Κυριακή, 9 Φεβρουαρίου 2014

ΔΙΑΛΟΓΟΣ για τις προγαμιαίες σχέσεις και την παρθενία

ΔΙΑΛΟΓΟΣ "ΠΡΟΟΔΕΥΤΙΚΟΥ"  ΚΑΙ "ΟΠΙΣΘΟΔΡΟΜΙΚΟΥ"
(«Προοδευτικός») Μπορες νά μο πες τί χει πάθει κκλησία μέ τίς προγαμιαες σχέσεις; Δηλαδή τί κακό βρίσκει; Δέν πρέπει νά γνωρίζει ντρας τήν κοπέλα πρίν τήν πάρει;
(«Οπισθοδρομικός»)—Γιατί, κλεισμένη σέ τσουβάλι το τή δίνουν; Δέν τήν βλέπει πρίν τό γάμο; Δέν μιλον μεταξύ τους;
λα τώρα ξέρεις τί ννο.
—Μά κριβς πειδή ξέρω καί ξέρω τι χεις καί κόρες, δυνατ νά καταλάβω. Δηλαδή θέλεις καί σύ ο κόρες σου νά … γνωρίζουν καλά λους τούς –σως– μέλλοντες συζύγους τους;
 —! ντάξει δέν λέμε καί λους!
! Μόνον σους πρέπει! σχετα μέ τό άν ατοί μπορε νά εναι καί δέκα εκοσι!!! Μπορες νά μο πες ποιά διαφορά μεταξύ ατο καί τς πορνείας;
ναστάση πολύ μακριά τό πς! γώ μιλάω γιά μία ντε δύο φυσιολογικές σχέσεις.
ραία, ς πομε τι θά εναι νας πού σο βάζω πογραφή τι άν γίνει ρχή δέν θά εναι νας! Τό θεωρες σωστό; Νά δοκιμάσει κάποιος τό κορίτσι σου λές καί εναι ντικείμενο εχαρίστησης νδρν καί νά περιμένεις ναγωνίως καί τό ποτέλεσμα;
—Ξέρεις τι δέν τό βλέπω τσι. γώ πλ λέω τι δέν εναι κακό νά γνωρίσει καί ναν δύο πρίν παντρευτε. Τί θά χάσει; πρώτη θά εναι τελευταία;
σως νά γελάσεις μά πές μου, πόσο μπορε νά στοιχίζει ρετή τς παρθενίας γιά νά τήν ξαναποκτήσει να κορίτσι καί ποιός μπορε νά το τή δώσει πίσω;
—Τώρα μέ τήν πρόοδο τς ατρικς λα γίνονται!
—Ναί, λα γίνονται! Μόνο πού πάρχει μιά διαφορά. Πρτα πρτα δέν ποκτ καί πάλι τήν ρετή παρά μόνον τό δίωμα. Καί δεύτερον μέσα της θά ξέρει τι ατό πού εχε πό τήν ρα πού γεννήθηκε δέν πάρχει πλέον, χάθηκε.  Ατή λοιπόν, τήν κ γενετς ρετή πο εχε μπορε νά τήν ξαναποκτήσει;
—…χι…
ρα λοιπόν, ατοί καί μόνον ο λόγοι, καθιστον ατήν τήν διότητα μοναδική. Σωστά;
—Σωστά.
πομένως ατό τό τόσο μοναδικό καί πολύτιμο δρο καί σφραγδα, γιατί μέσα σέ μιά στιγμή νά τό πετάξει καί νά τό χάσει, τσι νούσια καί περίσκεπτα; Γιατί νά πιτρέψει στόν ποιονδήποτε πρτο τυχόντα, πού μετά πό λίγο καιρό οτε κν θά τήν θυμται, νά τς τό φαιρέσει χωρίς καμία πίγνωση κι κτίμηση;
—Μά γιά στάσου, τσι κι λλις κάποια στιγμή δέν θά τό χάσει;
—Ναί, θά τό χάσει. μως ατό θά γίνει φο θά χει πάρει τήν ελογία καί τήν δεια πό Ατόν πού τς τό χάρισε. Καί τσι κατ’ ατόν τόν τρόπο διατηρεται παρθενία καί μέσα στό γάμο. Καί δέν θά σο ναφέρω τά τς Γενέσεως, που Θεός σέ ΕΝΑΝ νδρα καί σέ ΜΙΑ γυνακα δωσε τήν ντολή «αξάνεσθε καί πληθύνεσθε», δηλαδή γίνεσθε νδρόγυνο. νδρας καί γυνακα, ΜΟΝΟ μέ τήν ελογία το Θεο, γίνονται να νδρόγυνο, νας νθρωπος, κι πομένως ρετή ατή συνεχίζεται καί γιά τούς δύο φο πλέον εναι ΕΝΑΣ, εναι « νθρωπος».
