης τόνισε χαρακτηριστικά: «Επιτέλους δεν είμαστε ομοσπονδία Εκκλησιών. Είμαστε Μία, Αγία, Καθολική, Αποστολική Εκκλησία». Βεβαίως η αυτοκεφαλία, όπως είπε ο Μακαριώτατος Ρουμανίας, δίνει την Ελευθερία σε κάθε Τοπική Εκκλησία, αλλά η Συνοδικότητα διασφαλίζει την ενότητα και την μαρτυρία σε ολόκληρο τον κόσμο».

Αποστολή: Μάκης Αδαμόπουλος

Εκ του Γραφείου Τύπου
ΤΗΛ. : 24210 93 517  FAX.: 24210 93 518  http://www.imd.gr  e- mail: press@imd.gr,news@imd.gr