—Καί πο εναι τό κακό άν μία κοπέλα ζήσει μέ ναν νδρα, λλά χωρίς νά πάρχει γάμος; Πάλι δέν θά πάρχει ατή παρθενία πο λές;
άν δέν κάνω λάθος χεις τρία παιδιά. Δύο κορίτσια καί να γόρι, τσι δέν εναι; Πς θά σο φαινόταν άν γιός σου κανε γυνακα του τήν κόρη σου καί δελφή του;
—Μά ατό εναι νωμαλία.
—Βεβαίως καί εναι. Καί γιατί νά μήν εναι νωμαλία στά μάτια το Θεο συνεύρεση κάποιου μέ μία γυνακα, τήν στιγμή πού λοι μας εμαστε δέλφια μέ ναν Πατέρα; δελφός μου γιός μου, δελφός μου πατέρας μου, δελφή μου γειτόνισσα, δελφή μου σύζυγός μου. λων πατέρας εναι Θεός καί λοι εμαστε δέλφια. Μόνο μέ τήν ελογία το Θεο, πού δίδεται μέσ το ερο Μυστηρίου το γάμου, χουν τήν δεια νας νδρας καί μία γυνακα νά γίνουν να. χι πλ νά συνευρεθον δύο –μέχρι χθές γνωστοι– γιά μιά στιγμή εχαρίστησης(!), λλά νά γίνουν νας νθρωπος, μέ μία πορεία καί μέ ναν σκοπό: Τήν σωτηρία τήν δική τους λλά καί τν παιδιν τους, τά ποα παιδιά τους θά εναι καρπός πό τήν ελογημένη καί γεμάτη γάπη συνεύρεσή τους. Μόνον τσι εναι πιτρεπτή συνεύρεση δύο νθρώπων. Πρτα θά παρουσιασθον μπροστά στόν Δημιουργό καί Πατέρα τους νά Το ζητήσουν ταπεινά τήν δεια νά κάνουν οκογένεια καί μετά θά συνευρεθον.
ποιος λλος τρόπος θεσμός, εναι κ το πονηρο. Εναι πλ γιά νά κανοποιε κάποιος τίς σαρκικές του πιθυμίες χωρίς καμία πιβάρυνση καί χωρίς καμία ποχρέωση. Εναι να κόλπο γιά σαρκική εχαρίστηση, ποφεύγοντας μάλιστα καί τήν τήρηση τς πρώτης ντολς το Θεο «αξάνεσθε καί πληθύνεσθε», τήν ποία τηρον λα τά πλάσματά Του. Καί άν προκύψει καί  καμία γκυμοσύνη … τότε ψυχούλα ατή πού δέν διάλεξε δια νά ρθει στή ζωή, ατομάτως παίρνει τό νομα «νεπιθύμητος/η» καί σχεδόν πάντα δολοφονεται ργά καί βασανιστικά πό κάποιους “γιατρούς”, ο ποοι μετατρέπουν τά ατρικά ργαλεα, σέ ργαλεα βασανιστηρίων καί θανάτου. Καί άν ποφασίσει μία κοπέλα νά κρατήσει τό παιδί, τότε, πως ξέρεις καλά, ο περισσότερες γκαταλείπονται πό τόν … πιστό τους σύντροφο καί βρίσκονται μόνες τους χωρίς καμία βοήθεια γιά νά μεγαλώσουν τό παιδί τους. Πές μου σέ παρακαλ, τί τό μορφο βλέπεις σέ λο ατό;
! ντάξει, σίγουρα δέν εναι ραο.
—Τότε γιατί τό ποστηρίζεις καί παίρνεις καί στό λαιμό σου τά παιδιά πού σέ κον;
—Μά ατά πού μο λές μπορον νά γίνουν καί μέσα στό γάμο.
—Σαφς καί μπορε νά γίνουν. Καί γίνονται καί συχνότερα σήμερα, φο δέν πάρχει γάπη μεταξύ τν νθρώπων λλά οτε πίστη, οτε καί πίγνωση το τί εναι γάμος. μως, μέσα στό ερό Μυστήριο το γάμου λα εναι διαφορετικά. Εναι λές καί πάρχει να πέπλο πού καλύπτει καί προστατεύει τήν οκογένεια. Τότε, καί νά θέλει νας πό τούς δύο νά φύγει, τό σκέφτεται πολύ. Εναι σά νά τόν κρατάει μιά όρατη δύναμη. Βέβαια σαφς καί άν τό θελήσει πολύ τά διαλύει λα. μως θά τό σκεφτε πολύ. κόμα καί ο εδικοί ψυχολόγοι καί οκογενειακοί σύμβουλοι προτείνουν νά  τελεται γάμος. Δηλαδή τά ατονόητα πού τά τηροσαν πατροπαράδοτα ο γράμματοι παπποδες μας, ρχεται πιστήμη νά μς τά προτείνει σάν τόν σφαλέστερο δρόμο γιά τήν οκογένεια!!!
—Τέλος πάντων, τό νά πάει μία δεκαεπτάχρονη να τριήμερο μέ τό γόρι της καί τήν παρέα τους δέν τό βλέπω κακό. Στό κάτω κάτω λοι τσι κάνουν. Καί ξέρεις, ταν δέν κολουθες τήν πρόοδο, πομονώνεσαι καί ατό εναι πολύ σχημο. Βρίσκεσαι μόνος σου χωρίς φίλους καί παρέες.
—Κοίταξε, άν ννοες πρόοδο τήν πομάκρυνση πό τήν λήθεια, τότε μπορες νά σκέφτεσαι τσι. μως, πως πολύ καλά γνωρίζεις λήθεια δέν λλάζει. Τό τραπέζι πάνω στό ποο κουμπομε τώρα, μπορες νά νομάσεις νά τό περιγράψεις πως θέλεις. Δέν θά πάψει, μως, ποτέ νά εναι τραπέζι. Θά ρχίσει νά λλοιώνεται ρισμός καί εκόνα του, μόνον ταν θά χεις σύ κάποιο συμφέρον γιά νά πείσεις τόν λλο τι ατό δέν εναι τραπέζι. Μόνον ταν χουμε συμφέρον διαστρεβλώνουμε τήν λήθεια. Καί δυστυχς, δ εναι πού τήν χουμε πατήσει. πειδή χει κυριαρχήσει πιά (εδικά στούς νέους) τό πάθος τς σαρκολατρείας, μς δηγε στό νά διαστρεβλώσουμε τήν λήθεια, νά πείσουμε τι τό κακό εναι καλό κι τι ατό λέγεται πρόοδος κι πομένως μπορομε νά κάνουμε ,τι μς ρέσει, χωρίς ναστολές καί νοχές. Καί τατόχρονα παρουσιαζόμαστε καί σάν προοδευτικοί, ν ο πόλοιποι πού δέν κολουθον βαφτίζονται ναχρονιστικοί, παλιομοδίτες καί γραφικοί. Καί δέν καταλαβαίνουν ο νόητοι τι τό μόνο πού διαστρεβλώνουν εναι διος Χριστός. Διότι άν πιστεύει κάποιος καί γαπάει τόν Χριστό, πς καί μέ τί τόλμη θά λλάξει τά λόγια Του καί τίς πευφημίες Του γιά τήν ρετή τς παρθενίας λλά καί τήν κατάκριση, πό τόν διο, τς πορνείας; Πόσο πολύ χουμε ξεπέσει, στε μέ τόσο μεγάλη εκολία νά νταλλάσουμε τό χρυσάφι μέ τό κάρβουνο, πειδή λοι γύρω μας λερώθηκαν κι γιναν μαροι;!! Τέλος πάντων, μέ ρώτησες καί γώ σάν φίλος φειλα νά σο παντήσω. πό κε καί πέρα κνε πως νομίζεις.
Θεός νά μς λυπηθε καί νά μς συγχωρήσει.

Μυρίλλας ναστάσιος
«ΕΝΟΡΙΑΚΗ ΕΥΛΟΓΙΑ» Αρ. Τεύχους 138 - Φεβρουάριος 2014

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου